सर्व एव मृतो जन्तुः पृथक् स्वप्रतिभात्मकम् । पश्यत्य् एवं खरूपो ऽपि देही चामोक्षम् आकुलः
जीव एष मया तुभ्यं कथितः कथयानया । परात् प्रस्पन्दितात्मेति न भिक्षू राम केवलः
मोहान् मोहान्तरं याति जीवो जरढजीवितः । पर्वताग्रपरिभ्रष्टो ह्य् अधो ऽध उपलो यथा
परमात्मपदभ्रष्टो जीवस् स्वप्नम् इमं दृढम् । पश्यत्य् अस्माद् अपि स्वप्नाद् याति स्वप्नान्तरं पुनः
स्वप्नात् स्वप्ने ऽपि निपतन् मृषैवेदं शिलादृढम् । परिपश्यति देहो ऽन्तर् मायया जर्जरीकृतः
क्वचित् केनचिद् एवैष कदाचिद् वा न वा स्वयम् । देहेन मोहनिद्रातो मुच्यते सम्प्रबुध्यते
अहो नु विषमो मोहो जीवस्यास्योपजायते । पदाच् च्युतस्य स्तोकेन नानाकारविकारदः
मिथ्याज्ञानोग्रयामिन्या मायया निपुणाद् इदम् । अहो नु खलु वैषम्यं भीमं निजपदच्युतेः
भगवन् सर्वदा सर्वं सर्वथैव जगत्स्थितौ । त्वया सम्भवतीत्य् उक्तं मया तच् चानुभूयते
एवंगुणविशिष्टात्मा सुमहात्मन् स भिक्षुकः । क्वचिद् अस्ति न वेत्य् अन्तर् आलोक्य कथयाशु मे
अत्र रात्रौ समाधिस्थस् त्रिलोकीमठिकाम् इमाम् । भिक्षुर् एषो ऽस्ति नास्तीति प्रेक्ष्य प्रातर् वदाम्य् अहम्
मुनाव् एवं कथयति बहिर् मध्याह्नदिण्डिमः । उदभूत् प्रलयक्षुब्धघनगर्जितमांसलः
तत्यजुः पादयोस् तस्य पुष्पाञ्जलिपरम्पराः । नृपाः पौरा विटपिनः पुष्पं वातयुता इव
पूजयित्वा मुनिश्रेष्ठान् उदतिष्ठत् स विष्टरात् । मुनिना सह भूपाल उदयाद्रेर् इवांशुमान्
सभा तदनु सोत्तस्थौ सप्रणामपरस्परम् । क्रमेण ह्यस्तनेनैव जग्मुः खेचरभूचराः
स्वास्पदेषु यथाशास्त्रम् अहर्व्यापारम् आदृताः । सर्वे सम्पादयाम् आसुर् निजधर्मक्रमोचितम्
चिन्तयन्तो मुनिप्रोक्तं महीचरनभश्चराः । ज्ञानं क्षपां क्षणम् इव निन्युः कल्पम् इवापि च
प्रातः पुनः प्रसृतकार्यपरम्परे ऽस्मिञ् जाते जने खचरभूचरसिद्धसङ्घः । आस्थानलोकरचनेन तथैव तस्थाव् अन्योऽन्यसंवदनपूजितपूज्यलोकः
वसिष्ठमुनिसंयुक्ता विश्वामित्रादिसंयुता । स्थितखेचरसिद्धौघा विश्रान्तनृपनायका
सरामलक्ष्मणा सैव तथैवाथ सभा बभौ । सोम्या समसमाभोगा शान्तवात्येव पद्मिनी
अनपेक्ष्यैव च प्रश्नम् उवाचाथ मुनीश्वरः । बोधयन्ति बलाद् एव सानुकम्पा हि साधवः
राजन् रघुकुलाकाशशशाङ्क रघुनन्दन । ह्यो मया ध्याननेत्रेण स भिक्षुः प्रेक्षितश् चिरम्
ध्यानेनाहं चिरं भ्रान्तस् तादृग्भिक्षुदिदृक्षया । द्वीपानि सप्त विपुलांस् तथैव कुलपर्वतान्
यावत् कुतश्चिद् अप्य् एव भिक्षुर् लब्धो न तादृशः । कथं किल मनोराज्यं बहिर् अप्य् उपलभ्यते
ततस् त्रिभागशेषायां रात्रौ पुनर् अहं धिया । उत्तराशान्तरं यातो वेलावात इवार्णवम्
चीननामाथ तत्रास्ति श्रीमाञ् जनपदो महान् । वल्मीकोपरि तत्रास्ति विहारो जिनसंश्रयः
तस्मिन् विहारे स्वकुटीकोशे कपिलमूर्धजः । भिक्षुर् दीर्घशया नाम स्थित एवंपरोदयः
एकविंशतिरात्रं च तस्यैवंस्थितिशालिनः । दृढार्गडं गृहं ध्यानभङ्गभीता विशन्ति नो
भृत्याः प्रायः किल तथा स तिष्ठति सुभिक्षुकः । अद्यैवं तस्य सम्पन्नं नियतेर् ईदृशी स्थितिः
रात्रयो ध्याननिष्ठस्य गतास् तस्यैकविंशतिः । स तु वर्षसहस्राणि तथा चित्ते ऽनुभूतवान्