अशेषेष्व् अविशेषेषु शान्ताशेषविशेषता । सत्या सैवाहम् इत्य् आशु त्यक्त्वा मोक्षाय भाव्यताम्
वेदनं बन्धनं विद्धि विद्धि मोक्षम् अवेदनम् । यथास्थितं यथाचारं भव शान्तम् अवेदनम्
द्रष्टा न दृश्यतां याति चितिर् नायाति चेत्यताम् । चेत्याभावाद् अजगति कẖ किं चेतयतां कथम्
द्रष्टृदृश्यदशाभावाज् जाग्रत्य् एव सुषुप्तवत् । शरदाकाशकोशाभम् असत्तोपमम् आस्यताम्
तथैकं ब्रह्म चिद्रूपे पवनस् स्पन्दने यथा । अत्र चिद्बोधता सर्गो मोक्षो ब्रह्मैकबोधता
चित्स्पन्दो ब्रह्ममरुतो यस् स सर्ग इति स्मृतः । नात्र चित्स्पन्दनं यत् स्यान् निर्वाणं तद् उदाहृतम्
बीजम् अन्तर् यथा वेत्ति स्वं रूपं पल्लवादिकम् । तथा महाचिद् अन्तस्स्थं स्वं रूपं वेत्ति सर्गताम्
पत्त्रादिवेदनाद् बीजं यथा पत्त्रादि तिष्ठति । परा चित् सर्गसंवित्तेस् तथा भवति सर्गभाः
यथा भावविकाराभाश् चित् परा सर्गभास् तथा । सर्वे बीजादिदृष्टान्तास् तद्रूपा एव तन्मयाः
निर्विकारं परं ब्रह्ममयं सर्वम् इदं जगत् । निर्विकारम् अनाद्यन्तम् एवं विद्धि निरामयम्
निजसङ्कल्पमात्रात्मा निजासङ्कल्पनात् क्षयी । द्वैताद्वैतविकारो ऽयं सङ्कल्पनगरं यथा
शून्यत्वाकाशयोर् भेदो यादृशो ऽवगतस् त्वया । भेदं निरात्मकं विद्धि तादृशं ब्रह्मसर्गयोः
महाचिद्रूपिणी शान्ता या सत्ता ब्रह्मणḫ परा । खता सेयम् अहं त्वं च मा नरो ऽस्मीत्य् अधो व्रज
ब्रह्मण्य् अस्मिञ् जगद्रूपे न किञ्चिद् अपि जायते । जातम् अप्य् अथ नष्टं च न नश्यत्य् अम्बुवीचिवत्
पदार्थं ब्रह्मरूपेण ब्रह्मैवात्मनि तिष्ठति । अवयवीवावयवे खे खं वारीव वारिणि
निमेषार्धार्धभागेन देशाद् देशान्तरस्थितौ । यद् रूपं संविदो मध्ये स स्वभाव उपास्यताम्
सङ्क्षुब्धम् अक्षुब्धम् इति द्विरूपं संवित्स्वरूपं प्रवदन्ति सन्तः । श्रेयḫ परं येन समीहसे त्वं तदेकनिष्ठो भव मामतिर् भूः
देशाद् देशान्तरं दूरं प्राप्तायास् संविदẖ क्षणात् । यद् रूपम् अमलं मध्ये तद् रूपं परमात्मनः
गच्छञ् शृण्वन् स्पृशञ् जिघ्रन्न् उन्मिषन् निमिषन् हसन् । नूनं निरामयत्वाय नित्यम् एतन्मयो भव
तत एव निराभासात् सत्यान् निर्वासनैषणात् । यथास्थितं यथाचारं मा चलामरशैलवत्
एतद् रूपम् अविद्यायाḫ प्रेक्षिता यन् न लभ्यते । प्रेक्षिता लभ्यते चेत् सा तद् विद्यैव परा भवेत्
अविद्यासम्भवाच् चेत्यचित्त्वे ऽसम्भवतẖ क्वचित् । चेत्यते कथम् एवातश् शान्तिर् एव बलोदिता
सत्यं ब्रह्म जगच् चैकं स्थितम् एकम् अनेकवत् । सर्वं चासर्ववद् भाति शुद्धं चाशुद्धवत् ततम्
अशून्यं शून्यम् इव च शून्यं चाशून्यवत् स्फुटम् । स्फारम् अस्फारम् इव तद् अस्फारं स्फारसन्निभम्
अविकारं विकारीव समं शान्तम् अशान्तवत् । सद् एवासद् इवादृश्यं तद् एवातद् इवोदितम्
अविभागं विभागीव निर्जाड्यं जडवद् गतम् । अचेत्यं चेत्यभावीव निरंशं सांशशोभनम्
अनहं साहम् इव तद् अनाशम् अपि नाशवत् । अकलङ्कं कलङ्कीव निर्वेद्यं वेद्यवाहि तत्
आलोकि ध्वान्तघनवन् नववच् च पुरातनम् । परमाणोर् अपि तनु गर्भीकृतजगद्गणम्
सर्वात्मकम् अपि व्यक्तं दृष्टं कृच्छ्रेण भूयसा । अजालम् अपि जालाढ्यं दाशेशवद् अनेकधा
निर्मायम् अपि मायांशुमण्डलामलभास्करम् । ब्रह्म विद्धि विदां नाथम् अपाम् इव महोदधिम्