नकिञ्चित् किञ्चिद् अप्य् आत्मा सत्याकारो ऽप्य् असद्वपुः । आकाशाद् अप्य् अलक्ष्यो ऽसौ जगद्रूपो ऽप्य् अरूपवान्
सालम्बे ऽपि निरालम्बो निर्विकारो विकारिणि । साभासे ऽपि निराभासो नश्यत्य् अर्थे न नश्यति
ग्राह्यं च ग्राहकं चैव ग्रहणं च रघूद्वह । यत्र सत्ताम् उपगतं तत्त्वं तत्र स्थिरो भव
मनसैव मनश् छिन्द्धि संसारभ्रमशान्तये । क्षालयन्ति मलेनैव मलं क्षालनकोविदाः
अमनस्त्वं प्रयातस्य न भूयस् ते भवो भवेत् । मननं हि भवं विद्धि स्वप्नाद् यत् तन् न तत्क्षयात्
सर्वं चिन्मात्रम् आत्मैव नास्त्य् अन्या कलनेति वा । बुद्ध्वा न जायसे भूयस् सति चासति चेतसि
सर्वं चिन्मात्रम् आत्मैव नास्त्य् अन्यद् इति या मतिः । तत्त्वं तद् विद्धि परमम् उन्मनस्त्वम् अजन्मने
सति चित्ते ऽप्य् अचित्तत्वं यद् आत्मत्वैकभावनात् । तद् अचित्तत्वम् आकारे सति वासति मोक्षदम्
सर्वं चिद् इति भावेन रागद्वेषदृशोẖ क्षये । चित्ते सत्य् अप्य् अचित्तत्वे जाते भूयोभवẖ कुतः
सुखाशयैति सङ्कल्पं जीवो दुẖखं ततो व्रजेत् । जीवो हि यतते भूत्यै सम्प्राप्नोत्य् आपदं पराम्
मनो विचारम् आरुह्य मननानर्थम् उज्झति । यत् करोति विमूढात्मा तेनैतन् नश्यति स्वयम्
विवेकं प्राप्य चेतस् स्वान् सङ्कल्पान् नाशयत्य् अलम् । पूर्वं हि स्वजनान् हन्ति दुर्जनḫ प्राप्य सम्पदम्
स्वजनान् एव दहति दुर्जनḫ प्रथमोत्थितः । रूक्षैश् चटचटास्फोटैर् वेणून् वेण्वनलो यथा
प्रसारणात् प्रदृश्यन्ते सृष्टयो ऽन्तर्गताश् चितः । कदर्ककस्य विविधा यथा वर्णकपङ्क्तयः
समस्तशक्तिकचितम् एकात्म ब्रह्म संवृतम् । विवृतं भाति नानात्वे यात्रास्व् इव कदर्ककम्
चिन्मात्रालोकितं चित्तं करोतीमां जगत्स्थितिम् । नृपेक्षितḫ प्रतीहारस् सामन्तरचनाम् इव
चिद्रूषितस्य मनसẖ कर्म संसृतिनामकम् । रसासिक्तस्य बीजस्य पत्त्रपुष्पफलं यथा
अत्युल्लसद्विविधभङ्गुरवस्तुजातैश् चिच्चक्रचञ्चलतया समुदेति विश्वम् । तस्यैव सम्प्रति निवारय चञ्चलत्वं बुद्ध्वेह सत्यम् अथ वा घनतां नयस्व
जीवस्य त्रीणि रूपाणि स्थूलसूक्ष्मपराणि तु । तत्रास्य यत् परं रूपं तद् भज द्वे ऽपरे त्यज
अस्यासती तु द्वे रूपे द्विचन्द्रत्वम् इवोत्थिते । विचाराद् एव नश्येते परं रूपं न नश्यति
जीवस्य यद् अनाशं तु रूपं राघव तद् भवान् । तत्रैवाचलवद् बद्धपदम् आस्स्व रमस्व च
जीवस्य यानि भगवंस् त्रीणि रूपाणि तानि मे । यथावत् कथयानाशं रूपं वेद्मि यथास्य तत्
पाणिपादमयो यो ऽयं देहो भोगाय वल्गति । भोगार्थम् एतज् जीवस्य रूपं स्थूलम् इह स्थितम्
स्वसङ्कल्पचिदाकारं यावत् संसारभावि यत् । चित्तं तद् विद्धि जीवस्य रूपं रामातिवाहिकम्
सति चासति देहे ऽस्मिन् प्राणवातरथस्थितम् । एतद् अस्य मनोरूपं जगद् भ्राम्यत्य् अवारितम्
आमोदḫ पवनारूढḫ पुष्पं त्यक्त्वा यथाम्बरे । भवत्य् एवं शरीरेषु नष्टेषु प्राणगं मनः
यथा रक्षार्थसूत्रस्य ग्रन्थयो विविधास् स्थिताः । यथा वेणुलतायाश् च पर्वाण्य् अङ्गे स्थितानि वा
चित्ततन्तौ सुदीर्घे ऽस्मिञ् शरीराणि तथानघ । उत्पत्योत्पत्य नाशीनि सरिद्रयतरङ्गवत्
आद्यन्तरहितं सत्यं चिन्मात्रं निर्विकल्पकम् । यत् तद् विद्धि परं रूपं जीवस्याद्यं तृतीयकम्
जगत् प्रजायते तस्मात् तस्मिन्न् एव प्रलीयते । मनाक् स्फुरित्वा तद्रूपम् ऊर्मिजालम् इवार्णवे