न हृष्यति सुखेनात्मा दुःखैर् ग्लायति नार्जुन । दृषद्वच् चेतनात्मापि शरीरान्तर्गतो ऽपि सन्
जडं चित्तादि दुःखस्य भाजनं देहतां गतम् । न चैतस्मिन् क्षते क्षीणे किञ्चिद् एवात्मनः क्षतम्
जडं देहादि दुःखादेर् यद् इदं भोक्त्र् इति स्थितम् । तन् मायाभ्रमम् एवाङ्ग विद्ध्य् अबोधवशोत्थितम्
न किञ्चिद् एव देहादि न च दुःखादि विद्यते । आत्मनो यत् पृथग्भूतं किं केनातो ऽनुभूयते
यद् इदं कथयाम्य् अत्र तेनैषा ते विनश्यति । भ्रान्तिर् दुरवबोधोत्था सम्यग्बोधेन भारत
यथा रज्ज्वाम् अहिभयं बोधान् नश्यत्य् अबोधजम् । तथा देहादि दुःखादि बोधान् नश्यत्य् अबोधजम्
विष्वग् विश्वम् अजं ब्रह्म न नश्यति न जायते । इति सत्यं परं विद्धि बोधः परम एष सः
ब्रह्मार्णवतरङ्गस् त्वं किञ्चिद् भूत्वा विलीयसे । ब्रह्मावर्ते स्फुरस्य् अद्य ब्रह्मैवासि निरामयम्
जगत् कालः क्रिया देशस् त्वम् अहं सैनिका इति । ब्रह्मण्य् एवं परिस्पन्दो नात्र स्तस् सदसत्क्रमौ
जहि मानं मदं शोकं भयम् ईर्ष्यां सुखासुखे । द्वैतम् एतद् असद्रूपम् एकस् सद्रूपवान् भव
पुरुषाक्षौहिणीनां त्वं क्षयेणानुभवात्मना । ब्रह्मणा बृंहितं युद्धं ब्रह्म ब्रह्ममयं कुरु
असंविदन् सुखं दुःखं लाभालाभौ जयाजयौ । युद्धब्रह्मैकतां गच्छ ब्रह्मादिस्तम्भ भारत
लाभालाभसमो भूत्वा भूत्वा नूनं नकिञ्चन । जडो वात इव स्पन्दी प्रसृतं कार्यम् आचर
यत् करोषि यद् अश्नासि यज् जुहोषि ददासि यत् । यत् करिष्यसि कौन्तेय तद् आत्मेति स्थिरो भव
यन्मयो यो भवत्य् अन्तस् स तद् आप्नोत्य् असंशयम् । ब्रह्मसत्यम् अवाप्तुं त्वं ब्रह्मसत्यमयो भव
अनपेक्ष्य फलं ब्रह्म भूत्वा ब्रह्मेति भावितम् । क्रियते केवलं कर्म ब्रह्मज्ञेन यथागतम्
कर्मण्य् अकर्म यः पश्यत्य् अकर्मणि च कर्म यः । स बुद्धिमान् मनुष्येषु स चोक्तस् सर्वकर्मकृत्
मा कर्मफलहेतुर् भूर् मा ते सङ्गो ऽस्त्व् अकर्मणि । योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय
कर्मासक्तिम् अनाश्रित्य तथा नाश्रित्य मूढताम् । नैष्कर्म्यम् अप्य् अनाश्रित्य समस् तिष्ठ यथास्थितम्
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः । कर्मण्य् अभिप्रवृत्तो ऽपि नैव किञ्चित् करोति सः
आसक्तिम् आहुः कर्तृत्वम् अकर्तुर् अपि तद् भवेत् । मौर्ख्ये स्थिते हि मनसि तस्मान् मौर्ख्यं परित्यजेत्
परं तज्ज्ञत्वम् आश्रित्य निरासक्तेर् महात्मनः । सर्वकर्मरतस्यापि कर्तृतोदेति न क्वचित्
अकर्तृत्वाद् अभोक्तृत्वम् अभोक्तृत्वात् समैकता । समैकत्वाद् अनन्तत्वं ततो ब्रह्मत्वम् आततम्
नानाताम् अलम् उत्सृज्य परमात्मैकतां गतः । कुर्वन् कार्यम् अकार्यं च नैव कर्ता त्वम् अर्जुन
यस्य सर्वे समारम्भाः कामसङ्कल्पवर्जिताः । ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं तम् आहुः पण्डितं बुधाः
समस् सोम्यस् स्थिरस् स्वस्थश् शान्तस् सर्वार्थनिस्स्पृहः । यस् तिष्ठति स सुव्यग्रो ऽप्य् अलम् अव्यग्रतां गतः
निर्द्वन्द्वो नित्यसत्त्वस्थो निर्योगक्षेम आत्मवान् । यथाप्राप्तानुवर्ती च भव भूषितभूतलः
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् । इन्द्रियार्थान् विमूढात्मा मिथ्याचारस् स उच्यते
यस् त्व् इन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभते ऽर्जुन । कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगम् असक्तस् स विशिष्यते
आपूर्यमाणं त्व् अचलप्रतिष्ठं समुद्रम् आपः प्रविशन्ति यद्वत् । तद्वत् कामा यं प्रविशन्ति सर्वे स शान्तिम् आप्नोति न कामकामी