इत्य् उक्त्वा पाद्यम् अर्घ्यं च मालाः पुष्पाणि चानघ । शिखिध्वजस् तदिष्टायै ददौ देव्यै यथाखिलम्
सुबहूनि परिभ्रान्तो भूतलायतनान्य् अहम् । त्वत्तः पूजा यथा प्राप्ता मयेयं न तथान्यतः
पेशलेनानुरूपेण प्रश्रयेणामुनानघ । मन्ये ऽहं नूनम् अत्यन्तचिरजीवी भविष्यसि
शान्तेन मनसोदारम् आराद् उन्मुक्तकल्पनम् । निर्वाणार्हं तपस् साधो कच्चित् सम्भृतवान् असि
असिधारासमं सोम्य शान्तं व्रतम् इदं तव । स्फीतं यद् राज्यम् उत्सृज्य महावननिषेवणम्
जानासि भगवन् सर्वं देवस् त्वं को ऽत्र विस्मयः । श्रियैव लोकोत्तरया ज्ञायसे चिह्नभूतया
एतान्य् अङ्गानि ते चन्द्राद् घटितानीति मे मतिः । अन्यथा किं समालोकाद् अमृतेनेव सिञ्चसि
अस्ति मे दयिता कान्ता पाति मे राज्यम् अद्य तत् । तवेव तस्या दृष्टानि तान्य् अङ्गान्य् अद्य सुन्दर
उपशान्तं च कान्तं च वपुर् आपादमस्तकम् । शृङ्गं शुभ्राम्बुदेनेव पुष्पेणाच्छादयामुना
निष्कलङ्केन्दुसङ्काशम् अङ्गम् आदित्यतेजसा । मन्ये ते म्लानिम् आयाति सुमनःपत्त्रपेलवम्
देवार्चनायावचितम् इदं यत् कुसुमं मया । अङ्ग त्वदङ्गसङ्गेन तत् प्रयातु कृतार्थताम्
जीवितं याति साफल्यं ममाभ्यागतपूजया । देवाद् अप्य् अधिकं पूज्यस् सताम् अभ्यागतो जनः
तत् कस् त्वं कस्य पुत्रस् त्वं किम् आयातो ऽस्य् अनुग्रहात् । एतं मे संशयं छिन्द्धि विमलेन्दुसमानन
राजर्षे शृणु वक्ष्यामि यथापृष्टम् अखण्डितम् । अवर्णनं हि जिह्मत्वं तत् सताम् अतिनिन्दितम्
अस्त्य् अस्मिञ् जगतः कोशे शुद्धात्मा नारदो मुनिः । पुण्यलक्ष्म्या मुखे कान्ते कर्पूरतिलकोपमः
स कदाचिन् मुनिर् मेरोर् गुहायां ध्यानम् आस्थितः । अधित्यकायां भूतानाम् अदृश्यश् शान्तमानसः
तत्र हेमतटे गङ्गा वहत्य् उरुतरङ्गिणी । मेरुलक्ष्म्यास् स्फुरद्रूपा भाति हारलतेव या
एकदा नारदमुनिर् ध्यानान्ते सरितस् तटे । ध्वनद्वलयम् अश्रौषील् लीलाकलकलारवम्
किम् एतद् इत्य् असौ किञ्चिज्जातप्रायकुतूहलः । हेलयालोकयन् नद्याम् अपश्यल् ललनागणम्
रम्भातिलोत्तमाप्रायं निर्यातं जललीलया । क्रीडन्तं त्यक्तवसनं देशे पुरुषवर्जिते
काञ्चनाम्भोजमुकुलसुन्दरैस् स्तनमण्डलैः । परिवेल्लितम् अन्योऽन्यं फलैः कान्तद्रुमं यथा
द्रुतहेमरसापूरनिर्झराभोगभासुरैः । कुर्वन्तम् ऊरुभिः काममन्दिरस्तम्भविभ्रमम्
निर्मलीकृतचन्द्रेण व्याप्तव्योम्ना विलासिना । लावण्यरसपूरेण तर्जयन्तम् इवापगाम्
प्राकारैर् अमरोद्याने रथचक्रैर् मनोभुवः । उत्पथार्पितगङ्गाम्बुनितम्बतटसेतुभिः
सर्वत्र दृष्टसर्वाङ्गं विश्वरूपम् इवास्थितम् । प्रतिबिम्बितसर्वार्थम् अन्योऽन्यादर्शतां गतम्
कालकल्पतरोर् वर्षविटपात् पक्षपल्लवात् । विविधर्तुलताजालाद् दिनश्रीकलिकाकुलात्
आलोकपुष्परजसो जाताद् गगनकानने । स्फुरज्जगत्खगव्रातात् सप्ताब्ध्येकालवालकात्
मासस्तबकवृन्तेषु वृद्धिं यान्तं रसान्वितम् । उद्धृत्योद्धृत्य सम्पूर्णं चालिताम्भोदपल्लवम्
आलोलालककेशाक्षितारकादिमधुव्रतम् । अमृतापद्विघाताय कोशसञ्चयकारिभिः
दुष्प्रापे भूतसङ्घानां विकसत्कनकाम्बुजे । पद्मपल्लवसञ्छन्नं गुप्तं मेरोर् गुहान्तरे