सलिलव्यतिरेकेण तरङ्गो येन भावितः । तरङ्गबुद्धिर् एवैका स्थिता तस्य न वारिधीः
सलिलाव्यतिरेकेण तरङ्गो येन भाव्यते । अम्बुसामान्यसम्बुद्धिर् निर्विकल्पस् स उच्यते
कनकाव्यतिरेकेण केयूरं येन भाव्यते । कनकैकमहाबुद्धिर् निर्विकल्पस् स उच्यते
पावकव्यतिरेकेण ज्वालाली येन भाव्यते । तस्याग्निबुद्धिर् गलति ज्वालाधीर् एव तिष्ठति
ज्वालाजालेन लोलेन रञ्जिता सा तथा स्थितिः । ताम् एवास्थां समाधत्ते तद्गता व्याकुला मतिः
पावकाव्यतिरेकेण ज्वालाली येन भाव्यते । तस्याग्निबुद्धिर् एवास्ति निर्विकल्पस् स उच्यते
यो निर्विकल्पस् स महान् स सङ्क्षीणमना मुनिः । प्राप्तव्यं तेन सम्प्राप्तं नासौ मज्जति वस्तुषु
नानाताम् अखिलां त्यक्त्वा शुद्धचिन्मात्रकोटरे । संवेदनविनिर्मुक्तं संवित्त्यंशो भवानघ
स्वयम् आत्मात्मनैवाशु शक्तिं सङ्कल्पनामिकाम् । यदा करोति स्फुरितां स्पन्दशक्तिम् इवानिलः
तदा पृथग् इवाभासं सङ्कल्पकलनामयम् । मनो भवति विश्वात्म भावयत्य् आकृतिं स्वयम्
तत् सङ्कल्पात्मकं चेतो यथेदम् अखिलं जगत् । सङ्कल्पयति सङ्कल्पि तथैव भवति क्षणात्
कीटत्वम् अब्जजत्वं च मेरुत्वम् अणुतां तथा । मनो यातम् अहङ्कारबुद्धिचित्तादिनामकम्
स्वसङ्कल्पाद् विरिञ्चित्वम् एत्य चेतो जगत्स्थितिम् । तनोति तस्यां तदनु नानातां गच्छति स्वयम्
सङ्कल्पमयम् एवेदं जगद् आभोगि दृश्यते । न सत्यं न च मिथ्यैव स्वप्नजालम् इवोत्थितम्
जन्तोर् यथा मनोराज्यं विविधारम्भभासुरम् । ब्राह्मं तथेदं विततं मनोराज्यं विजृम्भते
यथा न वितथस् स्वप्नः प्रतिभासान् न चापि सन् । तथा ब्राह्मं मनोराज्यं जगन् नासन् न सन् मुने
मिथ्यावभासमात्रं हि यद् इदं घनतां गतम् । यथाभूतार्थभावित्वात् तद् एतत् प्रविलीयते
परमार्थेन दृष्टं चेत् तद् इदं नैव किञ्चन । दृष्टं त्व् अपरमार्थेन प्रयाति शतशाखताम्
लहर्यूर्मितरङ्गाम्बुकलनार्हं परिस्फुरन् । यथाम्बुधिर् वपुर् धत्ते स्वभावेन तथा विभुः
कुर्वन् कर्मसहस्राणि कर्ता चित्स्पन्दनाद् ऋते । नापूर्वं कुरुते किञ्चित् कश्चिद् भेदम् अतस् त्यज
पश्यञ् छृण्वन् स्पृशञ् जिघ्रन् वदन् व्यवहरन् स्वपन् । नापूर्वं कुरुते किञ्चित् सत्यम् इत्य् एव भावय
यद् यत् करोषि तत् तत्त्वं चिन्मात्रम् अमलं ततम् । ब्रह्म प्रबृंहिताकारं तस्माद् अन्यन् न विद्यते
पदार्थजाते सर्वस्मिन् संवित्सारतया स्थिते । संविद् एवेदम् अखिलं जगन् नान्यास्ति कल्पना
संवित्स्फुरणमात्रे ऽस्मिञ् जगज्जालकनामनि । इदम् अन्यद् इदं चान्यद् इति मिथ्याग्रहः कुतः
सम्भवाद् अखिलाकारेणैकस्या एव संविदः । संवेद्यम् अपि नास्त्य् एव बन्धमोक्षाव् अतः कुतः
मोक्षो ऽयम् एष खलु बन्ध इति प्रसह्य चिन्ता निरस्य सकला विकलाभिमानः । मौनी वशी विगतमानमदो महात्मा कुर्वन् स्वकार्यम् अनहङ्कृतिर् एव तिष्ठ
महाकर्ता महाभोक्ता महात्यागी भवानघ । सर्वाश् शङ्काः परित्यज्य धैर्यम् आलम्ब्य शाश्वतम्
किम् उच्यते महाकर्ता महात्यागी किम् उच्यते । किम् उच्यते महाभोक्ता सम्यक् कथय मे प्रभो
एतद् व्रतत्रयं राम पुरा चन्द्रार्धमौलिना । भृङ्गीशायोत्तमं प्रोक्तं येनासौ विज्वरस् स्थितः
सुमेरोर् उत्तरे शृङ्गे पूर्वं शशिकलाधरः । अतिष्ठद् अग्निसङ्काशे समग्रपरिवारवान्