अस्वभावात्मता सर्गस् स्वभावैकात्मता शिवः । भूयतां परमव्योम्ना शाम्यतां मेह ताम्यताम्
नात्मानम् अवगच्छामि न दृश्यं न जगद्भ्रमम् । ब्रह्म शान्तं प्रविष्टो ऽस्मि ब्रह्मैवास्मि निरामयः
त्वम् एव पश्यसि त्वत्त्वं मत्त्वशब्दार्थजृम्भितम् । पश्यामि शान्तम् एवाहं केवलं परमं नभः
ब्रह्मण्य् एव पराकाशे रूपालोकमनोमयाः । विभ्रमास् तव सञ्जाताẖ कल्पस्पन्दा इवानिले
ब्रह्मात्मा वेत्ति नो सर्गं सर्गात्मा ब्रह्म वेत्ति नो । सुषुप्तो वेत्ति न स्वप्नं स्वप्नस्थो न सुषुप्तकम्
प्रबुद्धो ब्रह्मजगतोर् जाग्रत्स्वप्नदृशोर् इव । रूपं जानाति वारूपं जीवन्मुक्तḫ प्रशान्तधीः
यथाभूतम् इदं सर्वं परिजानाति बोधवान् । संशाम्यति च शुद्धात्मा शरदीव पयोधरः
स्मृतिस्थẖ कल्पनास्थो वा यथाख्यातश् च सङ्गरः । सदसद् भ्रान्ततामात्रं तथाहन्त्वजगद्भ्रमः
आत्मन्य् अपि नास्ति हि या द्रष्टा यस्या न विद्यते कश्चित् । न च शून्यं नाशून्यं भ्रान्तिर् इयं भासते सेति
अस्वभावस्वभावो ऽयं सर्गो ऽहन्तादिवेदनः । स्वभावैकस्वभावेन निर्वाणीक्रियतां स्वयम्
यत्रादित्यो भवेत् तत्र यथालोकस् तथा भवेत् । परं विषयवैरस्यं यत्र तत्र प्रबुद्धधीः
अकर्तृकर्मकरणम् अदृश्यद्रष्टृदर्शनम् । जगद् अग्राह्यम् अस्फारम् अभित्तौ चित्रम् उत्थितम्
न चोत्थितं किञ्चन वा शान्ते शान्तं तथा स्थितम् । अनामयं परं ब्रह्म सत्यम् अव्ययम् एव तत्
चिच्चमत्कारमात्रात्मकल्पनारङ्गरञ्जनाः । सङ्ख्यातुं केन शक्यन्ते खे जगच्चित्रपुत्रिकाः
रसभावविकाराढ्यं नृत्यन्त्यो ऽभिनयैर् नवैः । परमाणुं प्रति प्रायẖ खे स्फुरन्त्यो ऽम्बरात्मिकाः
सर्वर्तुशेखरधरा दिग्बाहुलतिकाकुलाः । पातालपादलतिका ब्रह्मलोकशिरोधराः
चन्द्रार्कलोलनयनास् तारोत्करतनूरुहाः । सप्तलोकाङ्गलतिकाḫ परितो ऽच्छाम्बराम्बराः
द्वीपाम्बुराशिवलया लोकालोकाद्रिमेखलाः । भूतभावचलज्जीवाḫ प्रवहत्प्राणमारुताः
वनोपवनविन्यासहारकेयूरभूषिताः । पुराणवेदवचनाẖ क्रियाफलविलोचनाः
त्रिजगत्पुत्रिकानृत्तं यद् इदं दृश्यते पुरः । ब्रह्मवारिद्रवत्वं तत् तद् ब्रह्मानिलचोपनम्
अस्वभावस्थतैवास्य कारणं कारणात्मकम् । असुषुप्तस्थता स्वापे स्वप्नस्येवासती च सा
असुषुप्तस् सुषुप्तस्थस् स्वभावं भावयन् भव । जाग्रत्य् अपि गतव्यग्रं मासत्स्वप्नम् इमं श्रय
यज् जाग्रति सुषुप्तत्वं बोधाद् अरसम् आसनम् । तं स्वभावं विदुस् तज्ज्ञा मुक्तिस् तत्परिणामिता
अकर्तृकर्मकरणम् अदृश्यद्रष्टृदर्शनम् । अरूपालोकमननं स्थितं ब्रह्म जगत्तया
कान्ते कान्तं प्रकचति पूर्णे पूर्णं व्यवस्थितम् । द्वित्वैक्यरहिते भाति द्वित्वैक्यपरिवर्जितम्
सति सत्यं स्थितं शान्तं सर्गात्मात्मात्मनि स्वयम् । आकाशकोशसदृशं शिलाजठरसन्निभम्
सुरत्नजठराकारं घनम् अप्य् अम्बरोपमम् । प्रतिबिम्बम् इव क्षुब्धम् अप्य् अक्षुब्धम् असच् च सत्
भविष्यन्नवनिर्माणं चेतसीव स्थितं पुरम् । ब्रह्मबृंहितभारूपम् अभेदीकृतमानसम्
यथा सङ्कल्पनगरं सङ्कल्पान् नैव भिद्यते । तथायं जगदाभासḫ परमार्थान् न भिद्यते
हेमपीठम् इवानेकभविष्यत्सन्निवेशवत् । लक्ष्यमाणम् अपि स्थानं शान्तम् अव्ययम् आस्थितम्