नीरागाश् छिन्नसन्देहा गलितग्रन्थयो ऽनघ । साधवो यदि विद्यन्ते किं तपस्तीर्थसङ्ग्रहैः
विश्रान्तमनसो वन्द्याः प्रयत्नेन परेण हि । दरिद्रेणेव मणयः प्रेक्षणीया हि साधवः
सत्समागमसौन्दर्यशालिनी धीमतां मतिः । कमलेवाप्सरोवृन्दे सर्वदैव विराजते
तेनामलविलासस्य पदस्याग्रावचूलता । प्रथिता येन भव्येन न त्यक्ता साधुसङ्गतिः
विच्छिन्नग्रन्थयस् तज्ज्ञास् साधवस् सर्वसम्मताः । सर्वोपायेन संसेव्यास् ते ह्य् उपाया भवाम्बुधौ
त एते नरकाग्नीनां संशुष्केन्धनतां गताः । यैर् दृष्टा हेलया सन्तो नरकानलवारिदाः
दारिद्र्यं मरणं दुःखम् इत्यादिविषमो भ्रमः । सम्प्रशाम्यत्य् अशेषेण साधुसङ्गमभेषजैः
सन्तोषस् साधुसङ्गश् च विचारो ऽथ शमस् तथा । एत एव भवाम्भोधाव् उपायास् तरणे नृणाम्
सन्तोषः परमो लाभस् सत्सङ्गः परमा गतिः । विचारः परमं ज्ञानं शमो हि परमं सुखं
चत्वार एते विमला उपाया भवभेदने । यैर् अभ्यस्तास् त उत्तीर्णा मोहवारेर् भवार्णवात्
एकस्मिन्न् एव चैतेषाम् अभ्यस्ते विमलोदये । चत्वारो ऽपि किलाभ्यस्ता भवन्ति सुधियां वर
एको ऽप्य् एको ऽपि सर्वेषां एषां प्रसवभूर् इव । सर्वसंसिद्धये तस्माद् यत्नेनैकं समाश्रयेत्
सत्समागमसन्तोषविचारास् त्व् अविचारितम् । प्रवर्तन्ते शमे स्वच्छे वहनानीव सागरे
विचारसन्तोषशमास् सत्समागमशालिनि । प्रवर्तन्ते श्रियो जन्तौ कल्पवृक्षाश्रिते यथा
विचारशमसत्सङ्गास् सन्तोषवति मानवे । प्रवर्तन्ते प्रपूर्णेन्दौ सौन्दर्याद्या गुणा इव
सत्सङ्गसन्तोषशमा विचारवति सन्मतौ । प्रवर्तन्ते मन्त्रिवरे राजनीव जयश्रियः
तस्माद् एकतमं नित्यम् एतेषां रघुनन्दन । पौरुषेण मनो जित्वा यत्नेनाभ्याहरेद् गुणम्
परं पौरुषम् आश्रित्य जित्वा चित्तमतङ्गजम् । यावद् एको गुणो नाप्तस् तावन् नास्त्य् उत्तमा गतिः
पौरुषेण प्रयत्नेन दन्तैर् दन्तान् विचूर्णयत् । यावन् नाभिनिविष्टं ते मनो राम गुणार्जने
देवो भवाथ यक्षो वा पुरुषः पादपो ऽथ वा । तावत् तव महाबाहो नोपायो ऽस्तीह कश्चन
एकस्मिन्न् एव फलिते गुणे बलम् उपागते । क्षीयन्ते सर्व एवाशु दोषा विषदचेतसः
गुणे विवृद्धे वर्धन्ते गुणा दोषक्षयावहाः । दोषे विवृद्धे वर्धन्ते दोषा गुणविनाशिनः
मनोमहावने ह्य् अस्मिन् वेगिनी वासनासरित् । शुभाशुभबृहत्कूला नित्यं वहति जन्तुषु
सा हि स्वेन प्रयत्नेन यस्मिन्न् एव निपात्यते । कूले तेनैव वहति यथेच्छसि तथा कुरु
पुरुषयत्नजवेन मनोवने शुभतटानुगतां क्रमशः कुरु । वरमते निजभावमहानदीम् इह हि तेन मनाग् अपि नोह्यसे
एवम् आत्तविवेको यस् स भवान् इव राघव । योग्यो ज्ञानगिरश् श्रोतुं राजेव नयभारतीः
अवदातो ऽवदातस्य विज्ञानस्य महाशयः । जडसङ्गोज्झितो योग्यश् शरदीन्दोर् यथा नभः
त्वम् एतयाखण्डितया गुणलक्ष्म्या समाश्रितः । मनोमोहहरं वाक्यं वक्ष्यमाणम् इदं शृणु
पुण्यकल्पद्रुमो यस्य फलभारानतस् स्थितः । मुक्तये जायते जन्तोस् तस्येदं श्रोतुम् उद्यमः
पावनानाम् उदाराणां परबोधैकदायिनाम् । वचसां भाजनं भूत्यै भव्यो भवति नाधमः