द्वापरे पूर्वम् अभवद् अतीते सप्तमे मनौ । चतुर्युगे चतुर्थे तु सर्गे ऽस्मिन् वारणाकुले
जम्बुद्वीपे प्रशान्तस्य विन्ध्यस्यादूरसंस्थिते । मालवानां पुरे श्रीमाञ् शिखिध्वज इतीश्वरः
धैर्यौदार्यदयायुक्तः क्षमाशमदमान्वितः । शूरश् शुभसमाचारो मानी गुणगणाकरः
आहर्ता सर्वयज्ञानां जेता सर्वधनुष्मताम् । कर्ता सकलकार्याणां भर्तापूर्ववपुर् भुवः
पेशलस् स्निग्धमधुरो विदग्धः प्रीतनागरः । सुन्दरश् शीलसुभगः प्रतापी धर्मवत्सलः
वेदिता विदितार्थानां दाता सकलसम्पदाम् । भोक्ता संसङ्गरहितस् सुश्रोता सकलश्रुतेः
स भोगौघान् अनादृत्य स्त्रैणं तृणवद् उत्सृजन् । पितरि स्वर्गम् आपन्ने बाल एवोत्तमौजसा
कृत्वा षोडशवर्षात्मा कृत्वा दिग्विजयं वशी । नूनं सौराज्यसम्पत्त्या भूमण्डलम् अयोजयत्
अतिष्ठद् विगताशङ्कं पालयन् धर्मतः प्रजाः । धीमान् स मन्त्रिभिस् सार्धं यशसा शुक्लयन् दिशः
अथ गच्छत्सु वर्षेषु वसन्ते प्रोल्लसत्य् अलम् । पुष्पेषु जृम्भमाणेषु स्फुरत्सु शशिरश्मिषु
मञ्जरीजालदोलासु विटपान्तःपुरान्तरे । रजःकर्पूरधवले चलद्दलकवाटके
आमोदिनि लसत्पुष्पगुलुच्छकवितानके । गायत्सु गहनेषूच्चैर् मिथुनेष्व् अलिनां मिथः
आयाति मधुरे वायौ शशिशीकरशीतले । कदलीकन्दलीकच्छतलपल्लवलासिनि
कान्तां प्रति बभूवास्य नवं चेतस् समुत्सुकम् । क्षीवं कुसुमसम्भारसौगन्धिमधुरासवैः
मनोराज्यम् इदं चक्रे स वसन्तमदैधितः । उद्यानवनदोलासु लीलाकमलिनीषु च
कदा प्रणयिनीं मुग्धां बालाब्जमुकुलस्तनीम् । करिष्ये कामिनीम् अङ्के पर्यङ्के कुसुमाङ्किताम्
कदा कमलवल्लीनां दोलास्व् अलिर् इवालिनीम् । आलोलतां विनेष्यामि बालां भुजलतानुगाम्
मृणालहारकुन्देन्दुवृन्दतल्पाभिलाषिणी । मत्कृते मदनातप्ता कदा स्याद् इन्दुसुन्दरी
इति चिन्तापरो भूत्वा कुसुमावलनोन्मुखः । विजहार वनान्तेषु कुसुमोपवनेषु च
वेलोपवनदोलासु लीलाकमलिनीषु च । वल्लीवलयगेहेषु विविधोद्यानभूमिषु
वनोपवनविन्यासवर्णनावलितासु च । शृङ्गाररसगर्भासु कथास्व् अरमतोन्मनाः
हारिहासलसच्छ्वासविलोलालकवल्लरीः । कुमारीः पूजयाम् आस सुवर्णकलशस्तनीः
एवम् अस्य विदुर् भव्या मन्त्रिणो नवनिश्चयम् । इङ्गिताकारवेदित्वम् एव मन्त्रिपदं परम्
अथ तस्य विवाहाय मन्त्रिवर्गो विचारवान् । सुराष्ट्राधिपतिं कन्यां ययाचे यौवनान्विताम्
रूपयौवनसम्पन्नां भार्यात्वे विधिनोत्तमाम् । उपयेमे स ताम् आत्मसदृशीं प्रतिमाम् इव
चूडालेति भुवि ख्याता नाम्ना नृपतिसुन्दरी । सा तं भर्तारम् आसाद्य रेजे फुल्लेव पद्मिनी
नीलनीरजनेत्रां तां चूडालां स शिखिध्वजः । स्नेहाद् विकासयाम् आस शोभयार्क इवाब्जिनीं
अवर्धत तयोः प्रीतिर् अन्योऽन्यार्पितचेतसोः । हावभावविलासाद्यैस् सेकैर् नवलतेव सा
स मन्त्र्यर्पितसर्वार्थस् सुसुखी सुस्थितप्रजः । राजहंस इवाब्जिन्या रेमे दयितया तया
अन्तःपुरेषु दोलासु चन्दनागुरुवीथिषु । मन्दारदामदोलासु कदलीकन्दलीषु च