एवम्बोधाद् धि यो राम मोक्ष उक्तस् स्वसंविदा । विचारयन्न् आलभते नात्र कश्चन संशयः
इदं जगज्जालम् अनाद्य् अजातं ब्रह्मेत्थम् आभातम् इतीह दृष्ट्वा । विचारदृष्ट्याष्टगुणेश्वरत्वं पश्यंस् तृणं स्वात्मनि जीव आस्ते
यद् एतद् भवता दृष्टं चिद्व्योमवपुषा तदा । तद् एकदेशसंस्थेन किम् उत भ्रमताम्बरे
सम्पन्नो ऽहम् अनन्तात्मा व्यापी व्योम तदा किल । स्यातां तस्याम् अवस्थायां कीदृशौ तौ गमागमौ
नैकस्थानस्थितिमयो नाहं गतिमयो ऽभवम् । तदा तेन ख एवास्मिन् दृष्टम् एतन् मयात्मनि
यथाङ्गानि शरीरे त्वं पश्यस्य् आपादमस्तकम् । चिन्नेत्रेणाप्य् अनेत्रेण तथैतद् दृष्टवान् अहम्
अनाकृतेर् निरवयवस्थितेस् तदा तथाभवन् विमलचिदम्बरात्मनः । जगन्ति तान्य् अवयवजालकानि मे यथा खता न हि गलिता न वस्तुता
प्रमाणम् अत्र ते स्वप्नदृष्टो भुवनविभ्रमः । स्वप्ने ऽनुभूयते दृश्यं न च किञ्चित् खम् एव तत्
यथा पश्यति वृक्षस् स्वं पत्त्रपुष्पफलादिकम् । स्वसंवेदननेत्रेण तथैतद् दृष्टवान् अहम्
यथाम्बुधिर् अनन्तात्मा वेत्ति सर्वाञ् जलेचरान् । तरङ्गावर्तफेनांश् च तथैतद् बुद्धवान् अहम्
अवयवान् अवयवी यथा वेत्ति निजात्मनि । अनन्यान् आत्मनस् सर्गांस् तथैतान् बुद्धवान् अहम्
अद्यापि तान् अहं देहे व्योम्नि शैले जले स्थले । तथैव सर्गान् पश्यामि राम बोधैकतां गतः
पुरो ऽस्माकम् इदम् यत् खं गृहस्यान्तर् बहिस् तथा । पूर्णम् एतज् जगद्वृन्दैर् वेत्ति बोधैकतां गतः
यथाम्भो रसतां वेत्ति शैत्यं वेत्ति यथा हिमम् । स्पन्दं वेत्ति यथा वायुस् तथैतद् वेत्ति शुद्धधीः
यो यो राम विवेकात्मा शुद्धबोधैकतां गतः । स स एवम्मयैकात्मा वेत्ति स्वात्मानम् ईदृशम्
अस्यां दृष्टौ परिणते वेत्तृवेदनवेद्यधीः । न काचिद् अस्त्य् अभ्युदिता विज्ञानैकात्मता यतः
दिव्या दृग् अद्रिसंस्थस्य यथा योजनकोटिगान् । भावान् वेत्ति बहिश् चान्तर् एवं तद् बुद्धवान् अहम्
यथा भूमण्डलं भावान् निधिधातुरसादिकान् । वेत्त्य् एवं तन् मया बुद्धम् अनन्यद् दृश्यम् आत्मनः
ब्रह्मन्न् अनुभवत्य् एवं त्वयि तामरसेक्षणा । सा किं कृतवती ब्रूहि कान्तार्यापाठपाठिनी
ताम् एवार्यां पठन्ती सा तथैवानुनयान्विता । मत्समीपे नभोदेहा व्योम्नि देवीव संस्थिता
यथाहम् आकाशवपुस् तथैवासौ खरूपिणी । तेन दृष्टा न सा पूर्वदेहेन ललना मया
अहम् आकाशरूपात्मा सा खमात्रशरीरिणी । जगज्जालं खमात्रं तद् इति तत्र तदा स्थितम्
शरीरस्थानकरणप्रयत्नप्राणसम्भवैः । यद् उदेति वचो वर्णैस् तत् कुतस् तादृशाकृतेः
रूपालोकमनस्काराẖ कुतो व्योमात्मनाम् इति । ब्रूहि मे भगवंस् तत्र तथावृत्तस्य निश्चयम्
रूपालोकमनस्काराश् शब्दपाठवचांसि च । यथा स्वप्ने नभस्य् एव सन्ति तत्र तथाम्बरे
रूपालोकमनस्कारैस् स्वप्ने चिन्नभ एव ते । यथोदेति तथा तत्र तद् दृश्यं खात्मकं स्थितम्
न केवलं तु तद् दृश्यं यावत् त्वद्विषये वयम् । जगच् चेदं खम् एवाच्छं यथा तन् नस् तथाखिलम्
परमार्थमहाधातुर् वेद्यनिर्मुक्तचिद्वपुः । एवं नाम स्वयं भाति स्वभावस्यैष निश्चयः
शरीरस्थानकरणसत्तायां का तव प्रमा । यथैव तेषां देहादि तथास्माकम् इदं स्थितम्
यथैव तत् तथैवेदं यथैवेदं तथैव तत् । असत् सत्ताम् इव गतं सच् चासद् इव च स्थितम्