नष्टं भूयस् तद् उत्पन्नम् इति तत् प्रत्ययो ऽत्र कः । नश्यत्य् अवश्यं तेनेदं पुनर् अन्यत् प्रवर्तते
मध्यमध्योद्यदुत्सेधफलाद्यवयवैकिका । आदाहं बीजसत्तास्ति कार्यकारणता कुतः
देशकालक्रियात्मैकं यथादृष्टम् इह स्थितम् । बीजम् एवैककम् अतो न घटḫ पटकार्यकृत्
सर्वदर्शनविश्रान्ते नाम्नि भेदो न वस्तुनि । परमार्थमये तेन विवादेन किम् अत्र नः
इदं शान्तम् अनाद्यन्तं तद्रूपत्वाद् विचारतः । व्योमाभं बोधतामात्रम् अनुभूतिप्रमाणतः
यथैतन् नानुभूतं सद् यथैतन् नानुभूयते । यथैतत् सिद्धिम् आप्नोति तद् इदं कथ्यते क्रमात्
महाकल्पान्त उन्नष्टे सर्वस्मिन् दृश्यमण्डले । आमहादेवपर्यन्तं समनोबुद्धिकर्मणि
व्योमन्य् अपि शमं याते काले ऽप्य् अकलितस्थितौ । वायाव् अपि क्वापि गते तेजस्य् अत्यन्तम् अस्थिते
तमस्य् उपगते ध्वंसं वार्यादौ सुचिरं क्षते । अलम् अन्तम् अनुप्राप्ते सर्वशब्दार्थसञ्चये
शिष्यते शान्तबोधात्म सद् अच्छं बोध्यवर्जितम् । अनादिनिधनं बोध्यं किम् अप्य् अमलम् अव्ययम्
अवाच्यम् अनभिव्यक्तम् अतीन्द्रियम् अनामकम् । सर्वभूतात्मकं शून्यं सद् असच् च परं पदम्
तन् न वायुर् न चाकाशं न बुद्ध्यादि न शून्यकम् । न किञ्चिद् अथ सर्वात्म किम् अप्य् अन्यत् परं नभः
तद्विदा तत्पदस्थेन तन् मुक्तेनानुभूयते । अन्यैẖ केवलम् आम्नातैर् आगमैर् एव वर्ण्यते
न कालो न तमो नात्मा न सन् नासन् न देशदिक् । न मध्यम् एतयोर् नान्तो न बोधो नाप्य् अबोधितम्
किम् अप्य् एतद् अत्यच्छं च बुध्यते बोधपारगैः । शान्तसंसारविसरैḫ परां भूमिम् उपागतैः
प्रतिषिद्धा मयैते तु ये ऽर्थास् सर्वे ऽत्र ते स्थिताः । अस्मद्बुद्ध्यापरिच्छेद्यास् सोम्याम्बोधेर् इवोर्मयः
यथास्थितं स्थितास् सर्वे भावास् तत्र तथा यथा । अनुत्कीर्णा महास्तम्भे विविधास् सालभञ्जिकाः
एवं तत्र स्थितास् सर्वे भावास् तत्र न च स्थिताः । असर्वात्मैव सर्वात्म तद् एतद् अतद् एव च
पदं यथैतत् सर्वात्म सर्वार्थपरिवर्जितम् । यथावत् तत् प्रपश्यन्ति तत्रैकपरिणामिनः
सर्वार्थास्तमये जाते सर्वार्थरहितं पदम् । सर्वार्थपरिपूर्णं च तद् आद्यं परिदृश्यते
तव तावन् महाबुद्धे सर्वार्थोपशमात्मकम् । न सम्यग्ज्ञानम् उत्पन्नं संशयो ऽत्र निदर्शनम्
यḫ प्रबुद्धो निराभासं परम् आभासम् आगतः । स्वस्थान्तẖकरणश् शान्तस् तं स्वभावं स पश्यति
अयं त्वम् अहम् इत्यादिस् त्रिकालगजगद्भ्रमः । तत्रास्ति हेमपिण्डे ऽन्तर् इव रूपकजालकम्
हेमपिण्डाद् यथा भाण्डजालं नानुपलभ्यते । तथा न लभ्यते भिन्नं परमार्थघनाज् जगत्
सर्वदैवापि भिन्नात्मा स्वाङ्गभूतोपलम्भदृक् । सजगच् चाजगच् चैतद् धेमेवाङ्गदरूपकम्
रिक्तं देशादिशब्दार्थैर् देशकालक्रियात्मकम् । यथास्थितम् इदं तत्र सर्वम् अस्ति न चास्ति च
यथोर्म्यादि समे तोये चित्रं चित्रकृदीहिते । भाण्डवृन्दम् अयḫपिण्डे तथेदं ब्रह्मणि स्थितम्
यथैतद् अत्र नो भिन्नं नाभिन्नं नास्ति चास्ति च । नित्यं तन्मयम् एवाच्छं शान्ते शान्तम् इदं तथा
अनिखातैव भातीयं त्रिजगत्सालभञ्जिका । सुरसस्यैव दृश्यत्वम् इता ब्रह्मणि दारुणि
निखाता दृश्यतां यान्ति स्तम्भस्थास् सालभञ्जिकाः । अखाता एव भान्त्य् अत्र त्रिजगत्सालभञ्जिकाः