कोरकोच्चस्तनभरा समग्ररसशालिनी । लता वरवने नेव करपल्लवलासिनी
सर्वस्य जन्तुजातस्य नित्यं हृदयहारिणी । हरिणीहारिनयना मदनोन्माददायिनी
लीलाविलासैकरता हेलावलितलोचना । गेयवाद्यप्रिया नित्यं नवनृत्तानुरागिणी
सौभाग्यभोगपरमा लक्ष्म्यलक्ष्म्योḫ प्रिया सखी । अनन्या मोहजालानाम् अखिन्ना सम्पदापदोः
न केवलम् अहं गेहं धारयामि द्विजन्मनः । यावत् त्रैलोक्यसदनम् इदम् अङ्ग बिभर्म्य् अहम्
अहं कुलकरी भार्या कलत्रभरणक्षमा । त्रैलोक्यगृहसम्भारधारणैकभरोद्वहा
अथाहं तरुणी जाता समुद्भिन्नोन्नतस्तनी । लतोल्लसद्गुलुच्छेव विलासरसशालिनी
पतिर् मां दीर्घसूत्रत्वाच् छ्रोत्रियत्वात् तपोरतः । कयाप्य् अपेक्षयाद्यापि न विवाहितवान् इमाम्
तेन यौवनसम्पन्ना विलासरसशालिनी । तं विना व्यसनेनाहं दह्ये ऽग्नाव् इव पद्मिनी
शीतलानिललोलासु नलिनीषु निरन्तरम् । अङ्गदाहम् अवाप्नोमि पूताङ्गारस्थलीष्व् इव
उद्यानावलयस् सर्वाḫ पूर्णाẖ कुसुमवर्षणैः । सम्पन्नास् तप्तसिकताश् शून्या मे मरुभूमयः
जललोलोरुकल्हारकमलोत्करकोमलाः । सरस्यस् सारसारावसरसा मम नीरसाः
अहं पुष्करमन्दारकुमुदोत्करमालिता । भृशं दाहम् अवाप्नोमि कण्टकेष्व् इव दोलिता
कुमुदोत्पलकल्हारकदलीतल्पपालयः । मदङ्गसङ्गमाद् ग्रीष्ममर्मरा यान्ति भस्मताम्
यत् कान्तम् उदितं स्वादु विचित्रं चित्तहारि वा । तद् आलोक्य भवाम्य् अन्तर्बाष्पपूर्णायतेक्षणा
व्यसनानलसन्तप्ताḫ पतन्तो बाष्पबिन्दवः । छमच्छमिति मज्जन्ति कमलोत्पलपङ्क्तिषु
कदलीकन्दलीस्कन्धदोलान्दोलनलीलया । ललितोद्यानषण्डेषु मुखम् आच्छाद्य रोदिमि
तुषारनिकराकीर्णं कदलीदलमण्डपम् । पश्याम्य् ऊष्माणम् उज्झन्तं खदिराङ्गारभीषणम्
नलिनीनालदोलासु सारसीं सारसाश्रिताम् । दीनानना विलोक्यान्तर् निन्दामि निजयौवनम्
रम्ये रोदिमि मध्यस्थे पदार्थे यामि सोम्यताम् । हृष्याम्य् अशोभने दीना न जाने किम् अहं स्थिता
दृष्टानि कुन्दमन्दारकुमुदानि हिमानि च । मया कामाग्निदग्धानां भस्मानीव दिशḫ प्रति
आनीलपल्लवमृणाललतोत्पलानां कल्हारकुन्दकदलीदलमालतीनाम् । शय्या ममाङ्गवलनेन विशोषयन्त्या व्यर्थं गतानि नवयौवनवासराणि
अथ कालेन महता सो ऽनुरागो विरागताम् । प्राप्तो मम शरच्छान्तौ विरसḫ पल्लवो यथा
वृद्ध एकान्तरसिको नीरसस् स्नेहवर्जितः । भर्ताजिह्ममतिर् मौनी किम् अन्यज् जीवितेन मे
वरं वैधव्यम् आ बाल्याद् वरं मरणम् एव वा । वरं व्याधिर् अथापद् वा नाहृद्यप्रकृतिḫ पतिः
एतावज् जन्मसाफल्यं सौभाग्यम् अविखण्डितम् । रसिकḫ पेशलाचारो यन् नार्यास् तरुणḫ पतिः
हता नीरसनाथा स्त्री हतासंस्कारिणी च धीः । हता दुर्जनभुक्ता श्रीर् हता वेश्या हृता ह्रिया
सा स्त्री यानुगता भर्त्रा सा श्रीर् यानुगता सता । सा तुर्या मदनोदारा सा धीर् या समदृष्टिता
नाधयो व्याधयो नैव नापदो न दुरीतयः । कुर्वन्ति मनसो बाधां दम्पत्योर् अनुरक्तयोः
उत्फुल्लाẖ कुसुमस्थल्यो नन्दनोद्यानभूमयः । धन्वायन्ते कुनाथानां विनाथानां च योषिताम्