अहम् इत्य् एव यस्यास्ति संवित् तस्यास्ति चित्तभूः । यत्र यत् पतितं बीजं तद् अवश्यं प्ररोहति
ज्ञानाद् ऋते विमूढस्य बालस्य च सचेतसः । सत्यं समस्तम् एवेदम् आ सर्गनियतिक्रमात्
मृतेन जीवता वापि सर्वẖ कर्तव्यताक्रमः । भावितस् तेन सर्वत्र स हि सर्वफलप्रदः
एवं चेत् तत् सुरगुरो न किञ्चिद् येन भावितम् । पाषाणेनेव मनसा स मुक्त इति वेद्म्य् अहम्
न किञ्चिद् भावितं येन दृषज्जाड्ये तु तिष्ठता । स मुक्तो नात्र सन्देहो मुक्तिẖ केवलतैव हि
नकिञ्चिद्भावनं जन्तोर् जीवतो नोपपद्यते । ज्ञानाद् ऋते जीवतैव किल किञ्चिन्मयी यतः
यया कयाचिद् वा युक्त्या नकिञ्चिद्भावनं यदि । नूनं रूढम् अरूढस्य तत् प्राप्यं नावशिष्यते
इत्थं पुरा सुरपुरे ऽसुरनायकस्य रामैवमुत्तमविदा गुरुणा सुराणाम् । तत् ते मयाद्य कथितं कथयानयेह पिण्डादिदानकृतचारु विचारयेति
सत्यं भवत्व् असत्यं वाप्य् असतापि सतापि वा । चेतसेषद् अपि स्पृष्टम् अवश्यम् अनुभूयते
सद्यẖ कालान्तरे वापि सकृद् दृष्टं हि चेतसा । द्रवत्वम् अम्भसेवान्तर् अवश्यम् अनुभूयते
कालान्तरविसार्य् अन्तस् सकृद् दृष्टं दधन् मनः । विस्मृत्य तिष्ठति जडं बर्ह्यण्डरसपिण्डवत्
विना ज्ञानाग्निदाहेन न कदाचिन् निवर्तते । चित्तात् सकृद्गृहीतो ऽर्थो नीलीराग इवाम्बरात्
न चास्त्य् अवासनं चित्तम् अकार्ष्ण्यम् इव कज्जलम् । जगत्पदार्थसार्थात्मा वासनौघो मनोऽभिधः
न चास्य लभ्यते सत्ता चेतसẖ काचिद् ईक्षिता । तिमिरस्येव दीपेन तदसत्तैव शिष्यते
नातश् चित्तं न चैत्तादि विद्म इत्येवमात्रकम् । विद्धि ज्ञानम् अनेनैषा शाम्येद् भवविषूचिका
ख एवाहन्त्वम् उदितं शून्यत्वम् इव तन् मनः । नोदितं तद् इति ज्ञप्तेर् मनश्शान्त्योपशाम्यति
मनḫप्रशमनोपायो योग इत्य् अभिधीयते । सप्तभूमिस् तु स प्रोक्तस् तत्र भूमिक्रमं शृणु
भूमिकानां त्रयं प्रोक्तं तव राम यथाक्रमम् । भूमिकात्रितयस्था ये ते महापुरुषास् स्मृताः
निर्मानमोहा जितसङ्गदोषा अध्यात्मनित्या विनिवृत्तकामाः । द्वन्द्वैर् विमुक्तास् सुखदुẖखसारैर् भवन्ति भूमित्रयम् अभ्युपेताः
भूमिकात्रितयाभ्यासाद् अज्ञाने क्षयम् आगते । सम्यग्ज्ञानोदये चित्ते पूर्णचन्द्रोदयोपमे
निर्विभागम् अनाद्यन्तं योगिनो युक्तचेतसः । समं सर्वं प्रपश्यन्ति चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
अद्वैते स्थैर्यम् आयाते द्वैते च प्रशमं गते । पश्यन्ति स्वप्नवल् लोकं चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
भेदे त्व् अप्रसृतप्रज्ञा अभेदे शान्तबुद्धयः । ईषच्छेषविदो भान्ति चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
ईषच्छेषातिविलया अर्धसुप्ताभसंविदः । बालका इव चेष्टन्ते चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
भूभृताम् इव काठिन्यम् अर्करश्मिघनोपमम् । पश्यन्ति कल्पनांशात्म चतुर्थीं भूमिकाम् इताः
ईप्सितानीप्सितानर्थैर् जगद् दुẖखे निमज्जति । तन् मनाग् अपि नोपैति चतुर्थीं भूमिकाम् इतः
भूमिकात्रितयं यावत् तावज् जाग्रद् इति स्थितम् । चतुर्थीं भूमिकां प्राप्य स्वप्नाभं दृश्यते जगत्
उत्तमप्रतिबिम्बाभम् अव्यवस्थिति भङ्गुरम् । दृश्यं द्रष्टा न जानाति चतुर्थीं भूमिकाम् इतः
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तानां यथावद् ब्रूहि लक्षणम् । तुर्यस्य तुर्यातीतस्य मुने यदि न खिद्यसे
अपरामृष्टतत्त्वस्य यत् पदार्थैकभावनम् । अम्लानं तद् भवेज् जाग्रद् असद् अस्तु सद् अस्तु वा