योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय । निस्सङ्गस् त्वं यथाप्राप्तकर्मासि चेन् न बध्यसे
शान्तब्रह्मवपुर् भूत्वा कर्म ब्रह्ममयं कुरु । ब्रह्मार्पितसमाचारो ब्रह्मैव भवसि क्षणात्
ईश्वरार्पितसर्वार्थ ईश्वरात्मा निरामयः । ईश्वरस् सर्वभूतात्मा भव भूषितभूतलः
सन्न्यस्तसर्वसङ्कल्पस् समश् शान्तमना मुनिः । सन्न्यासयोगयुक्तात्मा कुर्वन् मुक्तमतिर् भव
सङ्गत्यागस्य भगवंस् तथा ब्रह्मार्पणस्य च । ईश्वरार्पणरूपस्य सन्न्यासस्य च सर्वग
तथा ज्ञानस्य योगस्य विभागः कीदृशः प्रभो । क्रमेण कथयैतन् मे महामोहनिवृत्तिदम्
सर्वसङ्कल्पसंशान्ताव् एकान्तघनवेदनम् । नकिञ्चिद्भावनाकारं यत् तद् ब्रह्म परं विदुः
तदुद्योगं विदुर् ज्ञानं योगं च कृतबुद्धयः । ब्रह्म सर्वं जगद् अहं चेति ब्रह्मार्पणं विदुः
अन्तश्शून्यं बहिश्शून्यं पाषाणहृदयोपमम् । शान्तम् आकाशकोशाच्छं न शून्यं न दृषत् परम्
तत ईषद् यद् उत्थानम् ईषद् अन्यतयोदये । स जगत्प्रतिभासो ऽयम् आकाश इव शून्यता
भागो ऽहम् इति को ऽप्य् एष प्रत्येकम् उदितश् चितेः । कोटिकोट्यंशकलितः क इवैनं प्रति ग्रहः
विकल्पभेदे स्फुरिते संवित्सारमयात्मनि । वैचित्र्येणाविचित्रे ऽपि किम् एकत्रापि वो ग्रहः
अपृथग्भूत एवैष पृथग्भूत इव स्थितः । पृथग् अब्धिर् अपर्यन्तो नाहम् इत्य् अवगच्छति
यथेहाहं तथेहासि घटादीहास्ति मर्कटः । खम् इहैवं तथाम्ब्वादि किम् अहन्तां प्रति ग्रहः
इति ज्ञानाद् विभागस्य यो द्वैतस्य परिक्षयः । त्यागस् सङ्कल्पजालानाम् असंसङ्गस् स कथ्यते
समस्तकल्पनाजालस्येश्वरैकत्वभावनम् । गलितद्वैतनिर्भासम् एतद् एवेश्वरार्पणम्
अभेदवशतो भेदो नाम्नैवैषां चिदात्मनि । बोधात्माखिलशब्दार्थं जगद् एकं न संशयः
अहम् आशा जगद् अहं खम् अहं कर्म चाप्य् अहम् । कालो ऽहम् अहम् अद्वैतं द्वैतं चाहम् अहं जगत्
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु । माम् एवैष्यसि मत्वैवम् आत्मानं मत्परायणः
द्वे रूपे तव देवेश परं चापरम् एव च । कीदृशं तत् कदा रूपं तिष्ठाम्य् आश्रित्य सिद्धये
सामान्यं परमं चैव द्वे रूपे विद्धि मे ऽनघ । पाण्यादियुक्तं सामान्यं शङ्खचक्रगदाधरम्
परं रूपम् अनाद्यन्तं यन् ममैकम् अनामयम् । ब्रह्मात्मपरमात्मादिशब्दैर् एतद् उदीर्यते
यावद् अप्रतिबुद्धस् त्वम् अनात्मज्ञतया स्थितः । तावच् चतुर्भुजाकारदेवपूजापरो भव
तत्क्रमात् सम्प्रबुद्धस् त्वं ततो ज्ञास्यसि तत् परम् । मम रूपम् अनाद्यन्तं येन भूयो न जायसे
यदि वा वेद्यविज्ञातो भवांस् तद् अरिमर्दन । तं ममात्मानम् आत्मानम् आत्मनश् चाशु संश्रय
इदं चाहम् इदं चाहम् इति यत् प्रवदाम्य् अहम् । तद् एतद् आत्मतत्त्वं तन् मुहुर् व्यपदिशाम्य् अलम्
मन्ये साधो प्रबुद्धो ऽसि पदे विश्रान्तवान् असि । सङ्कल्पैर् अवमुक्तो ऽसि सत्यैकात्ममयो भव
सर्वभूतस्थम् आत्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । पश्य त्वं योगयुक्तात्मा सर्वत्र समदर्शनः
सर्वभूतस्थम् आत्मानं यो भजत्य् ऐक्यम् आस्थितः । सर्वथा वर्तमानो ऽपि न स भूयो ऽभिजायते
एकत्वं सर्वशब्दार्थ एकशब्दार्थ आत्मता । आत्मापि च न सन् नासद् गतो यस्याशु तत् स सत्