कालान्तरविसार्य् अन्तस् सकृद् दृष्टं दधन् मनः । विस्मृत्य तिष्ठति जडं बर्ह्यण्डरसपिण्डवत्
विना ज्ञानाग्निदाहेन न कदाचिन् निवर्तते । चित्तात् सकृद्गृहीतो ऽर्थो नीलीराग इवाम्बरात्
न चास्त्य् अवासनं चित्तम् अकार्ष्ण्यम् इव कज्जलम् । जगत्पदार्थसार्थात्मा वासनौघो मनोऽभिधः
न चास्य लभ्यते सत्ता चेतसẖ काचिद् ईक्षिता । तिमिरस्येव दीपेन तदसत्तैव शिष्यते
नातश् चित्तं न चैत्तादि विद्म इत्येवमात्रकम् । विद्धि ज्ञानम् अनेनैषा शाम्येद् भवविषूचिका
ख एवाहन्त्वम् उदितं शून्यत्वम् इव तन् मनः । नोदितं तद् इति ज्ञप्तेर् मनश्शान्त्योपशाम्यति
मनḫप्रशमनोपायो योग इत्य् अभिधीयते । सप्तभूमिस् तु स प्रोक्तस् तत्र भूमिक्रमं शृणु
भूमिकानां त्रयं प्रोक्तं तव राम यथाक्रमम् । भूमिकात्रितयस्था ये ते महापुरुषास् स्मृताः
निर्मानमोहा जितसङ्गदोषा अध्यात्मनित्या विनिवृत्तकामाः । द्वन्द्वैर् विमुक्तास् सुखदुẖखसारैर् भवन्ति भूमित्रयम् अभ्युपेताः
भूमिकात्रितयाभ्यासाद् अज्ञाने क्षयम् आगते । सम्यग्ज्ञानोदये चित्ते पूर्णचन्द्रोदयोपमे
निर्विभागम् अनाद्यन्तं योगिनो युक्तचेतसः । समं सर्वं प्रपश्यन्ति चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
अद्वैते स्थैर्यम् आयाते द्वैते च प्रशमं गते । पश्यन्ति स्वप्नवल् लोकं चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
भेदे त्व् अप्रसृतप्रज्ञा अभेदे शान्तबुद्धयः । ईषच्छेषविदो भान्ति चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
ईषच्छेषातिविलया अर्धसुप्ताभसंविदः । बालका इव चेष्टन्ते चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
भूभृताम् इव काठिन्यम् अर्करश्मिघनोपमम् । पश्यन्ति कल्पनांशात्म चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
ईप्सितानीप्सितानर्थैर् जगद् दुẖखे निमज्जति । तन् मनाग् अपि नोपैति चतुर्थीं भूमिकाम् इतः
भूमिकात्रितयं यावत् तावज् जाग्रद् इति स्थितम् । चतुर्थीं भूमिकां प्राप्य स्वप्नाभं दृश्यते जगत्
उत्तमप्रतिबिम्बाभम् अव्यवस्थिति भङ्गुरम् । दृश्यं द्रष्टा न जानाति चतुर्थीं भूमिकाम् इतः
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तानां यथावद् ब्रूहि लक्षणम् । तुर्यस्य तुर्यातीतस्य मुने यदि न खिद्यसे
अपरामृष्टतत्त्वस्य यत् पदार्थैकभावनम् । अम्लानं तद् भवेज् जाग्रद् असद् अस्तु सद् अस्तु वा
भाविन्या क्षणविध्वंसधियानुत्फुल्लरूपया । असत्यप्रत्ययतया युक्तं गर्भनिषण्णया
जाग्रद् एवानुभूतं यद् असत्यं सत्यम् एव वा । म्लानम् आबिलबुद्धित्वात् स्वप्नम् आहुस् तम् उत्तमाः
जाग्रत्स्वप्नानुभवयोर् अवश्यम्भाविनोḫ पुनः । कम् अप्य् अस्तमयẖ कालं यस् तम् आहुः सुषुप्तकम्
बुद्धत्वाच् छान्तभेदं यद् अजाग्रत्स्वप्नम् अक्षयम् । असुषुप्तं स्थितं स्वच्छं तत् तुर्यम् इति कथ्यते
यत् परामृष्टतत्त्वानाम् अपदार्थविभावनम् । अवस्थात्रयनिर्मुक्तं तत् तुरीयम् इति स्थितम्
एतद्दशात्रयं पूर्वं सर्वेणैवानुभूयते । जीवन्मुक्ताद् ऋते त्व् एषा तुर्यावस्था न लभ्यते
सम्यग्ज्ञानवतैवान्तर् अवस्थात्रितयक्षये । चिदाकाशात्मनाच्छेन तुर्यावस्थानुभूयते
विदेहमुक्तैर् यावस्था तुर्यातीतानुभूयते । तुर्यस्थितिचिराभ्यासैर् न वाग्गोचरम् एति सा
न जीवन्मुक्तविषया तुर्यातीतदशा यतः । ततो ऽस्याẖ कथनं नास्ति ब्रह्मत्वाद् इतरत् क्वचित्
न स्वप्नसुप्तताजाग्रत्कारणं कार्यकोविद । जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तानां परम् एव हि तिष्ठति