स्त्रीबालपुरुषादीनां वास्तव्यानाम् इतस् ततः । क्रीडार्थं स्थापिता यत्र नानारचनयान्तरे
भूतबीजपरापूर्णतमोऽरिषु सघुङ्घुमाः । तमḫप्रकाशचित्राढ्या लोकान्तरसमुद्गकाः
आमोदसुभगा लोलजलदावलिपल्लवाः । लीलापद्माẖ करे स्त्रीणां विलोलाẖ कल्पपादपाः
बालनिश्श्वासचलिताẖ कन्दुकानि कुलाचलाः । सन्ध्याम्बुदाẖ कर्णपूराश् चामराश् शरदम्बुदाः
कल्पान्तकालजलदास् तालवृन्तपदं गताः । भूतलं द्यूतफलकं वितानं तारकाम्बरम्
भूतसारपरावर्ते द्यूते ऽक्षाश् शशिभानवः । व्योमाजिरे जगद्ग्रामपणे गृहनिवासिनाम्
तथैवायं जगद्रूपस् सङ्कल्पस् सन् समुत्थितः । चिच्चमत्कारमात्रात्मा चित्रकृच्चित्तचित्रवत्
असत्यम् एव स्फुरति तथा सत्यं विलीयते । विलीयते न स्फुरति सर्वम् अस्ति न चास्ति च
असमुत्थित एवायं कुतो ऽपीव समुत्थितः । हेम्नीव कटकादित्वं संसारोदारकोटरः
चिच्चमत्कार एवायम् अचित्कचनसङ्क्षयः । अत्यन्तम् एव स्वायत्तो यथेच्छसि तथा कुरु
यदान्नपानदानादाव् अनादरम् उपेयिवान् । तस्येदं पश्चिमं जन्म न स कर्मसु मज्जति
प्राप्तो विवेकपदवीम् असि पावनात्मन् पुण्यां पवित्रितजगत्त्रितयां द्वितीयाम् । नाधḫ पतिष्यसि पुनर् मनसामुनेति जानामि मैतद् अमलं पदम् उत्सृज त्वम्
अबुध्यमानश् चेत्यादि चिद्रूपम् अपि चानघ । शान्तचिद्घन एवास्स्व निर्मलाम्ब्वन्तर् अंशुवत्
अचेतनं चेतनान्तश् चेतनाद् एव विद्यते । वैसादृश्ये ऽपि सदृशं पयोराशाव् इवानलः
सा चेतनाचेतनयोर् हेतुश् चित्त्वात्मनैव चित् । विनाशोत्पादयोर् वह्निज्वालयोḫ पवनो यथा
नाहम् अस्तीति चिद्रूपम् इति विश्रान्तिर् अस्तु ते । ततो यथा यादृशेन भूयते तादृशो भव
चिद्रूपस् सर्वभावानाम् अन्तर् बहिर् असि स्थितः । प्रसन्नाम्बुभरस्यान्तर् बहिश् चैव यथातपः
नायम् अस्मीति चिद्रूपं चितौ चेल् लग्नम् अङ्ग ते । न चान्यश् चेति तद् ब्रह्मरूपः केनासि मीयसे
ससुरासुरपातालभूविष्टपम् इवोत्थितम् । नानाजवञ्जवीभावक्रियाकालम् इवाकुलम्
यथा रङ्गमयं कुड्ये जगन् मौनम् इव स्थितम् । तथा चिच्चित्रकचितं खकुड्ये चात्मसंस्थितम्
तेनैव भूयते भूरि यच् चितौ कचितम् स्वतः । अचेतनं चेतनं वा यथेच्छसि तथा कुरु
चिच्चमत्कृतयो व्योम्नि स्फुरन्त्य् एता जगत्तया । अर्कांशुवद् अरोधिन्यस् स्वेच्छाविदितवेदिनाम्
तिमिरावृतदृष्टीनां यथा केशोण्डुकादि खे । स्फुरत्य् एवं जगद्रूपम् अनात्मन्य् एव तिष्ठताम्
एतज् जगत् त्वम् अहम् इत्य् अवबोधरूपम् आभासमात्रम् उदितं च न चोदितं च । अर्कांशुजालरचनानगराभम् अत्र कुड्यादि सत्यम् इदम् अस्ति न खे लतेव
विद्यते चेतनाद् एव चेतने ऽन्तर् अचेतनम् । जले ऽग्निर् इव चिज् जाड्ये नातो भिन्ने मनाग् अपि
तद् वेदनावेदनयोर् अभेदात् स्वस्थम् आसितम् । निर्यन्त्रम् एव चित्रस्थज्ञप्तिवद् व्योममध्यवत्
ब्रह्मण्य् अशेषशक्तित्वाद् अवित्त्वं विद्यते तथा । अक्षुब्धे विमले तोये भावी फेनलवो यथा
न कारणं विनोदेति जलात् फेनलवो यथा । न कारणं विनोदेति सर्गादि ब्रह्मणस् तथा
न च कारणम् अस्त्य् अत्र सर्गोत्पत्ताव् अकारणे । नातस् सञ्जायते किञ्चिज् जगदादि न नश्यति
अत्यन्तं कारणाभावान् न किञ्चिज् जायते जगत् । मराव् अम्ब्व् इव नास्त्य् एव दृष्टम् अप्य् अग्रतो जगत्