यथास्थितव्यवहृतिर् मौनी शान्तमना मुनिः । सोम्यार्णवोदरावर्तपरिस्पन्दवद् आस्स्व भोः
ब्रह्मरूपतया शान्तम् इदम् अस्ति यथास्थितम् । अहं जगद् इदं चेति शब्दार्थात्म नभो ऽमलम्
इदम् आद्यन्तरहितं सर्गसंहारनामकम् । चिच्चमत्कृतिमात्रात्म नभः कचकचायते
सन्निवेशदृशश् शान्तौ यद् अस्ति कनकं यथा । जगदाद्यर्थसंशान्तौ ब्रह्मेदं विद्यते तथा
यथा स्वयम्भूस् सङ्कल्पस् स्वयंनाशस् तथैव हि । एतौ स्ववेदनायत्तौ बन्धमोक्षौ व्यवस्थितौ
अहम् इत्य् एव सङ्कल्पो बन्धायातिविनाशिने । नाहम् इत्य् एव सङ्कल्पो मोक्षाय विमलात्मने
यद् बन्धमोक्षसङ्कल्पशब्दार्थानां सदासताम् । स्वरूपवेदनं तत् सत् केवलत्वं च कथ्यते
अनहंवेदनं सिद्धिर् अहंवेदनम् आपदे । सो ऽहम् एवानहम् इति शुद्धबोधो भवात्मवान्
असङ्कल्पनमात्रेण सम्यग्ज्ञानोदयात्मना । सङ्कल्पः क्षीयते सिद्ध्यै स्वयम् एवासदात्मकः
अप्रतर्क्यस्वरूपे हि नास्ति कारणता शिवे । कारणाभावतः कार्यं पदार्थो ऽपि न विद्यते
पदार्थाभावसंसिद्धौ वेदनं नोपपद्यते । कारणाभावतो नित्यम् अहम्भावस्य नोदयः
अहम्भावानुदयतस् संसारः कस्य कीदृशः । संसाराभावतस् सर्वं परम् एवावशिष्यते
यच् चेदं भासते तत् सत् परम् एवात्मनि स्थितम् । परं परे परापूर्णं समम् एव विजृम्भते
तेन निस्तिमितं सर्वं शैलोत्कीर्णम् इवाचलम् । विद्धि रश्मिमयाकारम् इव ब्रह्म जगत् स्थितम्
पुरसङ्कल्पके नष्टे सङ्कल्पनगरस्य यत् । रूपं तद् विद्धि जगतः खाद् अच्छं सदसन्मयम्
छायापुरुषवत् स्पन्दि शान्तं निर्मननं जगत् । जगच्छब्दार्थरहितं यः पश्यति स पश्यति
रूपालोकमनस्कारा नीरसा गतभावनाः । सम्यग्ज्ञानवतो यस्य निर्वाणं तं विदुर् बुधाः
यथास्ति वातो निस्स्पन्दो यथास्ति खम् अनीलिम । यथा हेमासन्निवेशम् अस्ति ब्रह्माजगत् तथा
नीरसा असदाभासा जगत्प्रत्ययकारिणः । रूपालोकमनस्कारास् सन्तीमे ब्रह्मरूपिणः
ऊर्मिशब्दार्थरहितं यादृग् अम्बु बहूर्म्य् अपि । सर्गशब्दार्थरहितं तादृग् ब्रह्मापि सर्गवत्
सर्ग एव परं ब्रह्म परं ब्रह्मैव सर्गदृक् । सर्गशब्दार्थरहितो वाक्यार्थस् त्व् एष शाश्वतः
ब्रह्मशब्दार्थसम्पत्तौ सर्गशब्दार्थधीः कुतः । सर्गशब्दार्थसम्पत्तौ ब्रह्मशब्दार्थधीः कुतः
समस्तशब्दशब्दार्थभावनाभावनोदये । शुद्धं किम् अपि चिद्व्योम ब्रह्मशब्देन कथ्यते
सम्यग्दर्शनसंसिद्धाव् उभयोर् अप्य् अवेदने । यच् छिष्टम् अजरं शान्तं ततो वाग् विनिवर्तते
संशान्तसर्वात्मकवेदनौघम् अस्तीदम् एकात्मकम् अच्छरूपम् । यथास्थितं सर्वजगत् खरूपं पाषाणरूपं च परं ज्ञरूपम्
एवं चैतन् महाबुद्धे यादृशं कारणं परम् । तादृशं कार्यम् एवेदं जगद् इत्य् एव वेद्म्य् अहम्
यत्र कारणता तत्र कार्यं समुपपद्यते । यन् न कारणम् एवादौ तस्मात् कार्यं कुतो भवेत्
नेहास्ति कारणं किञ्चिन् न च कार्यं कदाचन । विद्यमानम् इदं सर्वं शिवं शान्तम् अजं जगत्
जायते कारणात् कार्यं यत् तत् कारणवद् भवेत् । यन् न जायत एवेह तस्मिन् सदृशता कुतः
बीजम् एव न यस्यास्ति तत् कथं वद जायते । अप्रतर्क्यम् अनाख्यं च यन् न तस्येह बीजता