धनानि नारीर् विभवान् ऐश्वर्यं चाष्टधोदितम् । सिद्धैर् अप्य् अर्पितं तुष्टैर् मेनाते जर्जरं तृणम्
स्वकर्मणैव देहो ऽयं यावदन्तम् अनिच्छया । धारणीय इति स्वेन कर्मणैवाथ तस्थतुः
अभिननन्दतुर् आगतम् उत्तमौ निजसमाचरणक्रमजं मुनी । सुखम् असौख्यम् अपीप्सितवर्जितौ समसमौ खसमौ शमिनौ स्वतः
अथैकदा पुरश्रेष्ठे कस्मिंश्चिन् मण्डलान्तरे । अनपत्यं नृपं मृत्युर् अहरत् स्वम् इवामिषम्
तत्र प्रकृतयः खिन्ना नष्टदेशक्रमा नृपम् । अन्विष्यन्ति स्म संयुक्तं गुणलक्ष्म्या विशालया
ता भगीरथम् आसाद्य स्थितं भिक्षाशनं पुरे । परिज्ञाय समानीय सैन्यं चक्रुर् महीपतिम्
भगीरथः क्षणेनैव प्रावृषीवाम्बुना सरः । धूलितस् सेनया गुर्व्या झगित्य् आरोपितो गजे
भगीरथो जगन्नाथो जयतीति घनारवैः । नीरन्ध्रताम् उपाजग्मुर् गिरीन्द्राणां महागुहाः
तत्र तत् पालयन्तं तं राज्यं राजानम् आदृताः । आजग्मुः प्राक्प्रकृतयः प्राहुर् इत्थं मृताधिपाः
राजन्न् अस्माकम् अधिपो यस् त्वया स पुरा कृतः । मृत्युना विनिगीर्णो ऽसौ मत्स्येनेवामिषं मृदु
तत् तत् पालयितुं राज्यं प्रसादं कर्तुम् अर्हसि । अप्रार्थितोपपन्नानां त्यागो ऽर्थानां तु नोचितः
इति सम्प्रार्थितो राजा तद् अङ्गीकृत्य तद्वचः । सर्वसागरचिह्नायास् स बभूव पतिर् भुवः
समश् शान्तमना मौनी वीतरागो विमत्सरः । कार्यकार्यैककरणरतिर् आहितविस्मयः
पातालतलनष्टानां सागराकारकारिणाम् । पितामहानां गङ्गाम्बु शुश्रावोत्तारणक्षमम्
तदा किल स्वर्गनदी वहति स्म न भूतले । पितॄणां दुर्लभस् सो ऽभूत् तेन गङ्गाजलाञ्जलिः
भगीरथेनाथ महीम् अवतारयितुं दिवः । गङ्गां गृहीतो नियमस् तदा प्रभृति भूभृता
ततो राज्यं परित्यज्य मन्त्रिणां भूपतिश् शमी । तपसे कार्यकार्येहो जगाम गहनं वनम्
तत्र वर्षसहस्रैस् स समाराध्य पुनः पुनः । ब्रह्माणं शङ्करं जह्नुं भुवि गङ्गाम् अयोजयत्
ततः प्रभृत्य् अमलतरङ्गभङ्गिनी जगत्पतेश् शशिविशदाङ्गसङ्गिनी । नभस्तलान् निपतति गां त्रिमार्गगा महात्मनाम् इव बहुपुण्यसन्ततिः
स्फुरत्तरङ्गभङ्गिनी स्वफेनपुञ्जहासिनी प्रसन्नपुण्यमञ्जरी द्रुतेव धर्मसन्ततिः । भगीरथे महीपतौ यशःप्रचारवीथिका तदादि सा त्रिमार्गगा महीतले बभूव ह
एताम् अवष्टभ्य दृशं भगीरथधिया वृताम् । समस् स्वस्थो यथाप्राप्तं कार्यम् आहर शान्तधीः
इदं पूर्वं परित्यज्य क्रोडीकृत्य ततस् स्वयम् । शान्तम् आत्मनि तिष्ठ त्वं शिखिध्वज इवाचलः
को ऽसौ शिखिध्वजो नाम कथं वा लब्धवान् पदम् । एतत् कथय मे ब्रह्मन् भूयो बोधाभिवृद्धये
द्वापरे ऽभवतां पूर्वम् इदानीं च भविष्यतः । तेनैव सन्निवेशेन दम्पती स्निग्धनागरौ
यत् पूर्वम् आसीद् भगवंस् तद् इदानीं तथैव हि । भविष्यति किमर्थं वै वद मे वदतां वर
जगन्निर्माणनियतेर् अस्या ब्राह्म्यास् स्वसंविदः । ईदृश्य् एव स्थितिर् नित्यम् अनिवार्या स्वभावजा
यद् अन्यद् बहुशो भूत्वा पुनर् भवति भूरिशः । अभूत्वैव भवत्य् अन्यत् पुनश् च न भवत्य् अलम्
अन्यत् प्राक्सन्निवेशस्य सादृश्येन स्फुरत्य् अलम् । अन्यत् प्राक्सन्निवेशार्धसादृश्येन विवल्गति
सदृश्यो विषमाश् चैव यथा सरसि वीचयः । ता एवान्याश् च दृश्यन्ते व्यवस्थास् संसृतौ तथा
तस्माद् राघव भूयो ऽपि वक्ष्यमाणो नरेश्वरः । भविष्यति महातेजास् तद्वृत्तान्तम् इमं शृणु