भूततण्डुलम् आ सृष्टेḫ पिनष्टि ध्रुवकीलकः । नियत्या चालितो रोदẖकवाटो ऽम्भोदघर्घरः
द्वीपाब्धिशैलैर् भूपीठं विमाननगरैर् नभः । दैत्यदानवनागौघैḫ पूर्णं पातालमण्डलम्
कुण्डलं त्रिजगल्लक्ष्म्या नीलं आकाशमण्डलम् । स्थितं चञ्चलम् आचारचञ्चलायास् स्फुरन्मणि
बुद्ध्यादिरहितां स्पन्दसंविदं वायवीम् इव । स्थावरं जङ्गमं चैव सूक्ष्माम् आदाय जायते
मुनिर् मौनैर् धरा वार्भिर् मारुतैẖ कपिचापलम् । आकाशैर् अवकाशित्वं तेजोभिर् भासनं श्रितम्
वृक्सोर्व्यब्ध्यद्रिखनॄणां प्राणिनो ऽन्तस् स्फुरन्त्य् अलम् । मृतिजन्मोन्मुखाẖ कीटसुरासुरजलौकसः
ससुरासुरगन्धर्वाẖ कालẖ कलयते प्रजाः । दोर्भिẖ कल्पयुगाब्दैश् श्वश् श्वḫ पशून् इव पालकः
अनन्तविपुलागाधगम्भीरे कालसागरे । उत्पत्योत्पत्य लीयन्ते ऋत्वावर्तविवृत्तयः
चतुर्दशविधा वातवेल्लिता भूतपांसवः । नाशाकाशे विलीयन्ते शरदम्भोदलीलया
भुवनं बोधयन्ती द्यौश् चन्द्रार्ककरचामरैः । स्थिताकाशांशुकाकल्पं तारकोत्करशेखरा
स्थिताḫ पवनभूकम्पमेघतापसहिष्णवः । स्वं प्रदेशम् अनुज्झन्त्यẖ ककुभस् स्तम्भिता इव
उत्पातमेघनिर्ह्रादभूमिकम्पग्रहग्रहैः । अज्ञातैर् अपि विज्ञातैर् भूतानां ज्ञायते गतिः
सप्तानां जलम् अब्धीनाम् और्वाग्निḫ पिबति ज्वलन् । लोकान्तराणाम् आकल्पं कालो भूतगणं यथा
पातालम् आविशति याति नभो विलङ्घ्य दिङ्मण्डलं भ्रमति भूतगणस् समन्तात् । पर्येति पर्वतमहार्णवमण्डलानि द्वीपान्तराणि च मरुत्सरणक्रमेण
यावस् तं सर्गम् आगच्छ प्रसादẖ क्रियतां मुने । आश्चर्येषूपपन्नेषु महान्तो ह्य् अतिकौतुकाः
तयेत्य् उक्ते मया सार्धं गन्तुम् आरब्धम् अम्बरे । वात्यया सौरभेणेव शून्ये शून्येन शून्यया
अथाहं दूरम् अध्वानं शून्यम् उल्लङ्घ्य नाभसम् । नाभसं भूतसञ्चारं तया सार्धम् अवाप्तवान्
तम् उल्लङ्घ्य चिरेणात्र भूतसञ्चारम् आम्बरम् । लोकालोकशिरोव्योम प्राप्तो ऽस्मि धवलाम्बुदम्
उत्तराशेन्दुशुभ्राभ्रपीठान् निर्गत्य तां शिलाम् । आनीतो ऽस्मि तयोत्तुङ्गां तप्तकाञ्चनकल्पिताम्
यावत् पश्याम्य् अहं शुभ्रां शिलाम् एव न तज्जगत् । कलधौतमयीम् उच्चैर् अग्निलोकतटीम् इव
तदा मयोक्ता सा कान्ता क्व भवत्सर्गभूर् इति । क्व चन्द्रार्काग्नितारादि क्व लोकान्तरसप्तकम्
क्वार्णवाकाशककुभẖ क्वोन्मज्जननिमज्जने । क्व महाम्भोदसम्भारẖ क्व ताराम्बरडम्बरम्
क्व शैलशिखरश्रेण्यः क्व महार्णवभूमिकाः । क्व द्वीपावलयस् सप्त क्व तप्तकनकावनिः
क्व कार्यकालकलनाẖ क्व भूतभुवनभ्रमः । क्व विद्याधरगन्धर्वाẖ क्व नरामरदानवाः
क्वर्षिभूपालमुनयẖ क्व नयापनयक्रमः । क्व यामायामयामिन्यẖ क्व स्वर्गनरकभ्रमः
क्व पुण्यपापकलनाẖ क्व कलाकालकेलयः । क्वासुरामरवैराणि क्व द्वेषस्नेहरीतयः
वदत्य् एवं मयि वचस् सोवाच वरवर्णिनी । विस्मयाकुलम् आलोक्य शिलाम् अलिविलोचना
पश्याम्य् अखिलम् आत्मीयम् अहं सर्गम् इहोपले । मकुरप्रतिबिम्बस्थपुरान्यपुरवत् पुरः
नित्यानुभव एवात्र दर्शने कारणं मम । तदभावो मुने मन्ये ते कारणम् अदर्शने
अन्योऽन्यचिरकालैकद्वैतसङ्कथयानया । शुद्धातिवाहिकैकात्म्यदेहता विस्मृतावयोः