सदेह एव निर्देहस् ससंसारो ऽप्य् असंसृतिः । चिन्मयो घनपाषाणजठराजठरोपमः
चिदादित्यस् तपंल् लोके ऽप्य् अन्धकारोदरोपमः । परप्रकाशरूपो ऽपि परम् आन्ध्यम् इवागतः
रुद्धसंसृतिदुर्लीलः प्रक्षीणाशाविषूचिकः । नष्टाहङ्कारवेतालो देहवान् अकलेवरः
कस्मिंश्चिद् रोमकोट्यग्रे तस्येयम् अवतिष्ठते । जगल्लक्ष्मीर् महामेरोः पुष्पे क्वचिद् इवालिनी
परमाणौ परमाणौ चिदाकाशस्य कोटरे । जगल्लक्ष्मीसहस्राणि धत्ते कृत्वा च पश्यति
प्रवितता हृदयस्य महामते हरिहराब्जजलक्षशतैर् अपि । तुलनम् एति न मुक्तिमतो बत प्रविततास्ति न नूनम् अवस्तुनः
अस्यां वा चितिमात्रायां परो बोधः प्रवर्तते । बीजाद् इव यतो व्युप्ताद् अवश्यम्भावि सत्फलम्
अपि पौरुषम् आदेयं शास्त्रं चेद् युक्तिबोधकम् । अन्यत्रार्षम् अपि त्याज्यं भाव्यं न्यायैकसेविना
युक्तियुक्तम् उपादेयं वचनं बालकाद् अपि । अन्यत् तृणम् इव त्याज्यम् अप्य् उक्तं पद्मजन्मना
यो ऽम्भस् तातस्य कूपो ऽयम् इति कौपं पिबेत् कटु । त्यक्त्वा गाङ्गं पुरस्स्थं तं को ऽनुशासति रागिणम्
यथोषसि प्रवृत्तायाम् आलोको ऽवश्यम् एष्यति । अस्यां वा चितिमात्रायां स्वविवेकस् तथैष्यति
श्रुतायां प्राज्ञवदनाद् बुद्धायां स्वयम् एव वा । शनैश् शनैर् विचारेण बुद्धौ संस्कार आगते
पूर्वं तावद् उदेत्य् अन्तर् भृशं संस्कृतवाक्यता । शुद्धा मुक्तालतेवोच्चैर् या सभास्थानभूषणम्
परा विरागतोदेति महत्त्वगुणशालिनी । सा यया स्नेहम् आयान्ति राजानो ऽजगरा अपि
पूर्वापरज्ञस् सर्वत्र नरो भवति बुद्धिमान् । पदार्थानां यथा दीपहस्तो निशि सुलोचनः
लोभमोहादयो दोषास् तानवं यान्त्य् अलं शनैः । धियो दिशस् समासन्नशरदो मिहिका यथा
केवलं समपेक्षन्ते विवेकाभ्यसनं धियः । न काचन फलं धत्ते स्वभ्यासेन विना क्रिया
मनः प्रसादम् आयाति शरदीव महत् सरः । परं साम्यम् उपादत्ते निर्मन्दर इवार्णवः
निरन्तःकालिमा वज्रशिखेवास्ततमःपटा । परिज्वलत्य् अलं प्रज्ञा पदार्थप्रविभागिनी
दैन्यदारिद्र्यदुःखाद्या दृष्टयो दर्शितान्तराः । न निकृन्तन्ति मर्माणि ससन्नाहम् इवेषवः
हृदयं नावलुम्पन्ति भीमास् संसृतिभीतयः । पुरस्स्थितम् अपि प्राज्ञं महोपलम् इवाखवः
कथं स्याद् आदिता जन्मकर्मणोर् दैवपुंस्त्वयोः । इत्यादिसंशयगणश् शाम्यत्य् अह्नि यथा तमः
सर्वथा सर्वभावेषु सङ्गतिर् ह्य् उपशाम्यति । यामिन्याम् इव यातायां प्रज्ञालोक उपागते
समुद्रस्येव गाम्भीर्यं स्थैर्यं मेरोर् इव स्थिरम् । अन्तश्शीतलता चेन्दोर् इवोदेति विचारिणः
सा जीवन्मुक्तता तस्य शनैः परिणतिं गता । शान्ताशेषविकल्पस्य भवत्य् आविश्य योगिनः
सर्वार्थशीतला शुद्धा परमालोकदा सुधीः । परं प्रकाशम् आयाति ज्योत्स्नेव सकलैन्दवी
हृद्याकाशे विवेकार्के शमालोकिनि निर्मले । अनर्थसार्थकर्तारो नोद्यन्ति कलिकेतवः
शाम्यन्ति शुद्धिम् आयान्ति सौम्यास् तिष्ठन्ति सून्नते । अचञ्चले जडास् तृष्णाश् शरदीवाभ्रमालिकाः
यत्किञ्चनकरी क्रूरा ग्राम्यता विनिवर्तते । दीनानना पिशाचानां लीलेव दिवसागमे
धर्मभित्तौ भृशं लग्नां धियं धैर्यधुरं गताम् । आधयो न विलुम्पन्ति वाताश् चित्रलताम् इव