सर्वम् एव धियस् त्यक्त्वा यदि तिष्ठसि निश्चलः । तद् अहङ्कारविलयी त्वम् एव परमं पदम्
शान्ताशेषविशेषणो विगतभीस् सन्त्यक्तसर्वैषणो गत्वा नूनम् अकिञ्चनत्वम् अरिषु त्यक्त्वा समग्रां श्रियम् । शान्ताहङ्कृतिर् अस्तदेहकलनस् तेष्व् एव भिक्षाम् अटन् माम् अप्य् उज्झितवान् अलं यदि भवस्य् उच्चैस् तद् उच्चैर् असि
अथ तस्य गुरोर् वक्त्राद् इत्य् आकर्ण्य भगीरथः । मनस्य् आहितकर्तव्यस् स्वव्यापारपरो ऽभवत्
ततः कतिपयेष्व् एव वासरेषु गतेष्व् असौ । अग्निष्टोममखं चक्रे सर्वत्यागैकसिद्धये
गोभूम्यश्वहिरण्यादि ददौ धनम् अशेषतः । द्विजदेवार्तबन्धुभ्यो गुण्यगुण्यविचारवान्
दिवसत्रयमात्रेण सर्वम् एवं परित्यजन् । स्ववस्त्रमात्रशेषो ऽसाव् आसीद् राजा भगीरथः
अथ सर्वार्थरिक्तं तं खिन्नप्रकृतिपौरकम् । सीमान्तिने तृणम् इव राज्यं स्वम् अरये ददौ
आक्रान्ते द्विषता राज्ये पुरे सद्मनि मण्डले । अधोवासोऽवशेषो ऽसौ निर्जगाम स्वमण्डलात्
यत्र न ज्ञायते नाम्ना यत्र न ज्ञायते मुखात् । तत्र ग्रामेष्व् अरण्येषु दूरेषूवास धैर्यवान्
इत्य् अल्पेनैव कालेन प्रशान्तसकलैषणः । परमेण शमेनासौ प्राप विश्रान्तिम् आत्मनि
भ्रमन् द्वीपानि भूपीठे कदाचित् कालयोगतः । भूपेन शत्रुणा प्राप्तं स्वम् एव प्राप तत् पुरम्
तान् एवारींश् च तत्रासौ प्रवाहापतितक्रमम् । पौरांश् च मन्त्रिणश् चैव शमी भिक्षाम् अयाचत
विविदुस् ते ऽरयः पौरा मन्त्रिणश् च भगीरथम् । पूजयाम् आसुर् अथ तं सविषादास् सपर्यया
प्रभो राज्यं गृहाणेति प्रार्थितो ऽप्य् अरिणा मुनिः । नाददे ऽनादृताशेषस् तृणम् अप्य् अशनाद् ऋते
कतिचिद् दिवसांस् तत्र नीत्वान्यत्र जगाम सः । भगीरथो ऽयं हा कष्टम् इति लोकेन शोचितः
अथान्यत्रोपशान्तात्मा परिविश्रान्तधीस् सुखी । आत्मारामः कदाचित् तु स प्राप त्र्युत्तुलं गुरुम्
स्वम् एव स्वागतं कृत्वा तेन सार्धं भगीरथः । कञ्चित् कालम् उवासाद्रौ वने ग्रामे पुरे जने
समताम् उपयातौ तौ गुरुशिष्यौ समौ स्थितौ । कलयाम् आसतुस् स्वस्थौ विनोदं देहधारणम्
किम् अयं धार्यते देहः किम् अनेनोज्झितेन नः । यथाक्रमं यथाचारं तिष्ठत्व् एष यथास्थितम्
इति निश्चित्य तिष्ठन्तौ तौ वनाद् वनगामिनौ । ननन्दतुर् अनानन्दं न सुखं न च मध्यमम्
धनानि नारीर् विभवान् ऐश्वर्यं चाष्टधोदितम् । सिद्धैर् अप्य् अर्पितं तुष्टैर् मेनाते जर्जरं तृणम्
स्वकर्मणैव देहो ऽयं यावदन्तम् अनिच्छया । धारणीय इति स्वेन कर्मणैवाथ तस्थतुः
अभिननन्दतुर् आगतम् उत्तमौ निजसमाचरणक्रमजं मुनी । सुखम् असौख्यम् अपीप्सितवर्जितौ समसमौ खसमौ शमिनौ स्वतः
अथैकदा पुरश्रेष्ठे कस्मिंश्चिन् मण्डलान्तरे । अनपत्यं नृपं मृत्युर् अहरत् स्वम् इवामिषम्
तत्र प्रकृतयः खिन्ना नष्टदेशक्रमा नृपम् । अन्विष्यन्ति स्म संयुक्तं गुणलक्ष्म्या विशालया
ता भगीरथम् आसाद्य स्थितं भिक्षाशनं पुरे । परिज्ञाय समानीय सैन्यं चक्रुर् महीपतिम्
भगीरथः क्षणेनैव प्रावृषीवाम्बुना सरः । धूलितस् सेनया गुर्व्या झगित्य् आरोपितो गजे
भगीरथो जगन्नाथो जयतीति घनारवैः । नीरन्ध्रताम् उपाजग्मुर् गिरीन्द्राणां महागुहाः
तत्र तत् पालयन्तं तं राज्यं राजानम् आदृताः । आजग्मुः प्राक्प्रकृतयः प्राहुर् इत्थं मृताधिपाः
राजन्न् अस्माकम् अधिपो यस् त्वया स पुरा कृतः । मृत्युना विनिगीर्णो ऽसौ मत्स्येनेवामिषं मृदु