चित्त्वाद् अनुभवत्य् एताम् असत्याम् एव देहिताम् । अविनष्टैव चिच्छक्तिस् स्वप्ने स्वमरणं यथा
व्योम्न्य् असत्यम् अवस्तुत्वात् सत्यं चानुभवाद् यथा । नीलत्वं तद्वद् ईशे ऽस्मिन् सर्गो नासन् न सन्मयः
यथा शून्यत्वनभसोर् यथा स्पन्दनभस्वतोः । भेदो नास्ति तथा सर्गब्रह्मणोर् एकरूपयोः
नेह सञ्जायते किञ्चिज् जगदादि न नश्यति । स्वप्नो निद्रागतस्येव केवलं प्रतिभासते
अविद्यमाने पृथ्व्यादौ प्रतिभामात्ररूपिणि । सर्गे क इव संरम्भस् त्यागादानैश् चिदम्बरे
न देहप्रतिभातो ऽस्ति बुद्ध्यादिकरणान्विता । केवलं ब्रह्म चिन्मात्रम् एवम् आत्मन्य् अवस्थितम्
बुद्ध्यादेẖ करणत्वं च द्वैतैक्यासम्भवान् न सत् । अनेनेदं क्रियत इत्य् अस्यार्थस्यात्यसम्भवात्
अहेतुर् अक्रमं भाति चिति कल्पक्रियागणः । क्षणेनैव यथा स्वप्ने मृतिजन्माब्धिसन्तराः
खम् एव पृथ्वी खं शैलाẖ खम् एव दृढभित्तयः । खम् एव लोकास् स्पन्दẖ खं सर्गसंवेदने चितेः
व्योमभित्तौ जगच्चित्रं चिद्रङ्गमयम् आततम् । नोदेति नास्तम् आयाति न ताम्यति न शाम्यति
चिद्वारिणि जगत्तुङ्गतरङ्गद्रवरूपिणि । किं कदा कथम् उत्पन्नं किं शान्तं च कदा कथम्
शान्ते महाचिदाकाशे जगच्छून्यत्वशालिनि । चेत्यासम्भवतस् सन्ति नोदयास्तमयोक्तयः
पर्वता गगनायन्ते गगनं पर्वतायते । संवेदनप्रयोगेण ब्रह्मणस् सर्गतास्थितौ
संविच्चूर्णप्रयोगेण निमेषार्धेन योगिनः । कुर्वन्ति जगद् आकाशम् आकाशं त्रिजगन्ति हि
सिद्धसङ्कल्पनगराण्य् असङ्ख्यानि यथाम्बरे । तथा सर्गसहस्राणि सन्ति तानि तु चिन्नभः
महार्णवे यथावर्ता अन्योऽन्यम् अपि मिश्रिताः । पृथग् एवावतिष्ठन्ते व्यतिरिक्ता न ते ततः
सर्गात् सर्गान्तरालोको यḫ प्रबुद्धस्य योगिनः । सिद्धलोकान्तरप्राप्तिस् सैवेति विबुधोक्तयः
अविनाशीनि भूतानि स्थितानि परमे शिवे । व्योम्नीव शून्यतोल्लासास् सर्गवर्गा निरर्गलाः
परमार्थनिजामोदास् सहजास् सर्गविभ्रमाः । नोद्यन्ति नोपशाम्यन्ति लेखा इव शिलोदरे
अन्योऽन्यं कुसुमामोदा मिलिता अप्य् अमिश्रिताः । व्योमरूपास् तथा सर्गा अन्योऽन्यं सिद्धभूमयः
सङ्कल्पाकाशरूपत्वात् सर्वार्थानुभवस्थितेः । तनुसङ्कल्पमोहानां सत्याश् शापवरोक्तयः
न ज्ञानवादिता सत्या न च बाह्यार्थवादिता । यथावेदनम् एतानि वेदनानि फलन्ति वः
चिति चित्त्वं यद् अस्त्य् अन्तर् जगद् इत्य् एव भाति तत् । भेदो द्रवत्वपयसोर् इव नात्रोपपद्यते
कालो जगन्ति भुवनान्य् अहम् अक्षवर्गस् त्व् एतानि तत्र च तथेति च सर्वम् एकम् । चिद्व्योम शान्तम् अजम् अव्ययम् ईश्वरात्म रागादयẖ खलु न केचन सम्भवन्ति
चित् पश्यति जगन् मिथ्या स्ववेदनविबोधिता । व्योम्नि मायाञ्जनासिक्ता दृग् इवाचलनर्तनम्
ब्रह्मसर्गश् चित्तसर्गो द्वाव् एतौ सदृशौ मतौ । परमार्थस्वरूपत्वाद् अक्षुब्धत्वात् सदैव च
ज्ञानरूपतयाबाह्यं बाह्यं चानुभवात् तथा । सत्यरूपम् अतस् सत्यां विद्धि बाह्यार्थरूपताम्
बाह्यार्थवादविज्ञानवादयोर् ऐक्यम् एव नः । वेदनैकात्मरूपत्वात् सर्वदा सदसत्स्थितेः
अक्षुब्धा खानिलालोकजलभूशान्तिशालिनी । तता शून्या महारम्भा ब्रह्मसत्तैव सर्वतः
तस्मिन् सर्वं ततस् सर्वं तत् सर्वं सर्वतश् च तत् । तच् च सर्वमयं नित्यं तस्मै सर्वात्मने नमः