पूर्वं जीवास् स्वसङ्कल्पैर् ये जगत्सुस्थितिं गताः । तत्सङ्गाद् अद्य जीवत्वं यान्त्य् अन्या ब्रह्मशक्तयः
यथा तस्करसंसर्गाद् बध्यते ऽतस्करो ऽपि हि । तथा प्राग्जीवसंसर्गात् प्रयात्य् आत्मकला मितिम्
यावत् स्वता स्वदेहादौ तावत् संसृतिबीजता । यावद् विषयभोगाशा जीवाख्या तावद् आत्मनः
विवेकवशतो ज्ञत्वाज् जाते द्वैतैक्ययोẖ क्षये । आत्मा जीवत्वम् उत्सृज्य ब्रह्मताम् एत्य् अनामयः
जराजन्ममृतिभ्रान्तिचक्रे भ्रमति मोहिता । वासनातन्तुबद्धेयं जनतातापभागिनी
न कस्यचिद् अहं नैव कश्चिद् एवाहम् ईदृशः । नैव कश्चिन् ममेत्य् अन्तर्निश्चयात् त्यज संसृतिम्
सर्वं ममाहं सर्वस्य चैवेति दृढनिश्चयात् । त्यज संसृतिसंरम्भं स्वस्थो भव भवातिगः
ऊर्ध्वाद् अधस् त्व् अधस्ताच् च पुनर् ऊर्ध्वं व्रजंश् चिरम् । मा संसारारघट्टस्य चिन्तारज्ज्वां घटो भव
इदं ममाहम् अस्येति व्यवहारघनभ्रमम् । ये मोहात् सन्निषेवन्ते ते ऽधस्ताद् यान्त्य् अधश् शठाः
अस्याहम् एष मे सो ऽयम् अहम् एवम्मयात्मनि । मोहे बुद्ध्या परित्यक्ते ऊर्ध्वाद् ऊर्ध्वं प्रयास्य् अजः
मा सागरे शिलेव त्वम् अधोऽधो गच्छ मोहितः । क्षीरार्णवेन्दुवद् बोधाद् ऊर्ध्वाद् ऊर्ध्वतरं व्रज
जलफेनवद् उत्पन्नध्वंसिताम् अनुभावयन् । वीरुत्तृणलतागुल्मगणनां मा प्रपूरय
चित्तेजो यश् चिदादित्यḫ प्रसारयति सर्वतः । तेन प्रकटितं सार्कचन्द्रतारं जगद्गृहम्
तत्प्रकाशं स्वम् आत्मानम् अवलम्ब्याविलम्बितम् । आस्स्व सम्पूरिताकाशं देहादिं नृप पश्य हे
यथा तिष्ठन् स्वभावेन स्फटिकẖ किरति प्रभाः । तथा जगन्ति किरति चिद्दीप्त्या चिद्दिवाकरः
यद् आत्मनैव विमलं चित्त्वेन स्फुरणं चितः । तद् इदं जगदाभोगि सम्पन्नं स्फारसंविदः
यदा ब्रह्म परं ब्रह्म तत्रैव ब्रह्म बृंहितम् । न तत्र सम्भवन्त्य् एता भूताभूतादिकल्पनाः
सर्वशक्तितया ब्रह्म चेतस्त्वाद् अतियातया । सत्त्वशक्त्या स्थितं यत्र जीवन्मुक्तं हि तत्र तत्
यत्र ब्रह्मानन्तशक्तिचित्तशक्त्या विजृम्भते । विविक्तया तत्र नरसुरनागादितां गतम्
भ्रान्तया मूढया यत्र चित्तशक्त्या लये स्थितम् । तत्र तिर्यक्पिशाचादिभूततां समुपागतम्
अत्यन्तमूढया यत्र सुषुप्तसमया स्थितम् । चित्तशक्त्या गतं तत्र तरुगुल्मतृणादिताम्
क्षीणदेहसहस्रस्य चिरमूढस्य चेतसः । शिलाद्य् अवयवं विद्धि कस्यचित् पर्वतस्य वा
यथामोदेन कुसुमं माधुर्येण गुडो यथा । व्याप्तं सपर्वताकाशं चित्तत्त्वेन जगत् तथा
किञ्चित् क्षुब्धं पयẖ किञ्चित् सोम्यरूपं यथाम्बुधेः । किञ्चिद् अस्पन्दि किञ्चिच् च स्पन्दिरूपं तथा चितः
यदैवैवं चितो रूपं ततं बुद्धम् अखण्डितम् । तदैव तीर्णस् संसारḫ परमेश्वरतां गतैः
ब्रह्मेन्द्रविष्णुवरुणा यद् यत् कर्तुं समुद्यताः । तद् अहं चिद्वपुस् सर्वं करोमीत्य् एव भावयेत्
येषु येषु यथा यद् यद् दर्शनेषु निगद्यते । सर्वम् एवाङ्ग तत् सत्यं सर्वम् एव हि सर्वगम्
यं यं देशं विदेशं वा कालं वा कलनां च वा । वेत्सि ब्रह्मैव तत् सर्वं यथेच्छसि तथा कुरु
यद् यद् विभाव्यते रूपं तत्ताम् एति चिदीश्वरः । तां ताम् इच्छां पूरयितुं चिन्तामणिवद् आततः
यद् यद् विभाव्यते किञ्चित् तत् तत् तेन विवस्वता । क्रियते भूष्यते सम्यग् योज्यते चानुभूयते