अयं मेरुः ककुप्पत्त्रजगत्पङ्कजकर्णिका । स्फुरदिन्दुमधूल्लासलम्पटामरषट्पदा
इयम् उद्दामसौगन्ध्या स्वर्गश्रीपुष्पमञ्जरी । जगज्जरढवृक्षस्य रजोनरकमूलिनः
इयं च ताराकिञ्जल्का ब्रह्माण्डकतटस्थिता । अपारापारपर्यन्ता व्योमनीलसरोजिनी
इयं क्रियासरिद् वाततरङ्गतरणावली । सर्गावर्तविवर्तस्था भूरिभूतपरम्परा
इयं तमोभ्रमरिणी क्षणकल्पादिपल्लवा । तेजःकेसरिणी कालनलिनी व्योमपङ्कजा
इमा भावविकाराढ्या जरामृतिविषूचिकाः । विद्याविद्याविकाराढ्या इमाश् शास्त्रार्थदृष्टयः
इति सा तस्य बिल्वस्य निजा मज्जाचमत्कृतिः । स्वकल्पसन्निवेशान्तर् एवैवंकृतसंस्थितिः
शान्ता स्वस्था निराबाधा सोम्येतरतयोज्झिता । कर्तृत्वम् अप्य् अकर्तृत्वं कृत्वा कृत्वैव संस्थिता
एकैकिकैव विविधेव विभाव्यमाना नैकात्मिका न विविधा ननु सैव सैव । सत्यास्थिता सकलशान्तिसमैकरूपा सर्वात्मिकातिमहती चितिर् एव शक्तिः
भगवन् सर्वधर्मज्ञ त्वयैषा बिल्वरूपिणी । महाचिद्घनसत्तेति कथितेति मतिर् मम
चिन्मज्जरूपम् अखिलम् अहन्तादीदम् आततम् । न मनाग् अपि भेदो ऽस्ति द्वैतैक्यकलनात्मकः
यथा ब्रह्माण्डकूष्माण्डमज्जा मेर्वादिसंस्थितिः । तथा चिद्बिल्वमज्जेयं ब्रह्माण्डाद्या जगत्स्थितिः
सृष्टिश् चिद्बिल्वमज्जस्य जगदाख्या चमत्कृतिः । स्थिता सुषुप्तसोम्यान्तस् शिलान्तस् सन्निवेशवत्
अत्रेमाम् इन्दुवदन चित्रां विस्मयकारिणीम् । वर्ण्यमानां मया रम्याम् अन्याम् आख्यायिकां शृणु
स्निग्धा स्पष्टा मृदुस्पर्शा महाविस्तारशालिनी । निबिडा नित्यनीरन्ध्रा क्वचिद् अस्ति महाशिला
तस्याम् अन्तः प्रफुल्तानि पद्मानि सुबहून्य् अपि । कर्णिकाजातमूलानि मूलान्तःकर्णिकानि च । ऊर्ध्वमूलान्य् अधोमूलान्य् अमूलानीतराणि च
तेषां च निकटे सन्ति शङ्खाश् शतसहस्रशः । चक्रौघाश् च महाकाराः पद्मवत् सन्निवेशिनः
सत्यम् एतन् मया दृष्टा तादृशी सा महाशिला । सालिग्रामे हरेर् धाम्नि विद्यते परिवारिणी
एवम् एतद् विजानासि दृष्टवान् असि ताश् शिलाः । यो यश् च तत्र पाषाणस् स सर्वस् तादृगन्तरः
मया त्व् इयम् अपूर्वैव शिलेयं वर्ण्यते तव । यस्याम् अन्तर् महाकुक्षौ सर्वम् अस्ति च नास्ति च
चिच्छिलैषा मयोक्ता ते यस्याम् अन्तर् जगन्ति खे । घनत्वैकात्मकत्वादिवशाद् एषा शिलेव चित्
अप्य् अत्यन्तघनाङ्गाया अनीरन्ध्राकृतेर् अपि । विद्यते ऽन्तः परं ब्रह्म व्योम्नीव विपुलानिलः
द्यौः क्षमा वायुर् आकाशं पर्वतास् सरितो दिशः । सन्ति तस्यां शिला सा च सुषिरा न मनाग् अपि
अस्याम् एकघनाङ्गात्म जगत्पद्मं विजृम्भते । एतस्माद् वस्तुनो नान्यद् अन्यच् च द्व्यात्मकं च वा
भूतं भव्यं भविष्यच् चिच्छिलायां सालभञ्जिका । तथास्ति तत्र तत् सर्वं संस्थानं वस्तुनो यथा
उपलान्तस् सन्निवेशो नानात्माप्य् एकपिण्डताम् । यथा धत्ते तथैषा चित् पिण्डाकारैकिका घना
यथा पद्मश् शिलाकोशाद् अभिन्नो ऽपि वपुर्मयः । तथा सर्गश् चितो रूपाद् अभिन्नो ऽपि वपुर्मयः
सुषुप्तावस्थया चक्रपद्मलेखाश् शिलोदरे । यथा स्थिताश् चितेर् अन्तस् तथेयं जगदावली
शिलान्तः पद्मलेखाली मरिचान्तश् चमत्कृतिः । नोदेति नास्तम् आयाति यथा सर्गस् तथा चितौ
यथापरन्ध्रो ऽनन्यो ऽन्तर्मज्जा बिल्वे निरन्तरः । तथा लभ्यविकाराढ्या चितौ ब्रह्माण्डमण्डली