मिश्रीभूता अपि ह्य् एते जतुकाष्ठादयो यथा । मिथोऽननुभवामिश्रा ऐक्यं ह्य् अनुभवो मिथः
अन्योऽन्यानुभवो ह्य् ऐक्यम् ऐक्यं त्व् अन्योऽन्यवेदनम् । यथाम्भसोẖ क्षीरयोर् वा न काष्ठजतुनोर् इव
अहम् इत्य् एव बन्धाय नाहम् इत्य् एव मुक्तये । एतावन्मात्रके भद्रे स्वायत्ते किम् अशक्तता
चन्द्रद्वयप्रत्ययवन् मृगतृष्णाम्बुबुद्धिवत् । किम् अनुत्थित एवायम् असद् एवाहम् उत्थितः
ममेदम् इति बन्धाय न ममेत्य् एव मुक्तये । एतावन्मात्रके वस्तुन्य् आत्मायत्ते किम् अज्ञता
यẖ काष्ठबदरन्यायो यो घटाकाशयोस् स्थितः । स सम्बन्धो ऽपि नैवैक्यम् ऐक्यम् अन्योऽन्यवेदनम्
अन्योऽन्यवेदनं त्व् ऐक्यं भागशो गतम् अप्य् अलम् । अजडं तज् जडं वापि नैकं रूपं विमुञ्चति
नाजडो जडताम् एति स्वभावा ह्य् अनपायिनः । यच् चाजडं जडं दृष्टं दृष्टे तत्रास्ति नैकता
वासनावेशवलिताẖ कुविकारशतात्मभिः । संसारारण्यकुहरे नृत्यन्ति हतकर्मभिः
वासनारज्जुना कृष्टा दूरं नीतास् स्वकर्मभिः । व्रजन्त्य् अधोऽधो धावन्तश् शिलाश् शैलच्युता इव
व्यूढानां वासनावातैर् नृतृणानाम् इतस् ततः । तान्य् आपतन्ति दुẖखानि यानि वक्तुं न पार्यते
भ्रान्त्या भृशं करतलाहतकन्दुकाभं लोकाḫ पतन्ति निरयेषु रयेण रक्ताः । क्लेदेन तत्र परिजर्जरतां प्रयाताẖ कालान्तरेण पुनर् अन्यनिभा भवन्ति
संसारमार्गे गहने पतितस्यापतन्ति हि । वृत्तवृत्तान्तलक्ष्याणि काष्ठा इव घनागमे
सर्व एव त्व् इमे भावाḫ परस्परम् असङ्गिनः । अटव्याम् उपलानीव भावनैतेषु शृङ्खला
चित्तम् आन्ध्याय वृत्तान्तद्रुमैर् गहनयन् स्थितः । रसरञ्जनया लोको वसन्त इव काननम्
अहो बत विचित्राणि वासनावशतो ऽवशैः । भूतकैर् अनुभूयन्ते सुखदुẖखानि जन्मसु
अहो बतातिविषमा वासना यद्वशाज् जनैः । अविद्यमान एवायं भ्रमो ऽन्तर् अनुभूयते
आह्लादिनो ऽमृतवतश् शुद्धस्यालोककारिणः । शीतलस्याखिलार्थेषु ज्ञस्येन्दोश् च किम् अन्तरम्
पूर्वापरम् अनालोच्य यत् किञ्चिद् अभिवाञ्छतः । निर्मर्यादस्य मूढस्य बालस्य च किम् अन्तरम्
लब्धम् आप्राणपर्यन्तं शुभाशुभम् अनुज्झतोः । आमिषे को विशेषो ऽस्ति वद मार्जारमूढयोः
सर्व एव त्व् इमे भावा देहदारधनादयः । क्षिप्रम् आशुष्कसिकताशरावविशरारवः
आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तम् अपि योनिशतेषु च । आकल्पं भ्रमतश् चित्तशान्तिर् नास्ति शमाद् ऋते
पर्यालोचनमात्रेण बन्धगन्धो न बाधते । गच्छतो मार्गवैषम्यम् इवालोकनकारिणः
न तवावहितं चित्तं कामẖ कवलयिष्यति । सावधानस्य बुद्धस्य पिशाचẖ किं करिष्यति
यथेक्षणप्रसरणं रूपालोकनमात्रकम् । संवित्प्रसरमात्रात्म तथा साहं जगत् स्थितम्
यथाक्षिसंवृतिस् सर्वरूपालोकशमो ऽरिहन् । संवित्संवरणं नाम सर्वदृश्यशमस् तथा
असद् एव जगत् साहं शुद्धा संवित् तनोति खे । ईषत्प्रसरणेनाशु स्पन्दनं पवनो यथा
सद् इवासत्यम् एवेदम् अकुर्वत्यैव मन्यते । विदा हेम्नेव कुम्भत्वम् अपृथग्लभ्यम् आत्मगम्
शून्यमात्रं यथा व्योम स्पन्दमात्रं यथानिलः । जलमात्रं यथोर्म्यादि संविन्मात्रं जगत् तथा
अव्यवच्छिन्ननिर्भागसंविन्मात्रं जगत्त्रयम् । विद्धि शान्तं तथा व्योम यथा वारिणि पर्वतम्