एवं भावनयोच्छूनं जातं पश्यति देहकम् । सर्वावयवसम्पन्नं पङ्काद् इव विनिर्मितम्
शरीरम् अभिसम्पन्नं पश्यन् प्रोच्छूनवासनम् । परलोकम् अथ स्फारं चिनोत्य् आशु च पश्यति
ततẖ कतिपयं कालं शेषं दुष्कृतकर्मणाम् । भुक्त्वा सुकृतभोगाय याति पुण्यवतां पदम्
तत्रोपरि विमानेषु लोकपालपुरेषु च । मेरूपवनकुञ्जेषु रमते रमणीसखः
मन्दारदलदोलासु पुन्नागगहनेषु च । पारिजातवनाग्रेषु रमते रमणीसखः
सन्तानकवितानेषु पारिभद्रद्रुमेषु च । कल्पपादपकुञ्जेषु रमते रमणीसखः
योगभूमिगता ये ये म्रियन्ते पुरुषोत्तमाः । ते क्षीणदुष्कृता मत्ता रमन्ते सुरसद्मसु
स्वास्तीर्णकल्पतरुपल्लवसंस्तरेषु पुष्पावनद्धमृदुहेमलतालयेषु । सम्यक्क्रियास् सुरपुरेषु सहाप्सरोभिर् विद्याधरास् सुरतसारसुखं रमन्ते
प्रत्येकम् एवम् उदितḫ पृथक्संसारषण्डकः । ससुरासुरपाताललोकान्तरधराम्बरः
ब्रह्मविष्ण्विन्द्ररुद्राद्या एवम् एव गतास् स्थितिम् । सङ्कल्पात्मान एवेमं सर्गसङ्कल्पम् आश्रिताः
ब्रह्मविष्ण्विन्द्ररुद्रादिḫ पूर्वम् एव मनोमयी । मायेयम् उदिता मिथ्या सर्गता कल्पनात्मिका
यद् यद् आलोक्यते किञ्चिन् मायायास् तद् असन् नभः । अन्तरन्तरसारात्मरम्भास्तम्भा इवोदिताः
सङ्कल्पपुरुषा एते ब्रह्मरुद्रेन्द्रकादयः । असत्याश् चैव सत्याश् च चित्त्वाचित्त्वैर् इह स्थिताः
भूतं प्रति पृथग्भूतस् सर्गो विकसितस् स्वयम् । सङ्कल्पस्वप्नपुरवन् मनोराज्यवद् आततः
सर्वगत्वाच् च चिद्धातोर् मिथश् चानुभवभ्रमात् । सर्गेष्व् एतेषु सद्रूपास् समस्ता भूतजातयः
सम्मिलन्ति मिथẖ केचिन् निरावरणसंविदः । सर्गाḫ परिणमन्त्य् अन्ये त्व् अपरस्परवेदिनः
काकतालीयवत् केचित् सर्गास् सर्गे पतन्त्य् अपि । देशम् अन्यम् इमं प्राप्ता वयम् इत्य् एव भाविताः
क्रमेणानेन हे राम ते स्वप्नपुरुषा अपि । सङ्कल्पपुरुषाश् चैव सत्याश् चित्त्वाद् अखण्डितात्
चिद्घनं चित्त्वसारत्वाच् चित्त्वम् एवावतिष्ठते । नास्य विघ्नो न वेधो ऽस्ति नान्यता न च नाशिता
सङ्कल्पपुरुषास् सत्यास् सत्याश् च स्वप्नविभ्रमाः । वर्तमानार्थकारित्वान् नेह किञ्चिद् असन्मयम्
परस्परम् अलभ्यत्वाद् यन् नार्थाय न वस्तु तत् । सत्यम् अस्माकम् अप्य् एष देशान्तरनरो यथा
यद् यथा येन यत्रास्ति तत् तथा तेन तत्र तत् । नात्र सत्ये सदसती तेनालं मौनवान् भव
जगत् स्वभावतो नास्ति यच् चेदं परिदृश्यते । तत् सर्वं ब्रह्मसत्तैव प्रेक्षितं वा न किञ्चन
ब्रवीम्य् अभ्युपगम्यापि सर्गादि यदि विद्यते । तद् एतज् जठरं ब्राह्मं विद्धि तत्कचनात्मकम्
यथान्तर् इक्षोर् माधुर्यं तैक्ष्ण्यं च मरिचादिषु । तथान्तर् ब्रह्मणो दृश्यम् अहन्तादि जगत्त्रयम्
अहं जगद् दृश्यम् इति शब्दार्थैḫ परिवर्जितम् । अखण्डितम् इदं सत्यम् इदंशब्दार्थवर्जितम्
द्यौẖ क्षमा वायुर् आकाशं पर्वतास् सरितो दिशः । सतो ऽनवयवस्यापि भागा बहिर् अवस्थिताः
पुरुषं प्रति सङ्कल्पात् सर्गो हृदि विजृम्भते । साद्रिद्यूर्वीनदीशांशẖ कौशे रस इवाङ्कुरे
संवित् स्वोदरसंलीनं खात्मका खात्मकं जगत् । यथाभिरुचितेनान्तर् भोगेनास्वादयत्य् अलम्
न स्वप्ने गम्यते देशो न देशो हृदम् एति वा । न जाग्रति बहिर्देशो न जाग्रद् देशवर्ति वा