स्नानमन्त्रौषधोपायवक्तॄण्य् अधिगतानि च । त्वया चिकित्साशास्त्राणि किम् अन्यद् उपदिश्यते
आधेः कथं भवेद् व्याधिः कथं च स विनश्यति । द्रव्याद् इतरया युक्त्या मन्त्रपुण्यादिपूर्वया
चित्ते विधुरिते देहस् सम्यङ् नानुभवत्य् अयम् । यथा हि रुषितो जन्तुर् अग्रम् एव न पश्यति
अनपेक्ष्य यथाप्राप्तम् अमार्गम् अनुधावति । प्रकृतं मार्गम् उत्सृज्य शरार्तो हरिणो यथा
सङ्क्षोभात् साम्यम् उत्सृज्य वहन्ति प्राणवायवः । देहे गजघटार्तानि पयांसीव सरित्तटे
असमं वहति प्राणे नाड्यो यान्ति विसंस्थितिम् । असम्यक् संस्थिते भूपे यथा वर्णाश्रमक्रमाः
काश्चिन् नाड्यः प्रपूर्णत्वं यान्ति काश्चिच् च रिक्तताम् । प्राणे विधुरिते देशे सर्वर्तौ सरितो यथा
कुजीर्णत्वम् अजीर्णत्वम् अतिजीर्णत्वम् एव वा । दोषायैव प्रयात्य् अन्नं प्राणसञ्चारदुष्क्रमैः
यथा काष्ठानि नयति प्राप्तं देशं सरिद्रयः । तथान्नानि नयत्य् अन्तः प्राणवातस् स्वम् आश्रयम्
यान्य् अन्नानि विरोधेन तिष्ठन्त्य् अन्तश् शरीरके । तान्य् एव व्याधितां यान्ति परिणामस्वभावतः
एवम् आधेर् भवेद् व्याधिर् आध्यभावाच् च नश्यति । यथा मन्त्रैश् च नश्यन्ति व्याधयस् तत्क्रमं शृणु
यथा विरेकं कुर्वन्ति हरीतक्यस् स्वभावतः । भावनावशतः कार्यं तथा यरलवादयः
शुद्धया पुण्यया साधो क्रियया साधुसेवया । मनः प्रयाति वैमल्यं निकषेणेव काञ्चनम्
आनन्दो वर्धते देहे शुद्धे चेतसि राघव । पूर्णेन्दाव् उदिते व्यभ्रे नैर्मल्यं भुवने यथा
सत्त्वशुद्धौ वहन्त्य् एते क्रमेण प्राणवायवः । जरयन्ति तथान्नानि व्याधिस् तेन विनश्यति
आधिव्याध्योर् इति प्रोक्तौ नाशोत्पत्तिक्रमौ त्वयि । कुण्डलिन्याः कथायोगाद् अधुना प्रकृतं शृणु
पुर्यष्टकापराख्यस्य जीवस्य प्रथमाश्रयम् । विद्धि कुण्डलिनीम् अन्तर् आमोदस्येव मञ्जरीम्
तां यदा पूरकाभ्यासाद् आपूर्य स्थीयते चिरम् । तदैति मैरवं स्थैर्यं कायस्यापीनता तथा
यदा पूरकपूर्णान्तर् अमुक्तप्राणमारुतम् । नीयते संविदैवोर्ध्वं सोढघर्मक्लमश्रमं
सर्पी प्रकुपितेवोच्चैर् याति दण्डोपमां गता । नाडीस् सर्वास् समादाय देहे बद्धा लतोपमा
तदा समस्तम् एवेमं खं प्लावयति देहकम् । नीरन्ध्रा पवनापूर्णा भस्त्रेवाम्बुगतं नरम्
इत्यभ्यासविलासेन योगेन व्योमगामिताम् । योगिनः प्राप्नुवन्त्य् उच्चैर् दीनास् ते सुदशाम् इव
ब्रह्मनाडिप्रवाहेण शक्तिः कुण्डलिनी यदा । बहिर् ऊर्ध्वप्रवाहेण द्वादशाङ्गुलमूर्धनि
रेचकेन प्रयोगेण नाड्यन्तरनिरोधिना । मुहूर्तं स्थितिम् आप्नोति तदा व्योमगदर्शनम्
दर्शनं कीदृशं ब्रह्मन् नयनांशुगणं विना । अन्येषाम् इन्द्रियाणां च तत्त्वम् एवं कथं भवेत्
न केचन महाबाहो भूचरेण नभश्चराः । अदिव्यैर् आश्रिताज्ञानैर् दृश्यन्ते पुरुषेन्द्रियैः
विज्ञानादूरसंस्थेन बुद्धिनेत्रेण राघव । दृश्यन्ते व्योमगास् सिद्धास् स्वप्नवत् स्वार्थदा अपि
स्वप्नावलोकनं यद्वत् तद्वत् सिद्धावलोकनम् । केवलो ऽयं विशेषो यत् सिद्धप्राप्तौ स्थिरार्थता
मुखाद् बहिर् द्वादशान्ते रेचकाभ्यासयुक्तितः । प्राणे चिरं स्थितिं नीते प्रविशन्त्य् अपरां पुरीम्
वद स्वभावस्य कथं ब्रह्मन् न चलति स्थितिः । वक्तारस् सानुकम्पा हि दुष्प्रश्ने ऽपि न खेदिनः