निर्वासनश् शान्तमना मौनी विगतचापलः । सर्वं कुरु यथाप्राप्तं कुरु वा मात्र किं ग्रहः
अनादिनित्यानुभवो य एकस् स एव दृश्यं न तु दृश्यम् अन्यत् । सत्यानुभूतेर् अनुभूतयो यास् सुविस्तृता दृश्यमहादृशस् ताः
बन्धमोक्षजगद्बुद्धिर् न शून्या नापि सन्मयी । नास्तम् एति न चोदेति किम् अप्य् आद्यम् असौ किल
उपदिष्टम् इदं ब्रह्मंस् त्वया बुद्धम् अलं मया । भूयẖ कथय तृप्तिर् हि शृण्वतो नास्ति मे ऽमृतम्
सर्गादिसम्भ्रमदृशश् शून्यतादिदृशस् तथा । न काश्चन विभो सत्या असत्या न च काश्चन
एवं स्थिते तु यत् सत्यं तत् सर्वं बुद्धवान् अहम् । तथापि भूयो बोधाय सर्गानुभव उच्यताम्
यद् इदं दृश्यते किञ्चिज् जगत् स्थावरजङ्गमम् । सर्वं सर्वप्रकाराढ्यं देशकालक्रियादिमत्
तस्य नाशे महानाशे महाप्रलयनामनि । ब्रह्मोपेन्द्रमरुद्रुद्रमहेन्द्रपरिणामिनि
शिष्यते शान्तम् अत्यच्छं किम् अप्य् अजम् अनादिमत् । यतो वाचो निवर्तन्ते किम् अन्यद् अवगम्यते
सर्षपापेक्षया मेरुर् यथातिवितताकृतिः । तथाकाशम् अपि स्थूलं शून्यं सद् यदपेक्षया
अमाने ऽकलिते सोम्ये ऽकाले ऽपरिणते चिरम् । शान्ते तस्मिन् परे व्योमन्य् आद्ये ह्य् अनुभवात्मनि
असङ्कल्पो महाशान्तो दिक्कालैर् अमिताकृतिः । अन्तर् महांश् चिदाकाशो वेत्तीव परमाणुताम्
असत्याम् एव ताम् अन्तर् भावयन् स्वप्नवत् स्वतः । ततस् स ब्रह्मशब्दार्थां वेत्ति चिद्रूपतां तताम्
विद्भावो ऽनुभवत्य् अन्तश् चित्त्वाच् चिदणुतां निजाम् । ताम् एव पश्यतीवाथ ततो द्रष्टेव तिष्ठति
यथा स्वप्ने मृतिं पश्यत्य् एक एवात्मनात्मनः । मृत एव मृतेर् द्रष्टा तथा चिदणुर् आत्मनि
ततश् चिद्भाव एषो ऽन्तर् एक एव द्विताम् इव । पश्यन् खरूप एवास्ते द्रष्टृदृश्यम् इव स्थितः
चिद्भावश् शून्य एवातिनिराकारो ऽप्य् अणुं तनुम् । पश्यन् दृश्यम् इवोदेति द्रष्टेव च तदा द्विता
प्रकाशम् अणुम् आत्मानं पश्यंस् तदनुभावतः । उच्छूनतां चेतयते बीजम् अङ्कुरताम् इव
देशकालक्रियाद्रव्यद्रष्टृदर्शनदृग्दृशः । अर्थान्तरस्वभावेन तिष्ठन्त्य् अनुदिताभिधाः
चिदणुर् यत्र भातो ऽसौ देशो मितिम् उपागतः । यदा भातस् तदा कालो यद् भानं सा क्रिया स्मृता
उपलब्धं विदुर् द्रव्यं द्रष्टृतात्रोपलब्धृता । आलोकनं दर्शनता दृग् आलोकनकारणम्
एवम् उच्छूनता भाति मितानन्ताथ वा क्रमात् । असत्यैव नभस्य् एव नभोरूपैव निष्प्रमा
चिदणोर् भासनं भातं तत्प्रदेशेन देहगम् । येन पश्यति तच् चक्षुस् तच् छ्रोत्रं येन च श्रुतिः
येन जिघ्रति तद् घ्राणं येन स्पृशति चर्म तत् । रस्यते येन सा जिह्वा सङ्ग्रहो ऽक्षदृशाम् इति
चिदणुप्रतिभासे ऽन्तḫ प्रथमं नामवर्जितम् । तन्मात्रवृन्दम् एतेषाम् एतदाकाशरूपि तत्
चिदणुप्रतिभाकाशपिण्ड एकघनस्थितिः । अनुसन्धानविवशश् चेततीन्द्रियपञ्चकम्
एवं चिदनुसन्धानं दृश्यपोषम् उपैत्य् अलम् । तद् एव ज्ञानम् इत्य् उक्तं बुद्धिर् इत्य् अभिधीयते
ततो मनस्तया रूढम् अहङ्कारपदं गतम् । देशकालपरिच्छेद इत्य् अङ्गीकृत आत्मना
चिदणोर् अस्य भावस्य प्रत्यग्रं यत्र वेदनम् । स तत्रोत्तरकालेन पूर्वाभिख्यां करिष्यति
अन्यस्मिन्न् एकदेशे ऽसाव् ऊर्ध्वाभिख्यां करिष्यति । एवं दिगभिधानादि कल्पयिष्यति स क्रमात्