समुद्रा दिवि तिष्ठन्ति तारका उदिता भुवः । नृत्यन्ति सभुजाश् शैलाश् सैकतं तैलम् उज्झति
यथा सङ्कल्प्यते यद् यत् तत् तथा न तद् अन्यथा । सङ्कल्पकलनाकल्पं किं सत् किं वाप्य् असद् भवेत्
न स्थिरं नास्थिरं किञ्चिन् न जडं न च चेतनम् । नाहं न त्वं न सन् नासन् न स्थूलं नाणुताततम्
सर्वं च सर्वथा सर्वं सर्वदा सार्वसार्विकम् । कल्पनाविश्वरूपात्म न तद् अस्ति न यद् वपुः
बालेनैरावणो बद्धो दग्धाश् चन्द्रत्विषाद्रयः । सरित्प्रवाहलगुडैर् युध्यन्ते चित्रमानवाः
सुफालकृष्टे वितते व्योम्नि व्युप्तास् सुशालयः । पक्वाश् च सङ्गृहीताश् च भाण्डेषु च नियोजिताः
हरिणा हारि गायन्ति नृत्यन्ति वनराजयः । पद्मा दृषदि जायन्ते प्रसूताẖ कलभं शिलाः
उड्डीयन्ते पुराण्य् उच्चैर् भिक्षन्ति भुवि भानवः । सानवो नगरायन्ते गायन्ति मृदु मद्गवः
इत्यादिकापि सङ्कल्पकला सत्येव राजते । अन्या सत्याप्य् असत्येव न संवित्तिर् विराजते
एषा च सङ्कल्पकला तीव्रसङ्कल्पकल्पिता । पूर्वसङ्कल्पसन्त्यागात् सत्यरूपानुमीयते
अतस् सत्यम् असत्यं वा नेह किञ्चन विद्यते । यद् यथा भाव्यते यत्र तत् तथा तत्र दृश्यते
इति नास्तीदम् अखिलम् अस्ति वा ब्रह्मसत्तया । आकाशात्म निराकाशं सुप्तमानवहृत्समम्
इतीयं हृदयेनैव त्रिजगत्पुस्तपुत्रिका । न जन्यते जन्यते वा धार्यते वा न धार्यते
यादृशेन यदा यत्र संस्थानेनाभिरोचते । तादृशेन तदा तत्र स्वेच्छयोत्पाद्यते न वा
इत्य् अस्मिन् पेलवाकारे सङ्कल्पायत्तरूपिणि । स्वायत्ते सदसद्भावभ्रमे केव कदर्थना
स्वयत्नमात्रसंसिद्धिर् एष सो ऽङ्ग शिशोर् अपि । सर्गो ऽपवर्गलाभो वा मन्ये सिध्यति हेलया
एतद् बुद्ध्वा बुद्धिमत्त्वान् निरामयमनोमयः । भावाभावोभयात्तस् त्वम् अमनोमय एव वा
इति भ्रान्तिमयं विश्वं बुद्ध्वा विष्वग् असारवत् । विश्वशब्दार्थसन्त्यागे निष्ठायां तिष्ठ सारवत्
नेह सत्यं न वासत्यं नावस्तुत्वं न वस्तुता । केनापीदं क्वचित् किञ्चित् किम् अपीव क्वचित् स्थितम्
का नाम सास्ति कलना कलयापवर्गो वाचां ययैति विषयं विशदावभासः । शास्त्रेण केवलम् असौ परिवर्ण्यते ऽन्तस् सम्बोधम् एति तु कयापि निजैकयुक्त्या
भगवन् भूमिकामध्यमरणोक्तिप्रसङ्गतः । एतद् उक्तं त्वया सारम् इदानीं तद् उदाहर
परलोकगतो योगी शुभसङ्कल्पसंसृतौ । भोगान् सुरपुरे भुक्त्वा भूयो भवति कीदृशः
ततस् सुकृतसम्भारे दुष्कृते च पुराकृते । भोगक्षये परिक्षीणे जायन्ते योगिनो भुवि
शुचीनां श्रीमतां गेहे गुप्ते गुणवतां सताम् । असतां नैव पश्यन्ति पैशुन्याभिमुखं मुखम्
तत्र प्राग्वासनाभ्यस्तं योगभूमिक्रमं बुधाः । स्पृष्ट्वा परिपतन्त्य् उच्चैर् उत्तरं भूमिकाक्रमम्
तत्रोद्वेगमदग्लानिमोहमात्सर्यविभ्रमैः । दूरोज्झिताḫ प्रतिष्ठन्ते समं सोम्या इवेन्दवः
असंसक्तधियो धीरा धन्या धवलबुद्धयः । भवन्ति भवभारस्थास् तृतीयां भूमिकाम् इताः
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तांशतुर्यतुर्यातिगाभिधा । सप्तप्रकारा ब्रह्मात्मसत्तेयं पारमात्मिकी
भूमिकात्रितयं ह्य् एतद् राम जाग्रद् इति स्थितम् । तच् च ब्राह्मम् अवस्थानम् अन्यासम्भवसम्भृतम्
भूमिकात्रितये योगी सर्वं जाग्रद् इदं स्फुटम् । परिपश्यति संसारं पृथक्कार्यशताकुलम्