आपीनमण्डलशशाङ्कवद् अन्तर् एव श्रीमद्रसायनमयस् सुखम् एति तज्ज्ञः । विज्ञातसर्वभुवनत्रयवस्तुसारẖ कुर्वन् न नाम कुरुते परम् अभ्युपेतः
सप्तानां योगभूमीनाम् अभ्यासẖ क्रियते कथम् । कीदृशानि च चिह्नानि भूमिकां प्रति योगिनः
यतẖ कुतश्चित् सम्पन्नम् अविद्याव्याधिवेदनम् । सत्यं भवत्व् असत्यं वा चिकित्सां त्व् अस्य मे शृणु
पराद् अनन्ताद् यद्य् एषा तत् तद् एवेयम् अक्षतम् । न जातेयं न चाविद्या बोधमात्राद् भवेद् अतः
पक्षम् एतम् अनादृत्य स्वसङ्कल्पविलासिनः । सत्याम् अपीहाविद्यायां शृणु निर्नाशने क्रमम्
जन्तुḫ प्रथमजातस् तु सुषुप्तावस्थचेतनः । भाविभावनदुẖखात्मा क्रिमिसंविद् भवत्य् अधीः
भवेच् चेन् नवजातस्य न भावी भावनोदयः । सुखादिसंविदा सद्यस् तत् स एव परं पदम्
एतावतैव सौषुप्ती स्थितिर् भिन्ना परात् पदात् । यद् भाविवासनौघासौ जडा चोपलधर्मिणी
तुर्यावस्थासमा स्वस्था सद्रूपा शान्तवासना । जीवन्मुक्तेस् स्थितिर् अतो न सुषुप्तोपमा भवेत्
अग्रस्थवस्तुसम्बोधसन्तताभ्यासयोगतः । बालस् सुषुप्तावस्थायाẖ क्रमान् निर्याति राघव
किञ्चिज्जातधियो जन्तोर् देशभाषार्थवेदिनः । गृह्णामीदं त्यजामीदम् इति सञ्जायते स्थितिः
एतावन्मात्रबुद्धिर् यस् स्ववृद्धजनगोचरः । भवेत् स्वकर्मशास्त्राणां विषयो ऽसाव् अलं विधेः
कुलवृद्धप्रयुक्तेन स्वनिश्चयवतैव वा । भाव्यं पदपदार्थानां तेन तज्ज्ञेन वै ततः
जन्तुḫ पदपदार्थज्ञो हेयं त्यजति तज्ज्ञधीः । उपादेयम् उपादत्ते नालोकयति मध्यमम्
विवेकाद् वृद्धभीत्या वा शास्त्रार्थव्यवहारिणः । विचारपूर्वं यस्येहा स पुमान् इति कथ्यते
प्रवृत्तश् च निवृत्तश् च भवति द्विविधḫ पुमान् । स्वर्गापवर्गोन्मुखयोश् शृणु लक्षणम् एतयोः
किम् एतन् नाम निर्वाणं वरं संसृतिर् एव नः । इति कर्तव्यकर्ता यस् स प्रवृत्त इति स्मृतः
चलार्णवयुगच्छिद्रकूर्मग्रीवार्पणोपमा । अनेकजन्मान्तरतो भाविनी तस्य मोक्षधीः
असारा बत संसारव्यवस्थालं ममैतया । किं कर्मभिḫ पर्युषितैर् दिनं तैर् एव नीयते
क्षयातिशयनिर्मुक्तं किं स्याद् विश्रमणं परम् । इति निश्चयवान् यो ऽन्तस् स निवृत्त इति स्मृतः
स वर्तमान एवेह जन्मनि त्व् अविवेकिनि । स योगभूमिष्व् एतासु विषयो विशदाशयः
कथं विरागवान् भूत्वा संसाराब्धिं तराम्य् अहम् । एवंविचारणपरो यदा भवति सन्मतिः
साधुसङ्गमम् आदत्ते सच्छास्त्रम् अपि वीक्षते । विरागम् उपयात्य् अन्तर् भावनास्व् अनुवासरम्
क्रियासूदाररूपासु रमते मानम् ईहते । ग्राम्यासु जडचेष्टासु चलासु विचिकित्सते
नोदाहरति मर्माणि पुण्यशर्माणि चेष्टते । अनन्योद्वेगकारीणि मृदुकर्माणि सेवते
स्नेहप्रणयगर्भाणि पेशलान्य् उचितानि च । देशकालोपपन्नानि वचनान्य् अभिभाषते
तदासौ प्रथमाम् एकां प्राप्तो भवति भूमिकाम् । वक्ष्यमाणस्वभावो ऽथ तत्र रूढिम् उपेष्यति
देवायतनदेशेषु ब्राह्मणावसथेषु च । वनेषु रमते नित्यं प्रथमां भूमिकाम् इतः
शास्त्रसज्जनसम्पर्कैḫ प्रज्ञां वर्धयति स्वयम् । शुक्लपक्षẖ कलाम् इन्दोर् इव सौन्दर्यशालिनीम्
सर्वास्तिवादनिरतḫ पेशलḫ प्रणयान्वितः । मनसा कर्मणा वाचा सज्जनान् उपसेवते