यथा वारि परिस्पन्दान् नानाकारं विलोक्यते । तदद्वितीयम् एवैवं चिद्ब्रह्म परिबृंहितम्
चितो ऽस्पन्दस् त्व् असङ्कल्पस् तत् तुर्यं ब्रह्म तद् भवेत् । तं मोक्षम् आहुस् तस्मिंस् त्वं नृप बद्धपदो भव
सङ्कल्पेन विहीनश् चेत् स्पन्द एव चितेर् नृप । सा तद् अस्पन्दना चित् स्यात् सङ्कल्पस् स्पन्द उच्यते
संस्थाप्य सङ्कल्पविकल्पमुक्तं चित्तत्त्वम् आत्मन्य् उपशान्तशङ्कः । स्पन्दे ऽप्य् अपस्पन्दचिदीश्वरात्मा स्वस्थस् सुखी राज्यम् इदं प्रशाधि
सर्गात्मभिर् विभुस् स्पन्दक्रीडितैर् बालवन् निजाम् । सत्तां मोहयतीवान्तस् सावधानो भवात्र भोः
सङ्कल्प्यात्मा स्वयं द्वैतं चिरं शोचति योनिषु । स्वयम् अद्वैतसङ्कल्पात् कालेनायाति निर्वृतिम्
स्वयम् अस्य तथा शक्तिर् उदेत्य् आबध्यते यथा । स्वयम् अस्य तथा शक्तिर् उदेत्य् आमुच्यते यथा
न लभ्यते प्रवचनैर् न धिया न तपश्श्रुतैः । यदोदयेच्छाम् आयाति तद् आत्मात्मानम् ईक्षते
अहो नु चित्रा मायेयं बत विष्वग् विमोहिनी । सर्वाङ्गप्रोतम् अप्य् आत्मा यद् आत्मानं न पश्यति
दृष्ट्वा सर्वगम् आत्मानम् अनन्तम् अवनीश्वर । निवर्तते शरीरास्था ततो दुẖखैर् न लिप्यते
चन्द्रार्कवह्नितप्तायोरत्नादीनां यथार्चिषः । यथा पत्त्रादि वृक्षाणां निर्झराणां यथा कणाः
तथेदं ब्रह्मणि स्फारे जगद् बुद्ध्यादि कल्पितम् । दुẖखप्रदम् अतज्ज्ञानां तद् एवातद् इव स्थितम्
यथा वाहवशाद् वारि दामादिरचनां वहेत् । प्रकृतिर् याति नानात्वं तथा स्पन्दवशाद् इयम्
यथा सरित्पयẖकोशे वाहस् स्पन्दी न लक्ष्यते । तथाजस्रं विरचयन् सर्गम् आत्मा न लक्ष्यते
यथा स्वच्छस्य सोम्यस्य महतो ऽवहतो ऽनिशम् । वारिणो ऽप्य् अंशुभिन्नस्य कोशस्पन्दो न लक्ष्यते
तथा सर्वगतस्यापि दाम्नि व्योम्न्य् अथ वाश्मनि । अनावृतस्यानन्तस्य सतस् सत्ता न लक्ष्यते
सोम्यस्यावहतो वारेẖ कोशस्पन्दो यथात्मगः । न सन् नासन् न च पृथक् सत्ता चिद्वपुषस् तथा
स्वसङ्कल्पात्मिकां यत्र सर्वशक्तितया स्वयम् । चित्तताम् एति तत्रैतत् तत् प्रस्फुरद् इव स्थितम्
स्वसङ्कल्पात्मिकां यत्र सर्वशक्तितया स्वयम् । जहाति चित्ततां तत्र सत् संशान्तम् इव स्थितम्
एवं चेत् तन् महाभाग दृषदादिर् महाकृतिः । पार्थिवो ऽयं बृहद्भागẖ किम् उत्थो ऽथ किमात्मकः
शक्तयस् सकला एव चिन्मात्रे ब्रह्मणि स्थिताः । वटबीजे वटलतापत्त्रपुष्पफलादिवत्
जडाजडाभिधे शक्ती सर्वशक्तेस् स्त आत्मनः । शक्तीनाम् उत्तमे हेम्नि काठिन्यद्रवते यथा
रूपालोकमनस्कारविषयत्वम् उपागता । जाड्यनाम्नी तयोर् एका यासौ भूम्यादिरूपिणी
नैषा प्रजायते नापि कदाचित् प्रविलीयते । स्वाङ्गभूता सतो नित्यम् आकाशकोशवत् स्थिता
ब्रह्मणो ऽव्यतिरिक्तेयम् इति यस् सर्परज्जुवत् । असदभ्युदितो मोहस् स बोधेन विलीयते
नैषा भावविकाराख्याम् एति शुद्धचिदात्मनि । एषा किल कणोर्म्यम्बु पयसीव चिति स्थिता
यत् सतो ऽसत्त्वम् असतस् सत्त्वं वा विकृतिर् हि सा । अत्यन्तान्यस्वरूपत्वान् नास्ति तत् परमात्मनि
असत्तया सतो राजन्न् असतश् चैव सत्तया । विनष्टाकृतिर् अस्येति विकाराद्य् अभिधीयते
यत् त्व् अङ्कुरे फलादित्वं क्षीरादौ वा घृतादिता । सत्तावभासमात्रं तत् स्फुरत्य् अम्ब्व् इव वीचिभिः
यद् यथा दृश्यते यत्र तत् तथा तत्र विद्यते । देशकालविभागात्म तथा संवेदनात्मकं