घुणक्षुण्णाङ्गपूर्णेन्दुबिम्बोदरमनोहरा । कल्हारकुन्दमन्दारपुष्पश्रीकोशशोभिता
समग्रभूतागम्यत्वं तत्र सङ्कल्प्य चेतसा । अगम्ये सर्वभूतानाम् अहम् आसं तदा ततः
बद्धपद्मासनश् शान्तमनाḫ परममौनवान् । संवत्सरशतान्तेन निर्णीयोत्थानम् आत्मनः
निर्विकल्पसमाधिस्थो निद्रामुद्राम् इवागतः । समस् सोम्यो नभस्स्वच्छस् समुत्कीर्ण इवाम्बरात्
शुद्धं यद् अनुसन्धत्ते चेतḫ पश्यति तत् क्षणात् । चिरेण वा शापवरव्यक्तिवद् विततं यदा
तदा वर्षशतेनात्र बोधबीजं धृताङ्कुरम् । आसीन् मे हृदयक्षेत्रे कालसेकविकासतः
सम्प्रबुद्धो ऽभवन् मे ऽथ जीवो सम्बुद्धवेदनः । शिशिरक्षीणगात्रस्य मधाव् इव रसस् तरोः
तच् छतं तत्र वर्षाणां निमेष इव मे गतम् । बह्व्यो ऽपि कालगतयो भवन्त्य् एकधियां मनाक्
विकासम् आगतो बाह्यं ततो बुद्धीन्द्रियक्रमः । वासन्तḫ पुष्परूपेण द्रुमस्येव रसो मम
मां प्राणपूरितम् उपागतसंविदंशम् अभ्यागतस् त्व् अहम् इति प्रसृतḫ पिशाचः । इच्छाङ्गनाविवलितो ऽथ कुतो ऽपि सद्म प्रोन्नामसन्नमनवायुर् इवाग्रवृक्षम्
त्वाम् अप्य् उदितनिर्वाणम् अहङ्कारपिशाचकः । बाधते किम् इति ब्रूहि मुने मन्मोहशान्तये
अहम्भावं विना देहस्थितिस् तज्ज्ञाज्ञयोर् इह । आधेयस्य निराधारा न संस्थेवोपपद्यते
अयं त्व् अत्र विशेषस् तं शृणु विश्रान्तचेतसः । श्रुतेन येनाहम्भावपिशाचश् शान्तिम् एति ते
अहम्भावपिशाचो ऽयम् अज्ञानशिशुनामुना । अविद्यमान एवान्तẖ कल्पितस् तेन सूत्थितः
अज्ञानम् अपि नास्त्य् एव प्रेक्षितं यन् न लभ्यते । विचारिणा दीपवता स्वरूपं तमसो यथा
यथा यथा विलोक्यते तथा तथा विलीयते । इहाज्ञतापिशाचिका तथाविचारिता सती
विलसन्त्याम् अविद्यायाम् अज्ञतोदेति शाश्वती । बुद्धिमोहात्मिका यक्षी निर्देहैव यथा निशि
सति सर्गे त्व् अविद्यायास् सम्भवो नासति क्वचित् । सति द्वितीये शशिनि द्वितीयो विद्यते शशः
सर्गस् त्व् अयम् अजातत्वाद् अज्ञज्ञातो न विद्यते । न जातẖ कारणाभावात् पूर्वम् एव खवृक्षवत्
परमाकाशकोशान्तर् आदिसर्गे निरामये । पृथ्व्यादेर् उपलम्भस्य भवेत् किम् इव कारणम्
बीजात् कारणतẖ कार्यम् अङ्कुरẖ किल जायते । न बीजम् अपि यत्रास्ति तत्र स्याद् अङ्कुरẖ कुतः
कारणेन विना कार्यं न च नामोपपद्यते । कदा क इव खे केन दृष्टो लब्धस् स्फुटो द्रुमः
सङ्कल्पेनाम्बरे यद् वा दृश्यते विटपादिकम् । स सङ्कल्पस् तथाभूतो न त्व् अत्रास्ति पदार्थता
यो ऽयम् एवं चिदाकाशे सर्गादाव् अनुभूयते । शून्ये कूप इवाकाशस् सर्गस् स्थितिनिरर्गलः
सम एव चिदाकाशẖ कचत्य् आत्मनि तत्तया । स्वभाव एव सर्गाख्यश् चित्त्वाच् चैतन्यम् ईश्वरः
स्वप्नसर्गो ऽत्र दृष्टान्तḫ प्रत्यहं यो ऽनुभूयते । स्वयं संवेदनं स्वप्ने स्फुरत्य् अद्रिपुराकृति
चित्स्वभावो यथा स्वप्न आस्ते सर्ग इवेह वः । असर्गे सर्गवद् भातस् तथा पूर्वं महाम्बरे
अवेद्यं वेदनं शुद्धम् एव भात्य् अजम् अव्ययम् । सर्गादौ यद् अनाद्यन्तं स्थितस् सर्गस् स एव वः
नेह सर्गो ऽस्ति नैवायं पृथ्व्यादिगणगोलकः । सर्वं शान्तम् अनालम्बं ब्रह्मैव ब्रह्मणि स्थितम्
सर्वशक्त्यात्म तद् ब्रह्म यथा कचति यादृशम् । रूपम् अत्यजद् एवाच्छं तथा भवति तादृशम्