प्रेक्षितं सन् न चाहन्त्वं नान्तर् न बहिर् अस्ति च । मायैषा भात्य् असद्रूपा स्वालोचनपलायिनी
यद् असन् मृगतृष्णाम्बु भासते तत् परीक्षितम् । कथं विलाप्यते तद्वद् एवाहन्तादिविभ्रमः
द्रष्टा दृश्यं दर्शनं च मृगतृष्णाम्ब्व् इति त्रयम् । नास्ति कस्यचिद् एवातश् शान्तं शिवम् इदं ततम्
इति निश्चयवान् ऐक्यद्वैतातीतवपुश् शिवम् । समम् आस्ते महासत्त्वḫ पञ्चमीं भूमिकाम् इतः
अन्तर्मुखतया तिष्ठन् बहिर्वृत्तिपरो ऽपि सन् । परिशान्ततया नित्यं निद्रालुर् इव लक्ष्यते
लोकसंव्यवहारे ऽस्मिन् नान्तर् न व्योम्नि नो बहिः । रमते ऽथ भ्रमति वा व्योमरूपो गलन्मनाः
सुषुप्तवज् जाग्रति दृश्यविभ्रमं त्व् अभावयन् भावपरिक्षयोदयी । चितित्वम् अप्य् अन्तरसंविदन्न् इदं प्रतिष्ठते चित्रनरोपमो बुधः
कुर्वन्न् अभ्यासम् एतस्यां भूमिकायां विवासनः । षष्ठीं तुर्याभिधाम् अन्यां क्रमात् पतति भूमिकाम्
यत्र नासन् न सद्रूपो नाहं नाप्य् अनहङ्कृतिः । केवलं क्षीणमननं तद् आस्ते गतवासनः
निर्ग्रन्थिश् शान्तसद्रूपो जीवन्मुक्तो विभावनः । सकृद्विभाता विमलम् आस्ते द्वैतैक्यनिर्गतः
जीवन्मुक्तो गतरसो निर्भेदो ऽम्बरसुन्दरः । अनिर्वाणो ऽपि निर्वाणश् चित्रदीप इव स्थिरः
अवासनत्वाद् वैरस्यान् न किञ्चन करोत्य् असौ । करोत्य् एवंस्थितिर् यच् च तत्राकर्तैव काष्ठवत्
सम्यग्दर्शनसम्पन्नो जीवन्मुक्तपदं गतः । यथास्थितम् इदं पश्यन् कर्मभिर् न निबध्यते
कुर्वन् न किञ्चित् कुरुते गन्तापि च न गच्छति । भुञ्जानो ऽपि च नो भुङ्क्ते वक्तापि च न वक्त्य् असौ
जाग्रति स्वप्नदृष्टस्य पुंसẖ कर्तृत्वभोक्तृते । यादृश्यौ तत्स्थिती विद्धि जीवन्मुक्तस्य राघव
समश् शान्तमतिर् मौनी जीवन्मुक्तो विवासनः । द्रष्टारं दर्शनं दृश्यम् आकाशम् इव पश्यति
निर्वाणमतिर् आत्मानं परं चाद्रिम् अणुं तनुम् । श्वानं ब्राह्मणम् आदित्यं सर्वं खम् इव पश्यति
सम्पन्नश् शान्तम् आभासं परम् एकम् अकृत्रिमम् । क्वास्तम् एतु क्व वोदेतु कीदृग्वपुर् असाव् इह
प्रज्ञाप्रासादम् आरूढस् त्व् अशोच्यश् शोचते जनान् । भूमिष्ठान् इव शैलस्थस् सर्वान् प्राज्ञो ऽनुपश्यति
नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन । न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिद् अर्थव्यपाश्रयः
जले जलम् इव क्षिप्तं ब्रह्मण्य् एवैकतां गतः । गलितद्वैतनिर्भासो जाग्रत्य् एव सुषुप्तकम्
चराचरम् इदं विष्वक् चेतमानो न चेतति । भेदम् अस्तङ्गताहन्त्वḫ पश्यन्न् अपि न पश्यति
भग्नस्थालीघटाकाशम् इव खे मिलितḫ परे । समाम् एकाम् असद्रूपां शान्ताम् उपगतो दशाम्
अनिर्वाणो ऽपि निर्वाणो बालवत् प्रविचेष्टते । हेयोपादेयतामुक्तो जीवन्मुक्तḫ प्रतिष्ठते
समग्रगतम् अप्य् अन्ता रागद्वेषभवामयाः । नाकाशम् इव चेतन्ते समस्ता मृगपक्षिणः
संशान्ताहन्त्वनीहारḫ प्रसन्नवितताकृतिः । अशून्यम् इव शून्यात्म शरत्खम् इव राजते
क्षीवतायां प्रशान्तायाम् इव सोम्यत्वम् आगतः । भूतले गाढनिद्रस् सन् स्वर्गं नीत इवोदितः
आनन्दैकनिमग्नत्वाद् अनानन्दपदं गतः । केवलं ज्ञप्तिरूपत्वाद् अज्ञप्तिर् इव संस्थितः
निर्मन्दर इवाम्भोधिर् दग्धदाह्य इवानलः । शान्तभ्रमं चक्रम् इव स्वात्मन्य् एव शमं गतः
त्वष्ट्रेव यन्त्रोल्लिखितस् सो ऽपूर्वाकारतां गतः । ऋत्वन्तरे द्रुम इव स एवान्यतयोदितः