तन्मृतिप्रसरे राम मुहूर्तं जडताभ्रमे । चिराचिरप्रत्ययिनि प्रश्नस् ते नोपपद्यते
प्रतिभात्मनि विस्तारे यद् यथा प्रतिभासते । स एव तत् तथा तेन किम् इवात्र विकल्प्यते
किं द्रवस्पन्दने वारिमरुतोर् इव नो यथा । तयोस् तदात्मकतया युक्तḫ प्रश्नो भवादृशाम्
ब्रह्मात्मनि तथा सर्गे सर्गताप्रत्यये कृते । किं भूẖ किं खं किम् आशेति प्रश्नस् ते राम नोचितः
एतस्माच् च पदाच् छुद्धाल् लुठितानां भवार्णवे । भूतानां सुचिराभ्यस्ता वासनैवात्र कारणं
यद् यथा संविदाभ्यस्तं शैत्यौष्ण्यादि निजोदयम् । असद् एव द्विचन्द्राभं तत् स्वभावं विदुर् बुधाः
स्वभावस्य स्वभावं स्वम् अबुद्ध्वैव भ्रमाकुलाः । अविकल्प्यस् स्वभावो न इति निश्चयिनस् स्थिताः
असम्भवात् परे तत्त्वे स्वत्वभावदृशोḫ पृथक् । स्वभावो ब्रह्मणीत्य् उक्तिर् अमूला न विराजते
एवम् एव प्रवर्तन्ते इति भावा भवा इव । एवम् एव निवर्तन्ते इत्य् अवृत्तियुता इव
न जायते न म्रियते क्वचित् किञ्चित् कदाचन । सर्वं शान्तम् अनिर्देश्यं शैलोत्कीर्णम् इवाक्षयम्
घनवासनयोच्छूने मोहे घनतरात्मनि । मुहूर्त एव कल्पत्वं दुẖखित्वाद् अनुमीयते
यथा ब्रह्मणि ब्रह्मत्वं तथैवैतास् तदात्मिकाः । नामशब्दार्थरहितास् संस्थितास् स्वानुभूतयः
वासना दीर्घदुẖखाय प्रेक्षिता सा न विद्यते । नाहम् इत्य् एव संवित्त्या स्वयत्नेन विलीयते
अहन्तानुभवो दुẖखम् अनहन्तोदयस् सुखम् । दृषद्धृदयताभावाद् अलम् एतद् उदेति ते
परमं मौनम् आश्रित्य यथास्थितम् अवस्थितः । अखण्डम् एतद् आप्नोति नरो निर्विघ्नम् उत्तमम्
ब्रह्माभिधानास्ति शिलातिविस्तृता तस्यां त्रिलोकीचिरसालभञ्जिका । स्थिता भवाभावरयादिकात्मिका चित्तान्विताचित्तककाष्ठमौनिनी
अहन्ताबीजसङ्कल्पमात्रम् एवम् इदं मुने । अविद्यमानम् एवाति विद्यमानम् इव स्थितम्
एवं चेत् तद् वद ब्रह्मंल् लोके शास्त्रे श्रुतौ स्मृतौ । देहḫ पिण्डादिनोदेति मृतस्येति किम् उच्यते
यथा ब्रह्म तथैवास्ति सर्गो ऽयं नियमान्वितः । अतदन्यस् तदन्यत्वं सर्गताप्रत्ययाद् गतः
अत्र सर्गादिशब्दार्थो भूतादीन्य् उपसंस्थितः । भूतत्वं विद्धि भूतानाम् अहन्तामननात्मकम्
रागद्वेषात्मिका चैषा कलना नेतरात्मिका । इदम् एवम् इदं नैवम् इत्य् एकात्मस्वरूपिणी
सोदिता सर्गशब्दार्थकलना मानमानिनी । ब्रह्मादिनादिपुरुषरूपेणाहन्त्वरूपिणी
इदं कार्यम् इदं नेति नियमेन विना च सा । न भवत्य् आत्मनैतावन्मात्ररूपैकजीविता
ब्रह्मादितां गतायास् तु तस्यास् तवममात्मिकाम् । न भवत्य् अन्यता तस्मात् स्वभावात् परमात्मनः
तेन ब्रह्मादिताम् एत्य स्वरूपस्थैव तिष्ठति । नोपशाम्यति नोदेति निरिच्छत्वात् परात्मिका
भावाभावौ समाव् अस्या निष्कलङ्कात्मकस्थितेः । तेनैषास्ते समं वेत्ति नाभावं भवनं न च
यदोत्पन्नैव सा संविद् ब्रह्मादिकलनामयी । आत्मन्य् एव निरिच्छास्ते शान्तानुत्पन्नसन्निभम्
तद् एवम् अखिलं शान्तं व्योमेवानन्तकं स्थितम् । कम् अप्य् अकलितं कालं नास्माभिस् तद् विचार्यते
यदा तु सा मनस्सत्ता प्रसरन्ती स्वभावतः । आस्ते तदा तदाकारस् सर्ग इत्य् एव तिष्ठति
प्रसरन्त्या यथा नद्यास् स्वावर्तादिस्वरूपकम् । तथा सङ्कल्पसत्ताया जगदाद्यात्मकं वपुः