एवं स्थिते महासत्त्व प्राणेश हृदयप्रिय । किम् इदानीं प्रभो ब्रूहि रोचते ते महामते
प्रतिषेधं न जानामि न जानाम्य् अभिवाञ्छनम् । यद् आचरसि तन्वि त्वं कदाचिद् वेद्मि तन् न वा
मन्मनो नाशकलनां तथा स्थितिकलां प्रिये । न काञ्चिद् अनुसन्धातुं जानात्य् अम्बरसुव्रतम्
यद् एव किञ्चिज् जानासि तद् एव कुरु सुन्दरि । तद् एव धारयिष्यामि प्रतिबिम्बं यथा मणिः
चेतसा विगतेच्छेन यथाप्राप्तम् अनिन्दिते । न स्तौमि न च निन्दामि यद् इच्छसि तद् आचर
यद्य् एवं तन् महाभाग समाकर्णय मन्मतम् । आकर्ण्य जीवन्मुक्तात्मंस् तद् एवाहर्तुम् अर्हसि
सर्वत्रैक्यावबोधेन मौर्ख्यक्षयभुवाधुना । निरिच्छास् तावद् आकाशविशदास् संस्थिता वयम्
यादृग् एषणम् अस्माकम् तादृग् एतद् अनेषणम् । एषणानेषणे भेदश् चिन्मात्रोल्लसने हि कः
तस्माद् आद्यन्तमध्येषु ये वयं पुरुषोत्तम । मौर्ख्यम् एव परित्यज्य त एवेमे स्थिता इह
साम्प्रतं प्रकृतेनेमं कालं नीत्वा क्रमेण वै । विदेहतां प्रयास्यामः प्रभो कालेन केनचित्
वयम् आद्यन्तमध्येषु कीदृशास् तरले वद । मोहम् एकं परित्यज्य तिष्ठामः कथम् एव वा
वयम् आद्यन्तमध्येषु राजानो राजसत्तम । मोहम् एकं परित्यज्य तिष्ठामः पुनर् एव ते
स्व एव नगरे राजा भव त्वं स्वासने स्थितः । ललामभूता कान्तानां महिषी ते भवाम्य् अहम्
सनृपा मत्तवास्तव्या नृत्यन्नववराङ्गना । सपताका ध्वनत्तूर्या पुष्पप्रकरिणी पुरी
लसद्वल्ल्या समञ्जर्या रणत्षट्पदया समा । मधुमासवनावल्या चिराद् भवतु नः प्रभो
इति चूडालया प्रोक्ते विहस्य स शिखिध्वजः । प्रोवाच मधुरं वाक्यम् अक्षुब्धं विगतत्वरम्
एवं चेत् तद् विशालाक्षि स्वायत्ता नस् त्रिविष्टपे । सिद्धभोगभुवस् तासु निवसामो न किं प्रिये
न राजन् मम भोगेषु वाञ्छा न च विभूतिषु । स्वभावस्य वशाद् एव यथाप्राप्ते रमे नृप
न सुखाय मम स्वर्गो न राज्यं नापि नाकिता । यथास्थितम् अविक्षुब्धं तिष्ठामि स्वस्थचेष्टिता
इदं सुखम् इदं नेति मनने क्षयम् आगते । समम् एव पदे शान्ते तिष्ठामीह यथासुखम्
युक्तम् उक्तं विशालाक्षि त्वयैतत् समया धिया । को वार्थः किल राज्यस्य ग्रहे त्यागे ऽपि वा भवेत्
सुखदुःखदशाचिन्तां त्यक्त्वा विगतमत्सरम् । यथासंस्थानम् एवेमौ तिष्ठावस् स्वस्थतां गतौ
इति तत्र कथालापकथनेन तयोर् द्वयोः । कान्तयोश् चिरदम्पत्योर् वासरस् तनुतां ययौ
अथोत्थाय दिनाचारं यथाप्राप्तम् अनिन्दितौ । सोत्कण्ठाव् अप्य् अनुत्कण्ठौ चक्रतुः कार्यकोविदौ । स्वर्गसिद्धिम् अनादृत्य तस्थतुः पूर्णचेतसौ
एकस्मिन्न् एव शयने तैस् तैः प्रणयचेष्टितैः । सा व्यतीयाय रजनी तयोर् जीवद्विमुक्तयोः
तद् भोगमोक्षसुखम् उत्तमयोस् तयोस् स्वम् आचेततोः प्रणयवाक्यविलासगर्भम् । उत्कण्ठितं प्रणयिनोर् घनतां नयन्ती दीर्घा मुहूर्तवद् असौ रजनी जगाम
ततस् समुदिते सूर्ये वितमस्य् अम्बरे स्थिते । समुद्गकाद् इव जगन्मणाव् अस्मिन् विनिर्गते
विकसत्य् अरुणोपान्ते चक्षुषीवाम्बुजाकरे । आचारेष्व् इव लोकेषु प्रसृतेष्व् अर्करश्मिषु
दम्पती तौ समुत्थाय कृतसन्ध्याक्रमौ स्थितौ । पत्त्रासने मृदुस्निग्धे कान्तौ काञ्चनकन्दरे
अथोत्थायात्र चूडाला रत्नकुम्भं करस्थितम् । .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..