तद्गृहे मासपर्यन्ते बलान् निष्कासितार्गडाः । अन्तर् आलोकयिष्यन्ति भिक्षुम् अक्षुण्णमानसम्
अन्येनैव स देहेन भिक्षुर् मुक्तो व्यवस्थितः । कथं प्रबोध्यते नष्टं तद्विहारे शरीरकम्
एषा गुणमयी माया दुर्बोधेन दुरत्यया । नित्यं सत्यावबोधेन सुखेनैवातिवाह्यते
असत्यैव कृतारम्भा हेम्नः कटकता यथा । प्रतिभासविपर्यासमात्रकारणकोदया
परमात्मन एवेयम् इत्थं मायेति मीयते । तरङ्गतेव पयसि प्रेक्षामात्रविनाशिनी
ज्ञो ऽपि दृश्यमयाद् दीर्घस्वप्नात् स्वप्नान्तरं व्रजन् । एवं नान्यत्वम् आयाति विवेकात् सर्वगात्मदृक्
यो यो ऽस्य प्रतिभासस् स्याद् आत्मैव स स बोधतः । स एवोदेति संसारकरञ्जवनगुल्मदृक्
प्रत्येकं भूतम् उदितं पृथक् संसारमण्डलम् । भिक्षोस् स्वप्नान्तरम् इव पराद् वीचिर् इवाम्भसः
प्रसृतः पद्मजाद् एव जगत्स्वप्नो ऽयम् आदितः । तथैवाथ स्वचित्तोत्करूढस् सर्वजनं प्रति
आपितामहम् आभाति सर्गस् स्वप्नविलासवत् । प्रत्येकम् उदितस् तेन ब्रह्माण्डानीह कोटिशः
स्फुरन् परस्मिन् प्रत्येकं जीवः पश्यति विभ्रमम् । हृदये ऽर्थसमर्थं च स्वप्नवद् दीर्घम् आन्तरम्
चित्सत्तामात्रसामान्यप्रतीतिच्युतिमात्रतः । जरामरणदुःखानां कश्चिद् भाजनतां गतः
पातालं ब्रह्मलोकं वा चिच् चमत्कृतिशालिनी । चित्तांशस्पन्दमात्रेण कृत्वा कृत्वैव संस्थिता
चित् स्पन्दरूपिणी जीवनाम्नागत्यात्मनात्मनि । अन्यत्रान्येव लुठति भूत्वा सम्भ्रमभारिणी
बिभेषि परमात्मात्मा परमात्मन एव किम् । जीवदेहादिनाम्नो ऽस्मात् प्रतिबिम्बाद् इवार्भकः
ब्रह्मण्य् एव परं ब्रह्म जगद्दृष्ट्यैव सत् स्थितम् । शुद्धाकाशम् इवाकाशे जले जलम् इवामलम्
लोको ब्रह्मण एवायं जगद्रूपेण तिष्ठतः । बिभेत्य् अन्यतयोपात्तात् प्रतिबिम्बाद् इवार्भकः
स्पन्दे ऽस्पन्दीकृते बोधाच् चितस् सञ्ज्ञा विलीयते । साप्य् अलं परिणामेन लीयते ऽग्नौ घृतं यथा
चित्स्पन्द एव चित्स्पन्दे सर्वात्मात्मनि जृम्भते । स्पन्दास्पन्दौ जृम्भणादि कल्पितं नात्र वास्तवम्
न स्पन्दो ऽस्तीह नास्पन्दो नैकता नापि च द्विता । शुद्धचिन्मात्रम् एवास्ति सर्वं चास्ति यथास्थितम्
परेण परिणामेन सर्गाहन्तार्थयोश् शमे । चिन्मात्रम् अपि नास्त्य् एव नास्तीत्य् अपि न विद्यते
भेदभावनयोदेति भेदः प्रकृतिलाञ्छनः । अभेदबोधाद् अखिले गलिते शिष्यते परम्
नानातेहास्त्य् अबोधेन सो ऽबोधो ऽस्त्य् अनवेक्षणात् । प्रेक्षकश् चैव नास्त्य् एव तस्मान् निश्शङ्कता परा
नातस् स्वप्नो न जाग्रच्छ्रीर् न सुषुप्तं न तुर्यता । न बन्धो ऽस्ति न मोक्षो ऽस्ति नान्यद् वा कलनात्मकम्
शान्तिर् एका जगन्नाम्नी शान्ताव् इयम् अवस्थिता । अबोधो ऽसत्य एवातः क्व दृश्यद्रष्टृदर्शनम्
स्पन्दो ऽप्य् अस्पन्द एवास्या निस्सङ्कल्पतया चितेः । न स्पन्दास्पन्दयोर् भिन्ना सङ्कल्परहितैव चित्
द्वित्वैक्यादिकलारूपस् सङ्कल्पश् चित्तभावनम् । स चाभावनमात्रेण गलति ब्रह्म शिष्यते
चिच्चन्द्रबिम्बे सङ्कल्पकलङ्कस् स्फुरतीव यः । नासौ कलङ्कस् तद् विद्धि चिद्घनस्य घनं वपुः
चिद्घनश् च न सन् नासत् स्थीयतां तत् तते पदे । इत्य् अशेषमहाबोधसारसङ्ग्रहणं कृतम्
चिच्चन्द्रबिम्बात् सङ्कल्पकलङ्को ऽमृतविग्रहात् । त्वया भावेन सम्मृष्टो भावाभावक्षयात्मना