अतस् सत्यम् असत्यं वा नेह किञ्चन विद्यते । यद् यथा भाव्यते यत्र तत् तथा तत्र दृश्यते
इति नास्तीदम् अखिलम् अस्ति वा ब्रह्मसत्तया । आकाशात्म निराकाशं सुप्तमानवहृत्समम्
इतीयं हृदयेनैव त्रिजगत्पुस्तपुत्रिका । न जन्यते जन्यते वा धार्यते वा न धार्यते
यादृशेन यदा यत्र संस्थानेनाभिरोचते । तादृशेन तदा तत्र स्वेच्छयोत्पाद्यते न वा
इत्य् अस्मिन् पेलवाकारे सङ्कल्पायत्तरूपिणि । स्वायत्ते सदसद्भावभ्रमे केव कदर्थना
स्वयत्नमात्रसंसिद्धिर् एष सो ऽङ्ग शिशोर् अपि । सर्गो ऽपवर्गलाभो वा मन्ये सिध्यति हेलया
एतद् बुद्ध्वा बुद्धिमत्त्वान् निरामयमनोमयः । भावाभावोभयात्तस् त्वम् अमनोमय एव वा
इति भ्रान्तिमयं विश्वं बुद्ध्वा विष्वग् असारवत् । विश्वशब्दार्थसन्त्यागे निष्ठायां तिष्ठ सारवत्
नेह सत्यं न वासत्यं नावस्तुत्वं न वस्तुता । केनापीदं क्वचित् किञ्चित् किम् अपीव क्वचित् स्थितम्
का नाम सास्ति कलना कलयापवर्गो वाचां ययैति विषयं विशदावभासः । शास्त्रेण केवलम् असौ परिवर्ण्यते ऽन्तस् सम्बोधम् एति तु कयापि निजैकयुक्त्या
भगवन् भूमिकामध्यमरणोक्तिप्रसङ्गतः । एतद् उक्तं त्वया सारम् इदानीं तद् उदाहर
परलोकगतो योगी शुभसङ्कल्पसंसृतौ । भोगान् सुरपुरे भुक्त्वा भूयो भवति कीदृशः
ततस् सुकृतसम्भारे दुष्कृते च पुराकृते । भोगक्षये परिक्षीणे जायन्ते योगिनो भुवि
शुचीनां श्रीमतां गेहे गुप्ते गुणवतां सताम् । असतां नैव पश्यन्ति पैशुन्याभिमुखं मुखम्
तत्र प्राग्वासनाभ्यस्तं योगभूमिक्रमं बुधाः । स्पृष्ट्वा परिपतन्त्य् उच्चैर् उत्तरं भूमिकाक्रमम्
तत्रोद्वेगमदग्लानिमोहमात्सर्यविभ्रमैः । दूरोज्झिताḫ प्रतिष्ठन्ते समं सोम्या इवेन्दवः
असंसक्तधियो धीरा धन्या धवलबुद्धयः । भवन्ति भवभारस्थास् तृतीयां भूमिकाम् इताः
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तांशतुर्यतुर्यातिगाभिधा । सप्तप्रकारा ब्रह्मात्मसत्तेयं पारमात्मिकी
भूमिकात्रितयं ह्य् एतद् राम जाग्रद् इति स्थितम् । तच् च ब्राह्मम् अवस्थानम् अन्यासम्भवसम्भृतम्
भूमिकात्रितये योगी सर्वं जाग्रद् इदं स्फुटम् । परिपश्यति संसारं पृथक्कार्यशताकुलम्
घटादिता घटांशादौ पटांशादौ पटादिता । वटांशादौ वटादित्वम् अवस्थात्रयसंस्थितौ
यथावद् भेदबुद्ध्येदं जगज् जाग्रति दृश्यते । उदेति योगयुक्तानाम् अत्र केवलम् आर्यता
अपरामृष्टतत्त्वस्य यत् पदार्थैकभावनम् । अम्लानं तद् भवेज् जाग्रद् असद् अस्तु सद् अस्तु वा
कर्तव्यम् आचरन् कार्यम् अकर्तव्यम् अनाचरन् । तिष्ठति प्रकृताचारो यस् स आर्य इति स्मृतः
यथाचारं यथाशास्त्रं यथाचित्तं यथास्थितम् । व्यवहारम् उपादत्ते यस् स आर्य इति स्मृतः
प्राप्तं कर्मेन्द्रियैर् याति नाप्राप्तम् अभिवाञ्छति । हर्षामर्षमदोन्मुक्तो यस् स आर्य इति स्मृतः
प्रथमायाम् अङ्कुरितं भूमौ विकसितं ततः । फलीभूतं तृतीयायाम् आर्यत्वं योगिनो भवेत्
आर्यतायां मृतो योगी शुभसङ्कल्पसम्भृतान् । भोगान् भुक्त्वा कल्पितांश् च योगवाञ् जायते पुनः
आदेहं भावितं यत् स्यात् तद् देहान्ते ऽनुभूयते । तन् मुहूर्ते युगावस्था किं जीवेनानुभूयते
यद् इदं दृश्यते किञ्चिज् जगत् स्थावरजङ्गमम् । कालत्रयविभागस्थम् आद्यन्तपरिवर्जितम्