संवेदनं सर्ग इतीह शब्दाव् अर्थेन भिन्नौ न कदाचिद् एतौ । वीच्यम्भसी द्वे इति नोचितोक्तिर् ज्ञस्याज्ञतायां त्व् इदम् एव युक्तम्
जीवटब्राह्मणादीनां हंसान्तानां मुनीश्वर । भिक्षुस्वप्नशरीराणां सम्पन्नं किम् अतः परम्
रुद्रेण सह सम्भूय प्रबुद्धास् सर्व एव ते । मिथश् च दृष्टसंसारा रुद्रांशास् सुखिनस् स्थिताः
तेन रुद्रेण तां मायाम् अवलोक्य तथोदिताम् । स्वांशास् ताम् एव संसारस्थितिं ते प्रेषिताः पुनः
गच्छताशु निजं स्थानं तत्र भुक्त्वा कलत्रकैः । कञ्चित् कालं समं भोगान् मत्सकाशम् उपैष्यथ
भविष्यथ मदंशा मे गणा मत्पुरभूषणाः । ततो महाप्रलयतो यास्यामस् तत् पदं सह
इत्य् उक्त्वा भगवान् रुद्रस् तेषां सो ऽन्तरधीयत । अन्यसंसारसंस्थानां रुद्राणां मध्यम् आययौ
प्रययुस् स्वास्पदं ते ऽपि जीवटब्राह्मणादयः । स्वकलत्रैस् समं देहं क्षपयित्वाथ कालतः
रुद्रलोकं समासाद्य भविष्यन्ति गणोत्तमाः । कदाचिद् व्योम्नि दृश्यन्ते तारकाकारधारिणः
भिक्षुसङ्कल्परूपास् ते जीवटब्राह्मणादयः । कथं सत्यत्वम् आयातास् सङ्कल्पार्थेष्व् असत्यता
सङ्कल्पसत्यतास्तीशे सङ्कल्पासत्यतास्त्य् अजे । यत्र यन् नास्ति तन् नास्ति यतस् सर्वात्म तत् पदम्
यत् स्वप्ने दृश्यते यच् च सङ्कल्पैर् अवलोक्यते । तत् तथा विद्यते तत्र सर्वकालं तदात्मकम्
तद्देशकालात्मिकया तयैवावस्थयाप्यते । तद्देशकालात्मिकया गत्या देशान्तरं यथा
देशाद् देशान्तरं यद्वद् यत्नगत्यादिकं विना । न लभ्यते तथा स्वप्नो विना तत्तां न लभ्यते
सर्वम् अस्ति चितः कोशे यद् यथालोकयत्य् असौ । चित् तत् तथा तदाप्नोति सर्वात्मत्वाद् अविक्षतम्
सङ्कल्पस्वप्नवस्त्व् अङ्ग यया च दशयाप्यते । परमाभ्यासयोगाभ्यां विना सेह न लभ्यते
येषां तु योगविज्ञानदृष्टयः फलितास् स्थिताः । सर्वं सर्वत्र पश्यन्ति त एते शङ्करादयः
इदम् अग्रगतं वस्तु तथासङ्कल्पितं च यः । प्रार्थयत्य् उभयभ्रंशं स प्राप्नोत्य् उभयाश्रयात्
सर्वं ह्य् अभिमतं कार्यम् एकनिष्ठस्य सिध्यति । दक्षिणां ककुभं गच्छन् कः प्राप्नोत्य् उत्तरां दिशम्
सङ्कल्पार्थपरैर् एव सङ्कल्पार्थो ऽवगम्यते । अग्रस्थार्थपरैर् अग्रसंस्थितो ऽर्थो ऽवगम्यते
अग्रस्थबुद्धिसंस्थे ऽस्मिन् कल्पितं प्राप्तुम् इच्छति । यस् स ना नैकनिष्ठत्वात् तदा तन् नाशयेद् द्वयम्
तस्माद् एकार्थनिष्ठत्वाद् भिक्षुजीवेन रुद्रताम् । प्राप्य सर्वात्मनो लब्धं पदात् सर्वं तथास्थितेः
भिक्षुसङ्कल्पजीवानां प्रत्येकं तज् जगत् पृथक् । पश्यन्ति ते च नान्योऽन्यं रुद्रज्ञानाद् ऋते ततः
अप्रबुद्धाः प्रजायन्ते जीवा जीवात् प्रबोधिनः । तदिच्छयाशु विदुष इव मूर्खास् सुता इव
इह विद्याधरो ऽहं स्याम् इह स्याम् अहम् एडिका । इत्य् एकध्यानसाफल्यदृष्टान्तो ऽस्यां क्रियास्थितौ
एकत्वं च शतत्वं च मौर्ख्यं पाण्डित्यम् एव च । देवत्वं मानुषत्वं च देशकालक्रियाक्रमैः
तुल्यकालम् अलङ्कर्तुं धारणाध्यानयत्नतः । सर्वशक्त्यजरूपत्वाज् जीवस्यास्त्य् एव शक्तता
अनन्तश् चान्तयुक्तश् च स्वभावो ऽस्य स्वभावतः । सविकासस् ससङ्कोचो हंसस्येव चिदात्मनः
यद् इच्छति तद् अस्त्य् अङ्ग ननु सम्पद्यते स्वयम् । स्वयंसङ्कल्पितैर् एभिर् देशकालक्रियाक्रमैः
योगिन्यो योगिनश् चेह तिष्ठन्त्य् अन्यत्र यान्ति च । इह चामुत्र चेहन्ते दृष्टम् एतद् अनेकशः