देशकालान्तरगतो ऽप्य् एक एव यथा गिरिः । बीजं फलान्तम् अप्य् एवम् एकम् अत्रान्यतास्ति नो
वटता वटधानायां यादृक्कालोदया यथा । तथा जडाजडेयं श्रीस् संस्थिता चिन्मयात्मनि
आकारराशिरूपेण भूरिभावविकारिणा । आभास एव स्फुरति स्वप्नेनेव मनो नृप
शैलाद्याकारता स्थूला यथास्य परमात्मनः । स्फुरत्य् असत्या सत्या वा तथा वद पुनर् मम
इति सर्वं समं शान्तं चिद्व्योम ततम् अव्ययम् । अपर्यन्तम् अनाभासम् आसीद् अस्ति भविष्यति
यन् नोर्ध्वं नाप्य् अधो नाशा न तमो न प्रकाशनम् । नेतरत् किञ्चिद् अपि च सर्वम् एव सदैव च
चिन्मात्रैकात्मना तेन परमेणेश्वरेण नः । आद्यन्तमध्यमुक्तेन सङ्कल्पश् चेतितस् स्वयम्
स्थितस् सङ्कल्परूपात्मा मनोमूर्तिर् अजस् ततः । तेन सङ्कल्पितं व्योम मनसेदं बृहद्वपुः
मनोव्योम्नोर् घनतया सम्पन्नḫ पवनस् स्फुरन् । मनोव्योमानिलाश्लेषात् प्रकाशं बुद्धवांस् ततः
तेजोऽंशभावसङ्कल्परूपं पश्चात् पयस् स्थितम् । स चतुष्टयपिण्डो ऽथ मनसो ऽण्डतयेक्षितः
अण्डं तत् पाद्मजं भूत्वा सम्पन्ने पश्य रोदसी । तत्र त्व् अवयवाभासं मेर्वादीदं महत् स्थितम्
जगत्तयेति ब्रह्मैव परिपूर्णं विलोक्यते । स्पन्दैर् भावविकाराद्यैस् सविकारम् इव स्थितम्
एकैवानेकरूपेव देशकालान्तरे यथा । सरित् तथैव वल्लीत्वे स्थिता स्वस्थैव बीजता
पालीवतानि तिष्ठन्ति यथा कुम्भस्य कोटरे । तथापारस्य चिद्व्योम्नो जगन्त्य् अन्तस् स्थितानि हि
चिद्ब्रह्मकोटरगता इमास् सर्गपरम्पराः । स्फुरन्ति परिणामिन्यो जलकोशे यथोर्मयः
यथा पतन्त्या तमसि दृष्ट्या किम् अपि दृश्यते । तथा जगद् अहं चेति चितासत् प्रतिभासते
यथा दृष्ट्या तमस्य् अन्धे चक्रकाद्य् अपि दृश्यते । तथादिसर्गे ऽयम् अहम् इत्य् असत्यं चितोह्यते
चिद्घनस्य महाशक्तेर् यद् एव प्रतिभासनम् । तत् प्रकृत्यादिनामेह न सन् नासन्न् अतच् च तत्
बृंहिता भरिताकारा सत्तैका पारमात्मिकी । आभासैḫ प्रस्फुरत्य् एवम् अब्धिर् ऊर्म्यादिभिर् यथा
चिदाकाशमयं सर्वं जगद् इत्य् एव भावयन् । यस् तिष्ठत्य् उपशान्तेच्छं स ब्रह्मकवचस् सुखी
अहमर्थविमुक्तेन भावेनाभावरूपिणा । सर्वं शून्यं निरालम्बं चिच्छान्तम् इति भावयेत्
इदं रम्यम् इदं नेति बीजं ते दुẖखसन्ततेः । तस्मिन् साम्याग्निना दग्धे दुẖखस्यावसरẖ कुतः
राजन् भावनमात्रेण रम्यारम्यविभागिता । पौरुषातिशयेनान्तस् स्वेनैवाशु विलीयते
अभावनेन भावानां कर्तित्वा कर्मकाननम् । परं समेत्य राजेन्द्र विशोकतर आस्स्व भोः
भरितभुवनाभोगो भूत्वा विभागबहिष्कृतो गलितकलनोल्लासोल्लासी विकासविलासवान् । नवनवम् अजो वृद्धो ऽत्यन्तं चिराय निरामयस् समसमसितस्वच्छाभोगो भवाभयचिद्वपुः
यथावर्ता जलभरे प्रतिबिम्बानि वा मणौ । यथेन्द्रियेषु विषया यथालोकश् च तेजसि
यथा तृणानि वा वायौ दुर्लक्ष्यस्पन्दरूपिणि । त्रिजगन्ति स्फुरन्त्य् एवं दुर्लक्ष्ये ऽनुभवात्मनि
यथा द्रवादयो ऽम्ब्वादौ तापे वा त्रसरेणवः । सन्निवेशाḫ पदार्थाङ्गे सर्गौघाश् चिद्घने तथा
तदात्मका अतद्रूपास् तत्स्थास् तत्सत्तया स्थिताः । अनन्ते नाशिनस् सर्गा बुद्बुदा जलधाव् इव
कृष्णे कृष्णस् सिते शुक्लो रक्ते रक्तो यथा मणिः । वर्णे निर्वासनाच्छत्वान् न त्व् असाव् एति रञ्जनाम्