अमहात्मा हि वेदान्तसिद्धान्तावगताव् इतः । सर्वं ब्रह्मेति संयाति कर्माद्वैतवशाद् अधः
क्षमादिगुणपूतात्मा महात्मा त्वादृशस् तु यः । सर्वं ब्रह्मेति निर्णीय स्वभावाद्वैतम् एत्य् अलम्
कर्माद्वैतम् अनादृत्य नाभिवाञ्छति नोज्झति । आत्मतत्त्वैकभावित्वात् समताम् एति केवलम्
सर्वेषाम् एव शास्त्राणां सर्वासाम् अभितो दृशाम् । शृणु राघव सिद्धान्तम् आत्मज्ञानैकदीपकम्
जन्तुर् न जायते येन भावितेन मनाग् अपि । भव्य एवाङ्ग नाभव्यो भृष्टं बीजम् इवोषरे
इदं हि कथयन्त्य् उच्चैर् बोधं परम् उपागताः । वयं स्वयं च जानीमश् शास्त्रम् एवं च संस्थितम्
न तत्त्वातत्त्वयोर् भेदस् तरङ्गपयसोर् इव । न सत्यासत्ययोर् भेदो जाग्रत्स्वप्नार्कयोर् इव
सत्तायां न तु भेदो ऽस्ति भेदो यẖ कल्पितस् त्व् अयम् । विकल्पो न क्वचित् सत्यस् सत्तामात्रम् अतो ऽखिलम्
न सत्यासत्ययोर् भेदस् सत्तायाम् अङ्ग दृश्यते । सङ्कल्पान्तरशैलेन्द्रबाह्यशैलेन्द्रयोर् इव
संविन्मात्रं हि पुरुषो देहो नाम न विद्यते । अर्थक्रिया तदर्था च संविदर्थेन पूर्यते
तद् एव कल्पिताकारम् अगेन्द्रादीव दृश्यते । असद्रूपशरीरार्थम् अर्थẖ क इतरैẖ क्रमैः
अन्तस्स्वानुभवानन्दफला निश्शेषतẖ क्रियाः । समग्राणां पदार्थानाम् आसवाद्यनुभूतिवत्
अस्तीह किञ्चिद् एवैकं न द्वितीयास्ति कल्पना । निर्मलो नित्य आत्मास्ति यो नास्तीव व्यवस्थितः
नैव तस्य मलं नाङ्को न विच्छेदो न वस्तुता । न सत्ता नापि चासत्ता त्वत्ता मत्ता न चैव च
आत्मैवास्तीह नान्यो ऽस्ति त्यज रामेतरां धियम् । निर्द्वित्वो ऽथ निरेकत्वस् समो नित्योदितो भव
तद् एते भगवन् ब्रूहि मनोबुद्ध्यादयẖ कथम् । संस्थिता यैर् इह प्रोक्तम् इदं शास्त्रं त्वया मयि
शास्त्रसंव्यवहारार्थं शब्दराशिḫ प्रकल्पितः । मिथ्यैष चित्तबुद्ध्याद्यो न राम परमार्थतः
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... । चित्सत्तामात्रम् एवैतत् पराकाशात्मकं तथा
अप्सत्तामात्रम् एवैतद् वीच्यावर्तादिकं यथा । सर्वो जगत्पदार्थौघश् चिदाकाशात्मकस् तथा
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... । यथा स्वप्ने पुरानीकं स्पन्दने वा यथानिलः
नित्योदितं विमलरूपम् अनन्तम् आद्यं ब्रह्मास्ति नेतरकलाकलनं हि किञ्चित् । इत्य् एव भावय निरञ्जनताम् उपेतो निर्वाणम् एहि सकलामलशान्तवृत्तिः
अनामयं ब्रह्म समस्तकल्पकार्यैकबीजं परमाणुरूपम् । बृहच् च तद् बृंहितसर्वभावं खम् अस्ति नास्तीव यद् अस्ति किञ्चित्
अन्यत् क्वचित् किञ्चिद् इदं कदाचिन् न सम्भवत्य् एव सद् अप्य् असच् च । इत्य् एव साधो दृढनिश्चयो ऽन्तस् स्थित्वा गताशङ्कविलासम् आस्स्व
अन्तर्मुखस् सन् सततं समस्तं कुर्वन् बहिस्स्थं खलु कार्यजातम् । न खेदम् आयासि कदाचिद् एव व्योम्नस् समां संस्थितिम् अभ्युपैषि
रामाहङ्कारसत्तान्तḫ प्रसूते संसृतिभ्रमम् । बालस्य भाविता यक्षभावनेवोग्रयक्षकम्
अहङ्कारोपशान्तौ तु शाम्यतीयं हि संसृतिः । मोहदा मिहिकेवाङ्ग प्रावृट्कालपरिक्षये
रज्ज्वां सर्पभ्रमो बन्धोर् वाक्येनैति यथा क्षयम् । न सर्पो ऽयम् इयं रज्जुर् इत्याद्येन जनस्य वै
तथा गुरोर् गिरा शान्तिम् एत्य् अहम्भावविभ्रमः । माहङ्कारम् असद्रूपं भावयेत्यादिरूपया
अभ्यासाज् ज्ञानशास्त्राणां सत्सङ्गमकथाक्रमैः । अहम्भ्रमश् शमं याति जन्तोर् आन्ध्यम् इवाञ्जनैः
विद्यमानम् अपि स्थूलं यत् तत् क्षयि निघर्षणैः । उदपानशिलाप्य् अङ्ग क्षीयते घटघर्षणैः