क्वचिद् अक्षयमत्ताभ्रẖ क्वचिद् दुर्लभवारिदः । क्वचिद् गर्भगुहाश्वभ्रगहनोपान्तमण्डलः
क्वचित् क्षुद्रजनाक्षेपसमुत्सादितभूतभूः । क्वचिद् वास्तव्यजनतासौन्दर्यजितविष्टपः
क्वचिन् नित्यं वहद्वाताज्ञातस्थावरजङ्गमः । क्वचिन् महामरुमरुन्मत्तभाङ्कारभीषणः
क्वचित् क्वणत्कमलिनीमत्तसारसभूषणः । क्वचित् सलिलकल्लोलजलदोल्लासघर्घरः
क्वचिन् मत्ताप्सरोदोलाविलासजनितस्मरः । क्वचित् पिशाचकुम्भाण्डचेष्टिताविष्टदिक्तटः
क्वचिद् विद्याधरीसिद्धगीतनृत्तलसत्तटः । क्वचिद् उद्वर्षदम्भोदसरिद्वाहलुठत्तटः
क्वचित् सततगानीतनीतनानाभ्रसत्पटः । क्वचित् कमलिनीकोशचक्रस्थध्यानिमण्डलः
क्वचित् सर्वाङ्गनासिद्धसुन्दरीदत्तमण्डनः । क्वचित् तपद्दिनकरजनिताचारसुन्दरः
क्वचिन् नैशतमोगेहनृत्तोन्मत्तनिशाचरः । क्वचिद् उत्पतदुत्पाततया नश्यज्जनावनिः
क्वचित् सौराज्यसम्पत्त्या प्रोद्भवत्पुरमण्डलः । क्वचिद् अत्यन्तनिश्शून्यẖ क्वचिज् जनपदावृतः
क्वचिच् छुभ्राभ्रगम्भीरẖ क्वचित् पातालभीषणः । क्वचिद् बृहत्कल्पतरुẖ क्वचिन् निर्जलजङ्गलः
क्वचिन् महाकरिकुलः क्वचिन् मत्तहरिव्रजः । क्वचिन् निर्भूतसूद्यानẖ क्वचिद् उन्मत्तराक्षसः
क्वचित् करञ्जगहनẖ क्वचित् सर्वर्तुकाननः । क्वचिद् व्योमोपमसराẖ क्वचिद् दीर्घमरुस्थलः
शिखरेषु शिलास् तस्य सामान्याचलसन्निभाः । सन्ति सुस्थितकल्पाभ्रा रत्नमय्यो ऽम्बरामलाः
क्षीरोदजार्कगौरीणां वातस्कन्धौकसाम् अपि । विश्राम्यन्त्य् अनिशं यासु हरयो हारियोनयः
तासाम् उत्तरदिग्भागे पूर्वशृङ्गशिलोदरे । निवसाम्य् अहम् अक्षीणवज्रसारसमत्वचि
विधिना तत्र बद्धास्मि नद्धास्म्य् उपलयन्त्रकैः । अत्रासङ्ख्या मुने याता मन्ये युगगणा मम
न केवलम् अहं बद्धा यावद् भर्तापि तत्र मे । बद्धस् सायन्तने पद्मकुट्मले षट्पदो यथा
तेन सार्धं मया भर्त्रा शिलाकोटरसङ्कटम् । अनुभूतं चिरं कालम् अत्र वर्षगणा गताः
अद्याप्य् आत्मैकदोषेण न हि मोक्षं लभावहे । चिरं तत्रैव तिष्ठावस् तथैवाबद्धभावनौ
पाषाणसङ्कटे तस्मिन् बद्धाव् आवां न केवलम् । बद्धो यावद् अशेषेण परिवारो ऽपि तत्र नः
पुराणḫ पुरुषो वृद्धो द्विजस् तत्रास्ति मे पतिः । एकस्थानान् न चलति जीवत्य् अब्दशतान्य् असौ
आ बाल्याद् ब्रह्मचारी च श्रोत्रियḫ पाठको ऽलसः । एकान्त एक एवास्ते ऽजिह्मवृत्तिर् अचापलः
अहं व्यसनिनी भार्या तस्य वेद्यविदां वर । न निमेषं समर्थास्मि तं विना देहधारणे
शृणु तेन कथं ब्रह्मन् भार्याहं समुपार्जिता । कथं वृद्धिम् अयं यातस् स्नेहो ऽस्माकम् अकृत्रिमः
तेन जातेन मद्भर्त्रा बालेनैव सता पुरा । किञ्चिज्ज्ञेन सतैकेन तिष्ठतात्मालये ऽमले
श्रोत्रियत्वानुरूपेह जाया मे जन्मशालिनी । कुतस् सम्भवतीत्य् एव निर्णीय चिरचिन्तया
स्वयम् एवानवद्याङ्गी तेन तामरसेक्षणा । उत्पादितास्मि नाथेन ज्योत्स्नेव शशिनामला
मनसा मानसी भार्या मन्दारोदरसुन्दरी । ततो वृद्धिं प्रयातास्मि वसन्त इव मञ्जरी
सहजाम्बरसञ्छन्ना भूतानां चित्तहारिणी । पूर्णेन्दुबिम्बवदना द्यौर् इवामलतारका