चतुर्दशदशैकादिविधभूतगणानि च । पुनस् तान्य् एव तान्य् अन्तर् अन्यान्य् अन्यान्य् अथो बहिः
नरकस्वर्गपातालबन्धुमित्रमयान्य् अपि । महारम्भमयान्य् एव शून्यानि परमार्थतः
क्षीराम्बुधेर् जलानीव स्नेहसाराणि सर्वतः । तरङ्गभङ्गुराण्य् अन्तर् बहिश् चावृत्तिमन्ति च
आभासमात्ररूपाणि तेजांस्य् आत्मविवस्वतः । जातानीव स्वतस् तानि स्पन्दनानि नभस्वतः
वृक्षरूपाणि पत्त्राणां बुद्ध्यहङ्कारचेतसाम् । असताम् अप्य् असन्त्य् एव स्वप्नो ऽन्यस्थो नृणाम् इव
पुराणवेदसिद्धान्तकल्पनातल्पपालिषु । घननिद्राणि सुप्तानि बिभ्रन्ति शवताम् इव
परमार्थमहारण्ये चिद्गन्धर्वकृताणि खे । सूर्यदीपकदीप्तीनि गृहाणि गहनान्य् अति
प्रजायमानानि नभस्य् अनन्ते विशीर्यमाणानि च निर्निमित्तम् । तदा त्व् अहं तैमिरिकाक्षदृष्टकेशोण्डुकानीव जगन्त्य् अपश्यम्
ततो ऽहम् अभितो भ्रान्तस् तादृशḫ प्रविचारयन् । बहुकालम् असंरुद्धसंविदाकाशतां गतः
शब्दं पश्चात् तम् अश्रौषम् अहं वीणास्वनोपमम् । क्रमात् स्फुटपदं जातं तत आर्यात्वम् आगतम्
शब्ददेशपतद्दृष्टिर् दृष्टवान् वनिताम् अहम् । पार्श्वे कनकनिष्ष्यन्दप्रभया भासिताम्बराम्
आलोलमाल्यवसनाम् अलकाकुललोचनाम् । लोलधम्मिल्लवलनाम् अन्यां श्रियम् इवागताम्
कान्तकाञ्चनगौराङ्गीम् अङ्गस्थनवयौवनाम् । वनदेवीम् इवामोदिसर्वावयवसुन्दरीम्
सा पूर्णचन्द्रवदना पुष्पप्रकरहासिनी । यौवनोद्दामवदना पक्ष्मलेक्षणशालिनी
आकाशकोशसदना शशाङ्ककरसुन्दरी । मुक्ताकलापरचना कान्ता मदनुसारिणी
स्वरेण मधुरेणेमाम् आर्याम् आर्यविलासिनी । पपाठाकठिनं वामा मत्पार्श्वे मृदुहासिनी
असदुदितरिक्तचेतनसंसृतिमृगसरिति मुह्यमानानाम् । अवलम्बनतटविटपिनम् अभिनौमि भवन्तम् एव मुने
इत्य् आकर्ण्याहम् आलोक्य तां चारुवचनस्वनाम् । ललनेयं किम् अनयेत्य् अनादृत्यैव तां गतः
ततो जगद्वृन्दमयीं मायां सम्प्रेक्ष्य विस्मितः । अनादृत्यैव तां व्योम्नि विहर्तुम् अहम् उद्यतः
ततस् तां तत्कृतां चिन्ताम् अलम् उत्सृज्य खे स्थिताम् । जगन्मायां कलयितुं व्योमात्माहं प्रवृत्तवान्
यावत् तानि तथोग्राणि जगन्ति सकलानि खम् । शून्यम् एव यथा स्वप्ने सङ्कल्पकथने तथा
न पश्यन्ति न शृण्वन्ति कदाचित् कानिचित् क्वचित् । तानि कल्पमहाकल्पजातान् एकत्र तान् मिथः
प्रमत्तपुष्करावर्तान् उन्मत्तोत्पातमारुतान् । स्फुटिताद्रीन्द्रडाक्कारघट्टितब्रह्ममण्डपान्
ज्वलत्कल्पाग्निविस्फोटस्फुटदैडबिडास्पदान् । प्रतपद्द्वादशाकारकटुमार्ताण्डमण्डलान्
लुठत्सुरपुरव्रातवितताक्रन्दघर्घरान् । रणन्मेर्वादिकटकश्रेणीनिगरणोद्भटान्
कल्पाग्निज्वलनोल्लासपटत्पटपटारवान् । आत्मभ्रंशबृहत्क्षोभक्षुब्धाम्बरमहार्णवान्
देवासुरनरागारघर्घराक्रन्दकर्कशान् । सप्तार्णवमहापूरपूरितार्केन्दुमन्दिरान्
न विचेतन्ति कल्पान्तान् सर्वाण्य् एव परस्परम् । एकमन्दिरसंसुप्तास् स्वप्ने रणरयान् इव
तत्र रुद्रसहस्राणि ब्रह्मकोटिशतानि च । दृष्टानि विष्णुलक्षाणि कल्पवृन्दान्य् अलं मया
तत्र क्वचिद् अनादित्ये निरहोरात्रभूतले । अकल्पयुगवर्षान्ते जगद्व्यूहैẖ क्षयोदयः