शून्यता नभसीवात्र द्रवत्वम् इव वाम्भसि । खे खतेवाप्य् अभिन्नैव किलास्ति जगदादिता
यद्रूपं ब्रह्म तद्रूपं जगत् क्वात्र द्वितैकते । यद्रूपं व्योम तद्रूपम् एव शून्यं किलाखिलम्
एकात्मनि तते स्वच्छे चिन्मात्रे सर्वरूपिणि । शिलापुत्रकसेनायां पाषाणत्व इव स्थिते
कार्यकारणवैचित्र्यं कथं सम्भवति क्व वा । कथम् अव्योमता व्योम्नि द्वितीयासम्भवाद् भवेत्
प्रतिभात्मैव भारूपो भाति सर्गो महाचिति । पुत्रिकेवोपलोत्कीर्णा तन्मयत्वात् तदात्मकः
साधोर् यथास्थितस्यैवं बुद्ध्वा विश्वं प्रलीयते । काष्ठमौनदशाभासं तत्सारम् अवशिष्यते
यथा निमीलिताक्षस्य रूपालोकमनोभ्रमः । स्वप्ने जाग्रत्य् अनग्रस्थो ऽप्य् असन्न् एवास्ति भावनात्
भावनोपशमं कृत्वा शिलीभूय यथास्थितम् । अशिलीभूतम् एवान्तस् स्वभावे समम् आस्यताम्
स्वविवेकोपहारेण यथाप्राप्तार्थपूजनैः । बोधाय पूज्यतां बुद्ध्या स्वो भावḫ परमेश्वरः
विवेकपूजितस् स्वात्मा सद्यस् स्थानवरप्रदः । रुद्रोपेन्द्रादिपूजात्र जरत्तृणलवायते
विचारशमसत्सङ्गबलिपुष्पैकपूजितः । सद्यो मोक्षकरस् साधोस् स्वात्मैव परमेश्वरः
सत्यालोकनमात्रैकपूजितो ऽनुत्तमार्थदः । यत्रास्त्य् आत्मेश्वरस् तत्र मूढẖ को ऽन्यं समाश्रयेत्
सत्सङ्गशमसन्तोषविवेकैḫ पूजितात्मनः । शिरीषकुसुमायन्ते शस्त्राहिविषवह्नयः
देवार्चनतपस्तीर्थदानान्य् अतिकृतान्य् अपि । भस्मायन्ते निरर्थत्वाद् अविवेकहतात्मनाम्
एतान्य् अपि विवेकेन क्रियन्ते सफलानि चेत् । विवेक एव तत् कस्मात् स्फुटम् अन्तर् न साध्यते
यथाभूतार्थविज्ञानाद् वासनोपरमे पदे । यत्नो विवेकशब्दाख्यो भवत्य् आत्मप्रसादतः
तथा तथा विवेको ऽन्तर् वृद्धिं नेयश् शमामृतैः । यथा यथा पुनश् शोषम् उपयाति न विभ्रमैः
देहसत्ताम् अनादृत्य यथाभूतार्थदर्शनात् । लज्जां भयं विषादेर्ष्ये सुखं दुẖखं त्यजेत् समम्
जगदादि शरीरादि नास्त्य् एवादौ कुतो ऽद्य तत् । कार्यं चेत् कारणस्यैतत् तथापि ब्रह्ममात्रकम्
प्रतिभामात्रम् एवाच्छं न तु ज्ञप्तिर् घटादिवत् । ज्ञानात्मिकैव प्रतिभा ज्ञप्तिर् एवाखिलं ततः
ज्ञप्तिर् अप्य् आत्मतत्त्वश्रीḫ परिज्ञातापि शाम्यति । ज्ञेयाभावे त्व् अनिर्वाच्या शिष्यते शाश्वतं शिवम्
अशरीराद्य् अविश्वात्म सर्वं शान्तम् इदं ततम् । ज्ञानज्ञेयज्ञप्तिमात्रं दृषन्मौनम् अवस्थितम्
शान्तान्तẖकरणास् स्वच्छाश् शिलापुत्रककोशवत् । चलन्तश् चाचलन्तश् च ज्ञरूपा एव तिष्ठत
अज्ञेयज्ञत्वसद्रूपास् सदसत्साररूपिणः । आकाशकोशविशदा भवताभवभूमयः
यथास्थितं च तिष्ठन्तो गच्छन्तश् च यथागतम् । यथाप्राप्तैककर्माणस् सम्पद्यन्ते बुधाḫ परम्
अथ वा सर्वसन्त्यागशान्तान्तẖकरणोज्ज्वलाः । एकान्तेष्व् एव तिष्ठन्ति चित्रकर्मार्पिता इव
सङ्कल्पशान्तौ सङ्कल्पपुरवत् सर्वदाखिलम् । स्वप्नवच् च प्रबुद्धस्य सद् एवास्तङ्गतं जगत्
सनेत्ररूपानुभवं जातितो ऽन्ध इवागमैः । निर्वाणं वर्णयन्न् अज्ञस् ताम्यत्य् अन्तर् न शाम्यति
कल्पनांशोपदेशेन लोको ऽविद्यामयात्मना । येन केनचिद् अज्ञत्वात् कृतार्थो ऽस्मीति मन्यते
अकृतार्थẖ कृतार्थत्वं जानन् मौर्ख्यविमोहितः । विज्ञास्यत्य् अकृतार्थत्वं क्षणान्तरकदर्थनैः