सर्गस्य कारणं तत्र न किञ्चिद् उपपद्यते । मलम् आकारबीजादि मायामोहभ्रमादिकम्
केवलं शान्तम् अत्यच्छम् आद्यन्तपरिवर्जितम् । तद् विद्यते यत्र किल खम् अपि स्थूलम् अश्मवत्
न च नास्तीति तद् वक्तुं शक्यते विद्वपुर् यतः । न चैवास्तीति तद् वक्तुं युक्तं शान्तम् अलं यतः
निमेषयोजनशतं प्राप्तायाम् आत्मसंविदि । मध्ये तस्यां तु यद् रूपं रूपं तस्य पदस्य तत्
तस्मिन् पदे जगद्रूपं यद् इदं दृश्यते स्फुरत् । सकारणम् इवाकारकरालम् इव भेदवत्
तत् सर्वं कारणाभावान् न जातं न च विद्यते । नाकारयुक्तं न जगन् न च द्वैतैक्यसंयुतम्
यद् अकारणकं तस्य सत्ता नेहोपपद्यते । स्वयं नित्यानुभूते ऽर्थे को ऽत्रापह्नवशक्तिमान्
न च शान्तम् अनाद्यन्तं जगतẖ कारणं भवेत् । ब्रह्मामूर्तं सुमूर्तस्य दृश्यस्याब्रह्मरूपिणः
तस्मात् तत्र जगद्रूपं यद् आभानं तद् एव तत् । स्वयम् एव तद् आभाति चिदाकाशं चिति स्थितम्
जगच् चिद् ब्रह्म भावाश् च तथाभावो भ्रमादि च । सर्वम् एकम् अजं शान्तम् अद्वैतैक्यम् अनामयम्
पूर्णात् पूर्णं प्रसरति पूर्णे पूर्णं विराजते । पूर्णम् एवोदितं पूर्णात् पूर्णे पूर्णं व्यवस्थितम्
शान्तं समं समुदयास्तमयैर् विहीनम् आकारमुक्तम् अजम् अम्बरम् अच्छम् एव । सर्वं सदा सदसद् एव तथोदितात्म निर्वाणम् आद्यम् इदम् उत्तमबोधरूपम्
जगन्नाम नभस् स्वच्छं सद् ब्रह्म नभसि स्थितम् । नभो नभसि भातीदं जगच्छब्दार्थ इत्य् अजम्
त्वम् अहं जगद् इत्यादिशब्दार्थैर् ब्रह्म ब्रह्मणि । शान्तं समसमाभासं स्थितम् अस्थितम् एव सत्
समुद्रगिरिमेघोर्वीविस्फोटमयम् अप्य् अजम् । काष्ठमौनवद् एवेदं जगद् ब्रह्मावतिष्ठते
द्रष्टाद्रष्टैव दृश्यस्याभावात् स्वात्मनि संस्थितः । कर्ताकर्तैव कर्तव्याभावतẖ करणाद् ऋते
न ज्ञत्वं न च कर्तृत्वं न जडत्वं न भोक्तृता । न शून्यता न चार्थत्वम् इह नापि नञर्थता
शिलाजठरवत् सत्यं घनम् एकम् अजं ततम् । सर्वं शान्तम् अनाद्यन्तम् एकं विधिनिषेधयोः
मरणं जीवितं सत्यम् असत्यम् अशुभं शुभम् । सर्वम् एकम् अजं व्योम वीचिजालं जलं यथा
विद्भाग एव दृश्यत्वं द्रष्टृत्वं चैव गच्छति । एतच् च कल्पनं स्वप्नपुरादिष्व् अनुभूयते
एवम् अच्छं पराकाशे स्वप्नपत्तनवज् जगत् । भाति प्रथमम् एवेदं ब्रह्मैवेत्थम् अतस् स्थितम्
तद् इदं तादृशं विद्धि सर्वं सर्वात्मकं च यत् । देशाद् देशान्तरप्राप्तौ विदो मध्यम् अनङ्कितम्
चिद्व्योम्नश् शान्तशान्तस्य मध्यम् एवैवम् आस्थितम् । जगत्तयेव सलिलम् एवोर्म्यादितया यथा
यद् उदेत्य् उदितं यच् च यच् च नोदेति नोदितम् । देशाद् देशान्तरप्राप्तौ विदो मध्यान् न भेदि तत्
अतẖ किलास्य सर्गस्य कारणं शशशृङ्गवत् । प्रयत्नेनापि चान्विष्टं न किञ्चिद् उपलभ्यते
यद् अकारणकं भाति तद् अभातं भ्रमात्मकम् । भ्रमस्यासत्यरूपस्य सत्यता कथम् उच्यते
कारणेन विना कार्यं किल किं नाम विद्यते । यद् अपुत्रस्य सत्पुत्रदर्शनं स भ्रमो न सत्
यस् त्व् अकारणको भाति स स्वभावो विजृम्भते । सर्वरूपेण सङ्कल्पगन्धर्वनगरादिवत्
देशाद् देशान्तरप्राप्तौ क्षणान् मध्यं विदो वपुः । स्वरूपम् अजहत् त्व् एव राजते ऽर्थविवर्तवत्
बोध एव कचत्य् अर्थरूपेण स च खाद् अणुः । दृष्टान्तो ऽत्रानुभूतो ऽन्तस् स्वप्नसङ्कल्पपर्वतः