रम्भास्तम्भो यथा पत्त्रमात्रम् एवान्तरान्तरा । अन्तर् अन्तस् तथेदं हि विश्वं ब्रह्म विवर्त्य् अथ
सब्रह्मात्मादिभिश् शब्दैर् यद् एतैर् अभिधीयते । शून्यम् अव्यपदेश्यं तन् न नकिञ्चिन् न किञ्चन
या या विभाव्यते सत्ता सा सानुभवनिर्मिता । रम्भास्तम्भवद् एवातश् चिन्मात्रम् अमलं ततम्
सूक्ष्मत्वाद् अप्य् अलभ्यत्वात् परमात्मा परो ऽणुकः । अनन्तत्वाद् असाव् एव प्रोक्तो मेर्वादिधूलिमान्
अणोर् अप्य् अत्यनन्तस्य पुरो ऽस्य जगदाद्य् अपि । परमाणुवद् आभाति प्रमितत्वाद् अरूपवत्
परो ऽणुर् एषो ऽलभ्यत्वात् पूरकत्वान् महागिरिः । सर्वावयवरूपो ऽपि निरस्तावयवः पुमान्
अस्य विज्ञप्तिमात्रस्य मज्जामात्रं जगत्त्रयी । विज्ञानमात्रमध्यं हि साधो विद्धि जगत्त्रयम्
विज्ञानमात्रम् अकलाकलितं जगन्ति शान्तं स्वभावसुकुमारम् अनन्तरूपम् । वेतालबालक पदं तद् अलङ्घनीयम् एवंस्मयस् समनुभावय शान्तम् आस्स्व
इति राजमुखाच् छ्रुत्वा वेतालश् शान्तिम् आययौ । भावितात्मतया तत्र विचारोदितया धिया
उपशान्तवपुर् भूत्वा गत्वैकान्तम् अनिन्दितः । बभूवाविचलध्यानी विस्मृत्य विषमां क्षुधम्
एतद् राम मयोक्तं ते वेतालप्रश्नजालकम् । एवंक्रमेण चिदणाव् एवेदं संस्थितं जगत्
चिदणोः कोशगं विश्वं विचारेण विलीयते । कोपो वेतालकस्येव शिष्यते यत् परं तु तत्
संहृत्य सर्वतश् चित्तं स्तिमितेनान्तरात्मना । प्रवाहापतितं कुर्वन् निरिच्छस् तिष्ठ शान्तधीः
आकाशविशदं कृत्वा मनसैव मनो मुनिः । तिष्ठैकशमशान्तात्मा व्योमवद्विशदाशयः
स्थिरबुद्धेर् अमूढस्य यथाप्राप्तानुवर्तिनः । राज्ञो भगीरथस्येव दुस्साधम् अपि सिध्यति
सम्पूर्णशान्तमनसः परितृप्तवृत्तेर् नित्यं समे सुसमम् आत्मनि तिष्ठतो ऽन्तः । सिध्यन्ति दुर्लभतरा अपि वाञ्छितार्था गङ्गावतार इव सागरखातृनप्तुः
यथा चित्तचमत्कृत्या राज्ञो गङ्गावतारणम् । भगीरथस्य सम्पन्नं तन् मे कथय भोः प्रभो
आसीद् भगीरथो नाम राजा परमधार्मिकः । भुवस् समुद्रद्वीपाया मण्डनातिलकोपमः
सङ्कल्पानन्तरं प्रापुर् यथाभिमतम् अर्थिनः । चन्द्रप्रसन्नवदनाद् यस्माच् चिन्तामणेर् इव
साधूनां यो व्यवस्थार्थं धनान्य् अविरतं ददौ । तृणमात्रम् उपादत्ते करं तृणमणिर् यथा
वज्रसारम् अपि प्रोतम् अज्वलन्न् एव यो ऽभिनत् । अयोमणिर् अयोयन्त्रम् इव दुर्जनचेष्टितम्
अधूमो ह्य् अदहञ् शीतो वितैक्ष्ण्यो हार्दम् अप्य् अलम् । तमो ऽहरन् नृणां नैशं यो मणिर् वेश्मनाम् इव
किरन्न् अग्निकणासारम् अभितस् स्वप्रतापजम् । मध्याह्नसूर्यकान्ताग्निर् इव ज्वलति यो ऽरिषु
मृदुशीतसुखस्पर्शो यस् समाह्लादयन् महीम् । स्वे जने द्रवति स्निग्धस् सेन्दुर् इन्दुमणिर् यथा
जगद्यज्ञोपवीतस्य स्वर्गपातालवाहिनः । गङ्गावाहस्य येनोर्व्यां तृतीयः पूरितो गुणः
अगस्त्यशोषितो ऽम्भोधिर् गङ्गापूरेण पूरितः । येन दुष्पूररूपो ऽपि महासार्थो ऽर्थिनाम् इव
गङ्गासोपानपद्धत्या येन पातालवासिनः । योजिता ब्रह्मणो लोके बान्धवा लोकबन्धुना
ब्रह्माणं शङ्करं जह्नुं तपसाराधयंश् च यः । भूयो भूयो ययौ खेदं न मूर्तव्यवसायवत्
यौवने वर्तमानस्य तस्य भूमिपतेर् अथ । प्रविचारयतो लोकयात्रां पर्याकुलाम् इमाम्
स्वविरागचमत्कारविचारकणिकोदभूत् । चेतस्य् अपि सुतारुण्ये दैवाद् वल्ली मराव् इव