प्राणिवीर्यरसान्तस्स्था संविज् जङ्गमम् आततम् । तनोति लतिकान्तस्स्थो रसḫ पुष्पफलं यथा
यदि सर्वगता संविद् भवेन् नातिबलीयसी । तत् क उल्लासने शक्तस् स्याद् एवासुरभूभृताम्
जङ्गमानां स्थावराणाम् एतद् आद्यं हि बीजकम् । संविद्विस्फुरणामात्रम् अस्य बीजं न विद्यते
बीजाङ्कुरविकल्पानां क्रियापुरुषकर्मणाम् । ऊर्मिवीचितरङ्गानां नाम्नि भेदो न वस्तुनि
द्वित्वं नृकर्मणोर् यस्य बीजाङ्कुरधियात्तयोः । विपश्चित्पशवे तस्मै महते ऽस्तु सदा नमः
संवित्तेर् जन्मबीजस्य यो ऽन्तस्स्थो वासनारसः । स करोत्य् अङ्कुरोल्लासं तम् असङ्गाग्निना दह
कुर्वतो ऽकुर्वतश् चैव मनसा यद् अमज्जनम् । शुभाशुभेषु कार्येषु तद् असङ्गं विदुर् बुधाः
अथ वा वासनोत्साद एवासङ्ग इति स्मृतः । यया कयाचिद् युक्त्यान्तस् सम्पादय तम् एव हि
ययैव वा वेत्सि तया युक्त्या पुरुषयत्नतः । वासनां कुरु निर्मूलाम् एतद् एव परं शिवम्
पौरुषेण प्रयत्नेन यथा जानासि वा तथा । निवारयाहम्भावांशम् एषो ऽसौ वासनाक्षयः
नास्त्य् एव पौरुषाद् अन्या संसारोत्तरणे गतिः । निरहम्भावरूपे ऽस्मिन् वासनाक्षयनामनि
आद्यैव संविद् अस्तीह सो ऽङ्कुरो बीजम् अस्ति तत् । तत् कर्म तच् च पुरुषस् तद् दैवं तच् छुभाशुभम्
न बीजम् आदाव् अस्त्य् अन्यन् नाङ्कुरो न च वा नरः । न कर्म न च दैवादि केवलं विद् उदेति हि
नो बीजम् अस्ति न किलाङ्कुरको ऽपि वास्ति नाप्य् अस्ति कर्म पुरुषश् च न वास्ति साधो । एकं तु वित्त्वम् उदितं ह्य् अनयाभिधानलक्ष्म्या नटस् सुरनरासुरशोभयेव
इत्य् एव निश्चयम् अनामय भावयित्वा त्यक्त्वा भृशं पुरुषकर्मविचारशङ्काम् । निर्वासनस् सकलसङ्कलनाविमुक्तस् संविद्वपुर् ननु यथाभिमतेच्छम् आस्स्व
प्रशान्तसर्वेच्छम् अशङ्कम् अच्छचिन्मात्रसंस्थो ऽखिलकार्यकारी । आत्मैकरामḫ परिपूर्णकामो भवाभयो राम शमाभिरामः
नित्यम् अन्तर्मुखस् तिष्ठ वीतरागो विवासनः । चिन्मात्रम् अमलं शान्तं ब्रह्म सर्वत्र भावयन्
आकाशविशदप्रज्ञश् चिन्मात्रैकघनस्थितिः । समस् सोम्यस् समानन्दस् सद्ब्रह्मोद्बृंहिताशयः
शोकेष्व् आपत्सु घोरासु सङ्कटेष्व् अवटेषु च । यथाप्राप्तेषु सर्वेषु खर्वेषून्नतिमत्सु च
यथाक्रमं यथादेशं कुरु दुẖखम् अदुẖखितः । बाष्पाक्रन्दादिपर्यन्तं वासनाक्रान्तमूढवत्
समागमेषु कान्तानां चोत्सवेषूदयेषु च । आनन्दं भज सोम्यात्मा वासनाक्रान्तमूढवत्
भूतानि मृत्युकार्येषु सङ्ग्रामादिषु निर्दयम् । दहानलस् तृणानीव वासनाक्रान्तमूढवत्
क्रमागतेष्व् अखिन्नो ऽर्थं बकवच् चिन्तयार्जय । अर्थोपार्जनकार्येषु वासनाक्रान्तमूढवत्
बलाद् विदलयाशेषान् अरीन् अरिनिसूदन । वातो रिक्तान् इवाम्भोदान् वासनाक्रान्तमूढवत्
जनेषु करुणार्हेषु दीनेषु करुणां कुरु । आत्माराममना मौनी वासनाक्रान्तमूढवत्
मुदितो भव हर्षेषु दुẖखेषु भव दुẖखितः । करुणां कुरु दीनेषु वीरेषु भव वीर्यवान्
अन्तर्मुखस् सदानन्दस् स्वात्मारामतयान्वितः । यत् करोषि शमोदारस् तत्र कर्तासि नानघ
आत्मभावनया साधो नित्यम् अन्तर्मुखस्थितेः । वज्रधारापि ते राम पतिता याति कुण्ठताम्
सङ्कल्पकलनोन्मुक्ते स्वसंविन्मात्रकोटरे । यस् तिष्ठत्य् आत्मनि स्वैरम् आत्मारामो महेश्वरः
न तं भिन्दन्ति शस्त्राणि न दहन्ति हुताशनाः । न क्लेदयन्ति वारीणि शोषयन्ति न मारुताः