तद् अस्य सेच्छानिच्छा च ब्रह्मैवात्र न संशयः । इच्छायां ज्ञायते ज्ञस्यावश्यम् एव तु तानवम्
ज्ञता चेद् उदिता जन्तोस् तद् इच्छास्योपशाम्यति । नैतयोस् स्थितिर् एकत्र प्रकाशतमसोर् इव
प्रतिषेधविधीनां तु तज्ज्ञो न विषयẖ क्वचित् । शान्तसर्वैषणेच्छस्य को ऽस्य किं वक्ति किंकृते
एतद् एव ज्ञताचिह्नं यद् इच्छास्व् अतितानवम् । ह्लादनं सर्वलोकानाम् अथानुदय एव वा
दृश्यं विरसतां यातं यदा न स्वदते क्वचित् । तदा नेच्छा प्रसरति तदैव च विमुक्तता
बोधाद् अनैक्यम् अद्वैतं यश् शान्तम् अवतिष्ठते । इच्छानिच्छादयस् सर्वे भावास् तस्य शिवात्मकाः
बोधाद् अस्तमितद्वैतम् अद्वैताद् ऐक्यवर्जितम् । यस् स्वच्छो विगतव्यग्रश् शान्त आत्मन्य् अवस्थितः
नैव तस्य कृतेनार्थो न सता नासता सदा । न चात्मना न चान्येन नैतैर् मरणजीवितैः
इच्छा च तस्य नोदेति निर्वाणस्य प्रबोधिनः । यदि वोदेति तत् स्वच्छा ब्रह्म शाश्वतम् एव सा
न दुẖखम् अस्ति न सुखं शान्तं शिवम् अजं जगत् । इति यो ऽन्तश् शिलेवास्ते तं प्रबुद्धं विदुर् बुधाः
दुẖखं सुखं भावनया कुर्वन् विषम् इवामृतम् । इति निश्चयधीरात्मा प्रबुद्ध इति कथ्यते
तत् स्थितं व्योमनि व्योम शान्ते शान्तं शिवे शिवम् । शून्ये शून्यं सति च सद् यद् ब्रह्मणि जगत् स्थितम्
असंवेदनसंवित्खे तते विश्वम् इति स्थिते । सोम्ये समसमे शान्ते शिवे ऽहन्ताभ्रमẖ क्षयी
यद् इदं दृश्यते किञ्चिज् जगत् स्थावरजङ्गमम् । तत् सर्वं शान्तम् आकाशं परचिन्तापुरोपमम्
परचिन्तापुरो मध्ये गतविघ्नं गमागमौ । यथा स्तस् तव शून्यत्वात् तथैवास्मिञ् जगद्भ्रमे
अद्रिद्यूर्वीनदीशाभा शून्यतात्मनि जृम्भते । अद्रष्टृदृश्यकरणं मृगतृष्णाम्बुवीचिवत्
स्वप्ननिर्माणपुरवद् बालवेतालतालवत् । यद् इदं दृश्यते तत्र किं किलासत्यतेतरत्
असत्यम् एवाहम् इति भासते सत्यम् एव च । भ्रान्तिभाजं विनैवेयं भ्रान्तिस् स्फुरति सासती
नासन् न सन् न सदसत् किम् अपीदम् अतीन्द्रियम् । अवाच्यं जगद् इत्य् एव भात्य् अविक्षुभितं खवत्
इहेच्छानिच्छते ज्ञस्य शमाद् यद्य् अप्य् अलं समे । तथापि श्रेयसे मन्ये नन्व् अनिच्छोदयं स्फुटम्
अहं जगद् इति ज्ञप्तिẖ खे खस्येवेयम् आस्थिता । चिदात्मनो यथा वायोस् स्पन्दो नात्रास्ति कारणम्
चितश् चेत्योन्मुखत्वं यत् तच् चित्तं सैव संसृतिः । सेच्छा तन्मुक्तता मुक्तिर् युक्तिं ज्ञात्वेति शाम्यताम्
इच्छा भवत्व् अनिच्छा वा सर्गो ऽस्तु प्रलयो ऽस्तु वा । क्षतिर् न कस्यचित् काचिन् न च किञ्चिद् इहास्ति हि
इच्छानिच्छे सदसती भावाभावौ सुखासुखे । इत्य् अत्र कल्पना व्योम्नि सम्भवन्ति न काश्चन
इच्छानां तानवं यस्य दिनानुदिनम् आगतम् । विवेकशमतृप्तस्य तम् आहुर् मोक्षभागिनम्
इच्छाक्षुरिकया विद्धे हृदि शूलं प्रवर्तते । जयन्ति यत्र नैतानि मणिमन्त्रौषधानि वः
यẖ कार्यकारणाद्यूहान् कृतवान् पूर्वम् एव तम् । सत्प्रेक्षया न पश्यामो मिथ्याभ्रमभराद् ऋते
भ्रमभूतेन कुर्मश् चेद् व्यवहारम् अवस्तुना । तत् कस्मात् परचिन्ताद्रिẖ कवलत्वं न नीयते
असता व्यवहारश् चेत् प्रेक्षामात्रविनाशिना । क्रियते शशशृङ्गेण तत् कथं च्छाद्यते न खम्
अहम्भावाच् चिदाकाशो जाड्यातिशयतẖ क्षणात् । पाषाणतां जलम् इव मनस्त्वाद् याति देहताम्