अब्ध्यर्काकाशमेर्वादिशतैर् आवलितान्य् अलम् । चिच्चमत्कारखे स्वप्नजालान्य् आभान्ति चाबिलम्
अनुभूतेर् भ्रमात्मत्वात् कारणानाम् अभावतः । पृथ्व्यादीनाम् अहेतूनाम् अत्यन्तं सन्त्य् असन्ति च
मृगतृष्णाम्बुभरवद् द्विचन्द्रव्योमवर्णवत् । सम्पन्नानि न सत्यानि सत्यान्य् अप्य् अनुभूतितः
चित्सङ्कल्पनभस्य् एव भासमानानि भूरिशः । वासनावातनुन्नानि विनुन्नान्य् आत्मचेष्टितैः
सुरासुरादिमषकान्य् आकाशोडुम्बरद्रुमे । फलानि रसपूर्णानि घूर्णमानानि मारुतैः
अभिजातस्वभावस्य सर्वारम्भकरस्य च । शुद्धचित्तत्त्वबालस्य सङ्कल्पनगराणि खे
त्वम् अहं स इदं चेति धियाचलदृढान्य् अलम् । सम्पन्नान्य् अर्कदीप्त्येव पङ्कक्रीडनकानि च
धृतानि रसशालिन्या नियत्या नित्यतृप्तया । वनान्य् उग्रफलानीव वसन्तरसलेखया
महाकर्तॄण्य् अकर्तॄणि न कृतान्य् एव खानि च । स्वयंसम्पन्नरूपाणि चिद्व्योम्नैव कृतानि च
परमार्थमयान्य् एव तदन्यत्वोदितानि च । अलब्धान्य् एव लब्धानि सदासन्त्य् एव सन्ति च
चतुर्दशदशैकादिविधभूतगणानि च । पुनस् तान्य् एव तान्य् अन्तर् अन्यान्य् अन्यान्य् अथो बहिः
नरकस्वर्गपातालबन्धुमित्रमयान्य् अपि । महारम्भमयान्य् एव शून्यानि परमार्थतः
क्षीराम्बुधेर् जलानीव स्नेहसाराणि सर्वतः । तरङ्गभङ्गुराण्य् अन्तर् बहिश् चावृत्तिमन्ति च
आभासमात्ररूपाणि तेजांस्य् आत्मविवस्वतः । जातानीव स्वतस् तानि स्पन्दनानि नभस्वतः
वृक्षरूपाणि पत्त्राणां बुद्ध्यहङ्कारचेतसाम् । असताम् अप्य् असन्त्य् एव स्वप्नो ऽन्यस्थो नृणाम् इव
पुराणवेदसिद्धान्तकल्पनातल्पपालिषु । घननिद्राणि सुप्तानि बिभ्रन्ति शवताम् इव
परमार्थमहारण्ये चिद्गन्धर्वकृताणि खे । सूर्यदीपकदीप्तीनि गृहाणि गहनान्य् अति
प्रजायमानानि नभस्य् अनन्ते विशीर्यमाणानि च निर्निमित्तम् । तदा त्व् अहं तैमिरिकाक्षदृष्टकेशोण्डुकानीव जगन्त्य् अपश्यम्
ततो ऽहम् अभितो भ्रान्तस् तादृशḫ प्रविचारयन् । बहुकालम् असंरुद्धसंविदाकाशतां गतः
शब्दं पश्चात् तम् अश्रौषम् अहं वीणास्वनोपमम् । क्रमात् स्फुटपदं जातं तत आर्यात्वम् आगतम्
शब्ददेशपतद्दृष्टिर् दृष्टवान् वनिताम् अहम् । पार्श्वे कनकनिष्ष्यन्दप्रभया भासिताम्बराम्
आलोलमाल्यवसनाम् अलकाकुललोचनाम् । लोलधम्मिल्लवलनाम् अन्यां श्रियम् इवागताम्
कान्तकाञ्चनगौराङ्गीम् अङ्गस्थनवयौवनाम् । वनदेवीम् इवामोदिसर्वावयवसुन्दरीम्
सा पूर्णचन्द्रवदना पुष्पप्रकरहासिनी । यौवनोद्दामवदना पक्ष्मलेक्षणशालिनी
आकाशकोशसदना शशाङ्ककरसुन्दरी । मुक्ताकलापरचना कान्ता मदनुसारिणी
स्वरेण मधुरेणेमाम् आर्याम् आर्यविलासिनी । पपाठाकठिनं वामा मत्पार्श्वे मृदुहासिनी
असदुदितरिक्तचेतनसंसृतिमृगसरिति मुह्यमानानाम् । अवलम्बनतटविटपिनम् अभिनौमि भवन्तम् एव मुने
इत्य् आकर्ण्याहम् आलोक्य तां चारुवचनस्वनाम् । ललनेयं किम् अनयेत्य् अनादृत्यैव तां गतः
ततो जगद्वृन्दमयीं मायां सम्प्रेक्ष्य विस्मितः । अनादृत्यैव तां व्योम्नि विहर्तुम् अहम् उद्यतः
ततस् तां तत्कृतां चिन्ताम् अलम् उत्सृज्य खे स्थिताम् । जगन्मायां कलयितुं व्योमात्माहं प्रवृत्तवान्