अनपेक्ष्यैव च प्रश्नम् उवाचाथ मुनीश्वरः । बोधयन्ति बलाद् एव सानुकम्पा हि साधवः
राजन् रघुकुलाकाशशशाङ्क रघुनन्दन । ह्यो मया ध्याननेत्रेण स भिक्षुः प्रेक्षितश् चिरम्
ध्यानेनाहं चिरं भ्रान्तस् तादृग्भिक्षुदिदृक्षया । द्वीपानि सप्त विपुलांस् तथैव कुलपर्वतान्
यावत् कुतश्चिद् अप्य् एव भिक्षुर् लब्धो न तादृशः । कथं किल मनोराज्यं बहिर् अप्य् उपलभ्यते
ततस् त्रिभागशेषायां रात्रौ पुनर् अहं धिया । उत्तराशान्तरं यातो वेलावात इवार्णवम्
चीननामाथ तत्रास्ति श्रीमाञ् जनपदो महान् । वल्मीकोपरि तत्रास्ति विहारो जिनसंश्रयः
तस्मिन् विहारे स्वकुटीकोशे कपिलमूर्धजः । भिक्षुर् दीर्घशया नाम स्थित एवंपरोदयः
एकविंशतिरात्रं च तस्यैवंस्थितिशालिनः । दृढार्गडं गृहं ध्यानभङ्गभीता विशन्ति नो
भृत्याः प्रायः किल तथा स तिष्ठति सुभिक्षुकः । अद्यैवं तस्य सम्पन्नं नियतेर् ईदृशी स्थितिः
रात्रयो ध्याननिष्ठस्य गतास् तस्यैकविंशतिः । स तु वर्षसहस्राणि तथा चित्ते ऽनुभूतवान्
कस्मिंश्चित् प्राक्तने कल्पे भिक्षुर् एवं पुराभवत् । अद्य त्व् इह द्वितीयो ऽस्ति तृतीयो नोपलभ्यते
मया तु पुनर् अन्विष्टश् चेतसा चतुरात्मना । तादृग् भिक्षुस् तृतीयो ऽन्यो जगत्पद्मोदरालिना
अस्मात् सर्गात् तु नो लब्धस् तृतीयस् तादृगाशयः । अथान्ये लीलया सर्गा मया सम्प्रेक्षितास् ततः
यावत् कस्मिंश्चिद् आकाशकोशशायिनि सर्गके । तृतीयो विद्यते भिक्षुर् ब्राह्मणश् चेदृशक्रमः
एवं तेनैव तेनैव सन्निवेशेन भूरिशः । भविष्यन्त्य् अभवन् सन्ति पदार्थास् सर्गसन्ततौ
अस्यां सभायाम् अपि ये मुनयो ब्राह्मणा नृपाः । भाव्यम् एवंसमाचारैस् तैर् अन्यैर् अप्य् अनेकशः
नारदेनामुना भाव्यं पुनर् अन्येन चानघ । एवम् एवात्रिणा भाव्यं पुनर् अन्येन चाधुना
एवं कलत्रकर्मभ्यां युक्तेनानेन भूरिशः । एवंजन्मादिना भाव्यं व्यासेन च शुकेन च
जनकेन पुनर् भाव्यं क्रतुना पुलहेन च । अगस्त्येन पुलस्त्येन भृगुणाङ्गिरसापि च
एत एव तथान्ये च एवंरूपक्रियास्पदम् । चिराच् चिराद् भविष्यन्ति मायेयं वितता यतः
सदृशाचारजन्मानस् त एवान्ये च भूरिशः । भूयो भूयो विवर्तन्ते सर्गेष्व् अप्स्व् इव वीचयः
अत्यन्तसदृशाः केचित् केचिद् अर्धसमक्रमाः । केचिद् ईषत्समाः केचिन् न कदाचित् पुनस् तथा
एवम् एषातिवितता माया मनसि मोहिनी । क्षणो नेहास्ति नो कल्पः प्रतिपत्तिर् हि जृम्भते
क्वैकविंशत्यहोरात्रा अनन्ताः क्व कुयोनयः । क्व तासाम् उपलम्भो ऽलम् अहो भीमा मनोगतिः
प्रतिभामात्रम् एवेदम् इत्थं विकसितं सितम् । नानाकलहकल्लोलचलं प्रातर् इवाम्बुजम्
जातं संवेदनाद् एव शुद्धाद् इदम् अशुद्धवत् । संसारजालम् अखिलं वह्निर् वह्निकणाद् इव
प्रत्येकम् एवम् उदितः प्रतिभासषण्डष् षण्डान्तरेष्व् अपि च तत्र विचित्रषण्डाः । सर्वे स्वयं ननु च ते च मिथो न मिथ्या सर्वात्मनि स्फुरति कारणकारणे ऽस्मिन्
मुनिनायक तं भिक्षुं गत्वा सम्बोधयन्त्व् अमी । नरा मत्प्रहिताश् शीघ्रं चीनबुद्धकुटीगतम्
राजंस् तस्य महाभिक्षोस् स देहः प्राणवर्जितः । क्लेदं वैवर्ण्यम् आयातो नासौ जीवितभाजनम्
तस्य भिक्षोश् च जीवो ऽसौ भूत्वा पद्मजसारसः । जीवन्मुक्तस् स्थितो भूयो नासौ संसृतिभाजनम्