सुखानि प्रपलायन्ते शरा इव गुणच्युताः । पतन्ति चेतो दुःखानि धृष्टा गृध्रा इवामिषम्
बुद्बुदः प्रावृषीवाप्सु शरीरं क्षणभङ्गुरम् । रम्भागर्भ इवासारो व्यवहारो विरागदः
सत्वरं युवता याता कान्तेवाप्रियकामिनः । बलाद् अरतिर् आयाता वैरस्यम् इव पादपम्
तद् इह स्यात् कुसंसारे किं नाम बत शोभनम् । यद् आसाद्य पुनश् चेतो दशासु न विदूयते
इति निर्णीय युग्मं तत् संसारव्याधिभेषजम् । चिरं विचारयाम् आस शास्त्रम् अध्यात्म सम्मतम्
आत्मज्ञानैकमन्त्रेण संसृत्याख्या विषूचिका । संशाम्यतीति निश्चित्य ताव् आस्तां तत्परायणौ
तच्चित्तौ तद्गतप्राणौ तत्कथौ तद्विदाश्रयौ । तद्विदेकार्चनपरौ तदीहौ तौ बभूवतुः
तत्रैवातिघनाभ्यासौ बोधयन्तौ परस्परम् । तत्प्रीतौ तत्समारम्भौ चिरकालं बभूवतुः
अथ साविरतं बाला रमणीयपदक्रमान् । श्रुत्वाध्यात्मविदां वक्त्राच् छास्त्रार्थांस् तारणक्षमान्
इत्थं विचारयाम् आस स्वम् आत्मानम् अहर्निशम् । अव्यापृता व्यापृता च धिया धवलयाशये
प्रेक्षे तावत् स्वम् आत्मानं किम् इदं स्याम् इति स्वयम् । कस्यायं जागतो मोहः कथम् अभ्युत्थितः क्व वा
देहस् तावज् जडो मूको नाहम् इत्य् एव निश्चयः । आबालम् एतत् संसिद्धं मृतौ चैवानुभूयते
कर्मेन्द्रियगणश् चास्य न भिन्नो ऽवयवात्मकः । अवयवावयविनोर् अभेदाज् जड एव च
बुद्धीन्द्रियगणो ऽप्य् एवं जड एवेति दृश्यते । प्रेर्यते मनसा यस्माद् यष्ट्येव भुवि लोष्टकः
मनश् चैव जडं मन्ये सङ्कल्पात्मकशक्तिमत् । क्षेपणैर् इव पाषाणः प्रेर्यते बुद्धिनिश्चयैः
बुद्धिर् निश्चयरूपैवं जडासत्येति निश्चयः । खातेनेव सरित् स्वैरम् अहङ्कारेण वाह्यते
अहङ्कारो ऽपि निस्सारो जड एवं शवात्मकः । जीवेन जन्यते यक्षो बालेनेव भ्रमात्मकः
जीवश् च कलनाकारो वातात्मा हृदये स्थितः । शुक्रसारो ऽन्तर् अन्येन केनापि परिजीवति
आम् अहो ज्ञातम् एतेन चेत्योल्लेखकलङ्किना । जीवो जीवति जीवेन चिद्रूपेणात्मरूपिणा
चेत्यभ्रमवता जीवश् चिद्रूपेणैव जीवति । आमोदः पवनेनेव खातेनेव सरिद्रयः
असत्यजडचेत्यांशश्रयणाच् चिद्वपुर् जडम् । महाजडगतो ह्य् अग्निर् अपि रूपं स्वम् उज्झति
सद् वासद् वा यद् आभासि चित् समाचामति स्वतः । स्वं रूपम् अलम् उत्सृज्य तद् एव भवति क्षणात्
एवं चिद्रूपम् अप्य् एतच् चेत्योन्मुखतया स्वयम् । जडं शून्यम् असङ्कल्पं चेतत्य् अन्यप्रबोधितम्
इति सञ्चिन्त्य चूडाला केनैषा चित् प्रचेतते । इति सञ्चिन्तयाम् आस चिराच् चेत्थं व्यबुध्यत
अहो नु चिरकालेन ज्ञातं ज्ञेयम् अनामयम् । यद् वै चिच्चमितं कृत्वा न किञ्चिद् दूयते पुनः
एते हि चिद्विलासान्ता मनोबुद्धीन्द्रियादयः । असन्तस् सन्त एवाहो द्वितीयेन्दुवद् आस्थिताः
महाचिद् एकैवास्तीह महासत्तेति योच्यते । निष्कलङ्का समा शुद्धा निरहङ्काररूपिणी
शुद्धसंवेदनाकारा शिवं चिन्मात्रम् अच्युता । सकृद्विभाता विमला नित्योदयवती स्थिता
सद्ब्रह्मपरमात्मादिनामभिर् याभिधीयते । चेत्यचेतनचित्तादि नास्या भिन्नं न सा ततः
तयैषा चेत्यते चिच्छ्रीस् सैषाद्या चिद् इति स्मृता । अचेत्यं यद् इदं चित्त्वं तत् तस्या रूपम् अक्षतम्